۲۰٬۳۳۲
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
(۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۴: | خط ۴: | ||
== مفهوم برائت == | == مفهوم برائت == | ||
=== برائت در لغت === | === برائت در لغت === | ||
اصل واژه «برء» و «براء» و «تبرّی» به معنای کنارهگیری و بیزاری جستن از هر چیزی است که مجاورت با آن مورد کراهت و نکوهش باشد<ref>ابوالحسن احمد بن فارس، ''معجم مقاییس اللغه''، ج 1، ص 236.</ref><ref>حسینى زبيدى | اصل واژه «برء» و «براء» و «تبرّی» به معنای کنارهگیری و بیزاری جستن از هر چیزی است که مجاورت با آن مورد کراهت و نکوهش باشد<ref>ابوالحسن احمد بن فارس، ''معجم مقاییس اللغه''، ج 1، ص 236.</ref><ref>حسینى زبيدى واسطى، سيد مرتضى، ''تاج العروس من جواهر القاموس''، ذیل واژۀ «ب ر ء».</ref>. | ||
=== برائت در اصطلاح === | === برائت در اصطلاح === | ||
برائت به این معنا، با معنای لغوی آن بیتناسب نیست و در واقع، مفهوم برائت، از بیزاری که یک امر قلبی و عاطفی باشد، فراتر رفته و مستلزم کنارهگیری، منزوی ساختن و طرد عمل مشرکان و توطئهگران است و همانگونه که مفسران گفتهاند: به معنای رفع امان و سلب مصونیت و عدم تعهد در برابر مشرکان و حتی جنگ با آنان میباشد، چه، آنان آغازگر توطئه بوده و نقض عهد کرده و مهلت و مدت پیمانشان به پایان رسیده است. | برائت به این معنا، با معنای لغوی آن بیتناسب نیست و در واقع، مفهوم برائت، از بیزاری که یک امر قلبی و عاطفی باشد، فراتر رفته و مستلزم کنارهگیری، منزوی ساختن و طرد عمل مشرکان و توطئهگران است و همانگونه که مفسران گفتهاند: به معنای رفع امان و سلب مصونیت و عدم تعهد در برابر مشرکان و حتی جنگ با آنان میباشد، چه، آنان آغازگر توطئه بوده و نقض عهد کرده و مهلت و مدت پیمانشان به پایان رسیده است. | ||
[[تبری|برائت]] و [[تبری|تبرّی]] در برابر [[ولایت]] و [[تولی|تولّی]]، دو فرع از [[فروع دین]]، مسلمانان محسوب میشوند. در اصطلاح دینی، برائت به بیزاری از دشمنان خداوند اطلاق میگردد<ref> | [[تبری|برائت]] و [[تبری|تبرّی]] در برابر [[ولایت]] و [[تولی|تولّی]]، دو فرع از [[فروع دین]]، مسلمانان محسوب میشوند. در اصطلاح دینی، برائت به بیزاری از دشمنان خداوند اطلاق میگردد<ref>طوسی، محمدبنحسن، ''التبیان فی تفسیر القرآن''، ج 2، ص 65 - 66.</ref>. استفاده از تعبیر «برائت از مشرکان» امروز به تلاشهایی اشاره دارد که در بُعد سیاسی و بینالمللی [[حج]] بهشکل اجتماعی و در مراسم برائت از مشرکان بهطور عمومی در [[جهان اسلام]] و در [[عربستان سعودی]] در سرزمین منا بهطور ویژه صورت میگیرد<ref>راغب اصفهانی، ابوالقاسم حسینبنمحمد، ''المفردات فی غریب القرآن''، ج 8، ص 289.</ref>. | ||
== پیشینه == | == پیشینه == | ||
خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
== برائت در قرآن == | == برائت در قرآن == | ||
خداوند متعال در [[قرآن]] میفرماید: '''{{متن قرآن|وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ|سوره = توبه|آیه = 3}}'''؛ واژۀ «برائت» در آیه به «بیزاری» تعبیر شده است و شاید این واژه به خاطر بُعد احساسی و عاطفی آن، برای بیان معنا و مفهوم اصل برائت رسا و کافی نباشد. برائت به معنای دوری جستن و کنارهگیری کردن و منزوی ساختنِ دشمن است و این در زمان صلح، به منظور بازداشتن دشمن از سوء استفاده از روابط صلحآمیز، بر ضد اسلام و امت اسلامی، به شیوهای مناسب و با مقتضای زمان، انجام میگیرد؛ بنابراین، تعبیر '''«برائت از مشرکین»''' برگرفته از [[قرآن|قرآن کریم]] است. برائت [[پیامبران|انبیا]] از مشرکان و اعلان بیزاری آنها از «شرک» و | خداوند متعال در [[قرآن]] میفرماید: '''{{متن قرآن|وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ|سوره = توبه|آیه = 3}}'''؛ واژۀ «برائت» در آیه به «بیزاری» تعبیر شده است و شاید این واژه به خاطر بُعد احساسی و عاطفی آن، برای بیان معنا و مفهوم اصل برائت رسا و کافی نباشد. برائت به معنای دوری جستن و کنارهگیری کردن و منزوی ساختنِ دشمن است و این در زمان صلح، به منظور بازداشتن دشمن از سوء استفاده از روابط صلحآمیز، بر ضد اسلام و امت اسلامی، به شیوهای مناسب و با مقتضای زمان، انجام میگیرد؛ بنابراین، تعبیر '''«برائت از مشرکین»''' برگرفته از [[قرآن|قرآن کریم]] است. برائت [[پیامبران|انبیا]] از مشرکان و اعلان بیزاری آنها از «شرک» و «موضوعله شرک» در چند جای قرآن از جمله: «[[سوره انعام]]: ۱۹، ۷۸؛ [[سوره توبه]]: ۳، ۱۱۴؛ سوره هود: ۳۵، ۵۴؛ [[سوره یونس]]: ۴۱؛ سوره شعرا: ۲۱۶؛ سوره زحرف: ۲۶» بیان شده است. | ||
== برائت از دیدگاه امامین انقلاب == | == برائت از دیدگاه امامین انقلاب == |