ابوسعید ابوالخیر

نسخهٔ تاریخ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۲۷ توسط Mohsenmadani (بحث | مشارکت‌ها)

أبوسعید بن أبی الخیر فضل الله بن أحمد بن محمد بن إبراهیم المِیْهَنی او مشهور ترین عالم متصوفه نیشابوریان بود [۱].

نام فضل الله بن أحمد بن محمد بن إبراهیم المِیْهَنی
نام‎های دیگر أبو سعید بن أبی الخیر
درگذشت 440ق

ابداعات

وی اولین کسی است که پایه های تصوف را بنیان نهاد و مکتب ها و خانقاه ها (خانقاه: محلی که صوفیان و افرادی که در پی مشی تصوف هستند برای عبادت در آنجا حاضر می شوند) و مراتب سلوکی برای صوفیان را پایه گذاری کرد.

زندگی

سپس پسرش به جای پدر نشست. ابوسعید فضل بن ابی الخیر میهنی صوفی (متوفی 440 ق) ملقب به شیخ زمان، صاحب کرامت های آشکار بود. او در نیشاپور زندگی می کرد و در همانجا درگذشت.

حالات و معاصرین

او در زمان خود رهبر و شیخ الشیوخ صوفیه بود و در سلوک متصوفه دارای اعتقادی راسخ همراه با سلوکی پسندیده بود، حالات معنوی محیر العقولی داشت، گروهی از مردم به وسیله او هدایت می شدند و با ابوعبدالرحمان سلمی هم نشین بود. و بین او و ابن سینا دوستی و مکاتبات مشهوری بوده است.

موافقان و مخالفان

ابن حزم و ذهبی در باب عدم صحت و اعتبار اعتقادات او نظر داده اند. ابن السمعانی و قصاب الآملی و الجوینی و السرخسی و بسیاری دیگر او را ستایش کردند.

ستایش مقامات او در تاریخ

ابن عدیم در تاریخ خود به نقل از ساوی ذکر کرده است که فضل میهنی گفته که رسول خدا-صلی الله علیه و آله- را در خواب دیده است و به او فرموده: ای ابوسعید همانطور که نبوت با من به پایان رسید تصوف نیز با تو پایان می پذیرد[۲].

پانویس

  1. مصطفى بن عبدالله القسطنطینی حاجی خلیفة (2010). محمود عبدالقادر الأرناؤوط وصالح سعداوی صالح (المحرر). سلم الوصول إلى طبقات الفحول. المجلد الثالث. استانبول، ترکیا: مرکز الأبحاث للتاریخ والثقافة الإسلامیة. صفحة 12 (رقم 3522)
  2. أبو سعید أبو الخیر