ابوبکر بن ابی قحافه

از ویکی‌وحدت
علامه حلی
علامه حلی
نام عبدالله بن عثمان
کنیه ابو بکر
زادروز
زادگاه
وفات سال ۱۳ ه‍.ق، مدینه
آرامگاه کنار پیامبر(ص)، مسجد النبی
محل زندگی مکه و مدینه
نسب/قبیله قریش، بنی تیم
دلیل شهرت خلیفه اول
حضور در جنگ‌ها اکثر غزوات پیامبر(ص)
زمان اسلام آوردن جزء نخستین گروندگان
سلطنت ۱۱-۱۳ ه.ق
زاذگاه مکه، حجاز

ابوبکر بن ابی‌قحافه (درگذشت: ۱۳ق، مدینه)، از مسلمانان اولیه و مهاجر، صحابی مشهور، پدرِ همسر و نخستین خلیفه پیامبر(ص)(درگذشت:۱۱ق) بود. او در هجرت پیامبر از مکه به مدینه و در تمام غزوات همراه وی بود.

او اندکی پیش از فوت پیامبر، از رفتن به سپاه اسامه، برخلاف دستور رسول خدا خودداری کرد و پس از فوت حضرت محمد(ص)، پس از وفات پیامبر در سقیفه بنی ساعده گرد آمده بودند و به بحث و نزاع بر سر جانشینی آن حضرت می پرداختند به عنوان خلیفه تعیین شد. انتخاب او به خلافت سرفصل تقسیم پیروان دین اسلام به دو گروه شیعه و سنی شد. او دو سال و سه ماه حکومت اسلامی را در دست داشت. گرفتن فدک از حضرت فاطمه (س)، جنگ های رده و لشکرکشی‌های پیاپی به شام از جمله اقدامات اوست.

از جمله اقدامات او، گرفتن فدک از فاطمه (س)، دستور حمله به شهرهای تحت تسلط ساسانیان (عراق[۱]) و روم شرقی (شام[۲])، توصیه به عدم نقل حدیث و جمع‌‌اوری اولیه قرآن بود. او پیش از مرگ، عمر را به جانشینی منصوب کرد. عایشه، دختر ابوبکر، به همسری پیامبر درآمد و محمد، پسر او، پس از ازدواج مادرش با امام علی(ع)، از یاران نزدیک وی شد.

پانویس

  1. ر.ک:مقاله عراق
  2. ر.ک:مقاله شام