علی ببلاوی

نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۲۴ توسط Arashedi (بحث | مشارکت‌ها) (Arashedi صفحهٔ علي بن محمد الببلاوي را به علی ببلاوی منتقل کرد)

على بن محمد بن أحمد الببلاوى الإدريسى الحسنى المالكى او در سال 1312ه.ق به سمت نقابت سادات منصوب شد و سپس از سال 1320 تا 1323 ریاست جامع الازهر را نیز عهدار بود[۱].

علي بن محمد الببلاوي
شیخ علي بن محمد الببلاوي
نام على بن محمد بن أحمد الببلاوى الإدريسى الحسنى المالكى
نام‎های دیگر شیخ الببلاوی
متولد 1251 هجری قمری

تولد و تحصیل

وی در ماه رجب سال 1251 هجری قمری در روستای ببلاو از توابع ديروط استان أسيوط متولد و در همانجا رشد یافت او قرآن و مقدمات را در همان سامان فرا گرفت و در سال 1269ه.ق وارد الازهر شد و از محضر اساتیدی همچون شيخ محمد عليش،الشيخ منصور كساب،السيد محمد الصاوي،الشيخ علي مرزوق،الشيخ إبراهيم السنجلفي،الشيخ أحمد الإسماعيلي، والشيخ محمد الإنبابي،الشيخ علي بن خليل الأسيوطي بهرمند شد[۲] .

آثار

رسالة في فضائل ليلة النصف من شعبان

إعجاز القرآن

الأنوار الحسينية

ریاست الازهر

پس از سلیم البشری علی بن محمد الببلاوی به عنوان شیخ الازهر در دوم ذی الحجه 1320 هجری قمری ، مطابق با 1 مارس 1903 میلادی منصوب شد. این دوره از آن جهت حائز اهمیت است که ببلاوی علی رغم مخالفت حکومت وقت با شیخ محمد عبده و اقدامات اصلاحی وی همراهی فراوانی با وی از خود نشان داد تا اینکه سعایت حاسدان کارگر افتاد و منجر به ترک الازهر از سوی عبده و استعفای ببلاوی از ریاست الازهر در نهم محرم 1323 هجری قمری برابر با 15 مارس 1905 میلادی شد.

درگذشت

شیخ علی بن محمد الببلاوی در سوم ذی القعده 1323 هجری قمری مطابق با 29 دسامبر 1905 میلادی درگذشت [۳].

پانویس