منجمیّه از شاخه‌های فرق معروف به هفتاد و سه ملت هستند.

عقاید

منجمیه معتقدند که هفت ستاره و سیّاره پدران و عناصر چهارگانه (خاک و باد و آب و آتش) مادران‏ هستی‌اند و فرزندان ایشان، موالید ثلاثه (معادن و نبات و حیوان) اند. می‌گویند که افلاک و ستارگان، مصدر حوادثی چون باد و باران، سرما و گرما، فراخى و تنگى، فتنه و آشوب، امن و امان، سلامتی و بیماری، مرگ و زندگی است. کواکب به عنوان نقاش صورت‌ها و خراب‏ کننده این هیئت و تمثال اجتماع و افتراق است یعنى تثلیث و تربیع و تسدیس و اوج و حضیض ریشه در حرکات کواکب دارد. بروج را بعضى خاکى و بعضى بادى و بعضى آبى و بعضى آتشى و نیز بعضی مرد و زن می‌دانند. همچنین معتقدند که افلاک و انجم منشأ طلسم است. صورت‌ها را مى‌‏بندد و مى‌شکند. منجمیه بر این باور هستند که فلک در حقیقت لعبت بازى است و مردم بازیچه افلاک‌اند. [۱] [۲]

پانویس

  1. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 427 با ویرایش و اصلاح محدود جملات
  2. هفتاد و سه ملت يا اعتقادات مذاهب، كتابى بى‏نام مربوط به قرن ششم با تصحيح محمد جواد مشكور، تهران، سال 1341 هجری شمسی، ص 43- 44.