۸۷٬۰۳۶
ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ي' به 'ی') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
عبد الله بن طاهر الدوعنی | عبد الله بن طاهر الدوعنی | ||
أبو | أبو بکر بن عیسى بایزید | ||
محمد بن سعید | محمد بن سعید باشکیل | ||
محمد بن أبی | محمد بن أبی بکر باعباد | ||
مزاحم بن أحمد باجابر | مزاحم بن أحمد باجابر | ||
خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
عمر بن سعید باجابر | عمر بن سعید باجابر | ||
محمد بن سعید | محمد بن سعید کِبَّن | ||
=شاگردان= | =شاگردان= | ||
خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
محمد بن علی مولى عیدید | محمد بن علی مولى عیدید | ||
أبوبکر بن علوی الشیبة | |||
محمد بن | محمد بن عبدالرحمن الخطیب | ||
عبدالرحمن بن محمد الخطیب | |||
محمد بن عمر صاحب المصف | محمد بن عمر صاحب المصف | ||
خط ۵۸: | خط ۵۸: | ||
سعد بن علی مذحج | سعد بن علی مذحج | ||
عبدالرحیم بن علی الخطیب | |||
علی بن محمد الخطیب | علی بن محمد الخطیب | ||
خط ۶۴: | خط ۶۴: | ||
شعیب بن عبد الله الخطیب | شعیب بن عبد الله الخطیب | ||
عبدالله بن محمد باشراحیل | |||
عبدالله بن أحمد العمودی | |||
أحمد بن أبی | أحمد بن أبی بکر باحرمی | ||
عبدالله بن إبراهیم باحرمی | |||
علی بن أحمد بن علی بن سلم | علی بن أحمد بن علی بن سلم | ||
خط ۷۶: | خط ۷۶: | ||
محمد بن معافى | محمد بن معافى | ||
عبدالله بن نافع بامنذر | |||
عیسى بن عمر بهلول | عیسى بن عمر بهلول | ||
خط ۸۲: | خط ۸۲: | ||
أحمد بن علی الحبانی | أحمد بن علی الحبانی | ||
سعد بن | سعد بن عبدالله باعنتر | ||
محمد بن سعید المغربی | محمد بن سعید المغربی | ||
خط ۹۲: | خط ۹۲: | ||
او در نماز که گفته شده هنگامی که برای تهجد به شعب النعیر می رفت، در شبانه روز دو بار قرآن را در نمازهایش ختم می کرد. بعد از آن به جایی رسید که چها بار در روز و چهار بار در شب ختم می کرد. شاگردش علی بن محمد در باره اش گفت: شیخ عبدالرحمن این هشت ختم را به این صورت انجام می داد که دو ختم را بعد از نماز صبح تا ظهر انجام می داد و یک ختم را بین ظهر و عصر در دو رکعت نماز و یک ختم دیگر را بعد از نماز عصر انجام می داد. در شب نیز قامت او چون کمان دیده می شد از زیادی ایستادن. او به شدت از شهرت بیزار بود و میل به گوشه نشینی و دوری از مردم داشت. گاهی به شعب نبی الله هود می رفت و کتاب ها و ذکرهایش و اندکی غذا را با خود می برد و یک ماه یا بیشتر در آنجا می ماند.<ref> الحامد, صالح بن علی (1423 هـ). تاریخ حضرموت. الجزء الثانی. صنعاء، الیمن: مكتبة الإرشاد. صفحة 741.</ref> | او در نماز که گفته شده هنگامی که برای تهجد به شعب النعیر می رفت، در شبانه روز دو بار قرآن را در نمازهایش ختم می کرد. بعد از آن به جایی رسید که چها بار در روز و چهار بار در شب ختم می کرد. شاگردش علی بن محمد در باره اش گفت: شیخ عبدالرحمن این هشت ختم را به این صورت انجام می داد که دو ختم را بعد از نماز صبح تا ظهر انجام می داد و یک ختم را بین ظهر و عصر در دو رکعت نماز و یک ختم دیگر را بعد از نماز عصر انجام می داد. در شب نیز قامت او چون کمان دیده می شد از زیادی ایستادن. او به شدت از شهرت بیزار بود و میل به گوشه نشینی و دوری از مردم داشت. گاهی به شعب نبی الله هود می رفت و کتاب ها و ذکرهایش و اندکی غذا را با خود می برد و یک ماه یا بیشتر در آنجا می ماند.<ref> الحامد, صالح بن علی (1423 هـ). تاریخ حضرموت. الجزء الثانی. صنعاء، الیمن: مكتبة الإرشاد. صفحة 741.</ref> | ||
او به کار و فعالیت بدنی | او به کار و فعالیت بدنی و کشاورزی طبق روش خانواده و گذشتگانش علاقه داشت و نخل زیادی در تریم و المسیلة و غیر آن داشت. و هنگام کاشت نخل سوره یاسین را میخواند، اما در یکی از زمین هایش به نام «باحبیشی» پس از پایان نهال کاری یک ختم کامل قرآن می خواند و آن را به عنوان صدقه برای فرزندانش قرار می داد، مشروط به اینکه به عدد معین قرآن بخوانند و تهلیل و تسبیح کنند و بعد از مرگش ثواب آن را به روح او هدیه کنند. | ||
و به سبب مال فراوان، سخاوتمندانه به نیازمندان انفاق می کرد و پول فراوان می بخشید و در نقاط مختلف حضرموت ده مسجد بنا کرد و بر هر مسجدی که از نظر واقعی استحقاقش را داشت، ملک و زمین قرار داد. | و به سبب مال فراوان، سخاوتمندانه به نیازمندان انفاق می کرد و پول فراوان می بخشید و در نقاط مختلف حضرموت ده مسجد بنا کرد و بر هر مسجدی که از نظر واقعی استحقاقش را داشت، ملک و زمین قرار داد. هنوز از مساجد او مسجد او به نام (مسجد السقاف) در تریم است که اولین مسجدی است که در سال 768 هجری قمری ساخته است و در آن مراسم هفتگی منسوب به او و جلسات حفظ قرآن کریم برگزار می شود. محمد بن علوی العیدروس معروف به سعد یکی از امامان جماعت مسجد و متولیان سابق آن بوده است. | ||
یکی از کارهای او در سالهای پایانی عمرش این بود که در تحکیم مدرسه حضرموت و منحصر به فرد بودن مکتب حضرموت به همان سبکی که فقیه مقدم برگزیده بود، تلاش کرد تا علم و کار و آداب و عبادت را در دل پیروان با رغبت به وجود آورد؛ به همین دلیل او را «المقدم الثانی» نامیدند. | یکی از کارهای او در سالهای پایانی عمرش این بود که در تحکیم مدرسه حضرموت و منحصر به فرد بودن مکتب حضرموت به همان سبکی که فقیه مقدم برگزیده بود، تلاش کرد تا علم و کار و آداب و عبادت را در دل پیروان با رغبت به وجود آورد؛ به همین دلیل او را «المقدم الثانی» نامیدند. | ||
=مجلس (الحضرة) سقاف= | =مجلس (الحضرة) سقاف= | ||
نزد شیوخ صوفیه مشهور است که | نزد شیوخ صوفیه مشهور است که «الحضرة» یکی از مجالس ذکر است که مشتمل بر حرکت مشتاقان و حاضران با وجدان و ذوق است که بر حسب استعدادهایشان آنان را از عادت معمول فطرت انسان بیرون میآورد و آن راحت بخشی به روح و غرق شدن در ذکر است. در این مجلس شبهای پنج شنبه و دوشنبه سید عبدالرحمن السیاف بعد از نماز عشاء در مسجدش می نشست و این شبها الراتب نامیده می شوند. مجلس الحضرة با خواندن سوره الفاتحه شروع می شود. پس از آن تهلیل (لا اله الا الله) به تعداد معین گفته می شود. سپس ﴿سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ180وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ181وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ182﴾ [37:180—182]، ﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا﴾خوانده می شود. بعد از آن دوباره فاتحه خوانده می شود. در نهایت قصیده های گذشتگان به ترتیب متعارف خوانده می شود. | ||
بیشتر اشعار خوانده شده به سبک حمینی و ساده است و شنونده را به مقامات اولیای صالح و شیوخ طریقت وصل می کند. سید عبدالرحمن ترتیب و اشعار دیگری برای فرزندانش و برای برخی از اهل ذوق اضافه کرد. عبدالرحمن بن محمد المشهور، تمام ترتیب های مجلس الحضرة را در کتاب مخصوصی به نام «المنهل العجیب الصاف فی فضل | بیشتر اشعار خوانده شده به سبک حمینی و ساده است و شنونده را به مقامات اولیای صالح و شیوخ طریقت وصل می کند. سید عبدالرحمن ترتیب و اشعار دیگری برای فرزندانش و برای برخی از اهل ذوق اضافه کرد. عبدالرحمن بن محمد المشهور، تمام ترتیب های مجلس الحضرة را در کتاب مخصوصی به نام «المنهل العجیب الصاف فی فضل وکیفیة حضرة الشیخ عبد الرحمن السقاف» گردآوری کرده است.<ref>بلفقیه, علوی بن محمد بن أحمد (1415 هـ). من أعقاب البضعة المحمدیة الطاهرة. الجزء الأول. المدینة المنورة، السعودیة: دار المهاجر. صفحة 69.</ref> | ||
=سخنان او= | =سخنان او= | ||
خط ۱۲۵: | خط ۱۲۵: | ||
=منابع= | =منابع= | ||
المشهور, أبو | المشهور, أبو بکر بن علی (1422 هـ). الإمام الشیخ عبد الرحمن السقاف سلسلة أعلام حضرموت 9 (PDF). عدن، الیمن: مرکز الإبداع الثقافی للدراسات وخدمة التراث. | ||
=پانویس= | =پانویس= |