عمر بن حفیظ: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{Mbox | type = notice | class = ambox-In_use | image = 48px|alt=|link= | css = margin: 1px | text = این {{#i...» ایجاد کرد)
 
(تغییر تصویر)
خط ۲۵: خط ۲۵:




<div class="wikiInfo">[[پرونده:محرم.jpg|جایگزین=ماه محرم الحرام|بندانگشتی|ماه محرم الحرام]]
<div class="wikiInfo">[[پرونده:حبیب عمر بن حفیظ.jpg|جایگزین=حبیب عمر بن حفیظ|بندانگشتی|حبیب عمر بن حفیظ]]
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
!عنوان مقاله
!عنوان مقاله
! ملا محمد عمر
!ملا محمد عمر
  |-
  |-
|زبان مقاله
|زبان مقاله
خط ۱۰۸: خط ۱۰۸:
"موقع الداعية الحبيب عمر بن محمد بن سالم بن حفيظ". مؤرشف من الأصل في 27 مايو 2019.
"موقع الداعية الحبيب عمر بن محمد بن سالم بن حفيظ". مؤرشف من الأصل في 27 مايو 2019.
1. ^ e-Solutions, Mwasala. "الحبيب عمر بن محمد بن حفيظ". موقع الداعية الإسلامي الحبيب عمر بن حفيظ. مؤرشف من الأصل في 15 أكتوبر 2018. اطلع عليه بتاريخ 30 مارس 2019.
1. ^ e-Solutions, Mwasala. "الحبيب عمر بن محمد بن حفيظ". موقع الداعية الإسلامي الحبيب عمر بن حفيظ. مؤرشف من الأصل في 15 أكتوبر 2018. اطلع عليه بتاريخ 30 مارس 2019.


[[رده: عربستان]]
[[رده: عربستان]]


[[رده: شخصیت‌های اهل‌سنت]]
[[رده: شخصیت‌های اهل‌سنت]]

نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۹

</noinclud


حبیب عمر بن حفیظ
حبیب عمر بن حفیظ
عنوان مقاله ملا محمد عمر
زبان مقاله فارسی
اطلاعات نشر ایران – قم – پژوهشگاه مطالعات تقریبی

عمر بن محمد بن سالم بن حافظ واعظ اسلامی و رئیس دارالمصطفی برای مطالعات اسلامی در طارم و عضو شورای عالی مشورتی بنیاد طباح در ابوظبی است. او از خانواده رسول خدا ، محمد ، از خانواده آقای آل بعلاوی ، حضرمی ، هاشمی است. او از برجسته ترین علمای جهان اسلام به شمار می رود ، زیرا تأثیر تماس وی به همه کشورهای جنوب شرقی آسیا ، شرق آفریقا ، اروپا و آمریکا رسید. هزاران دانشجو و دانشمند از آن فارغ التحصیل شده اند که در مناطق مختلف جهان به عنوان پرچم های دعوت به خدا تبدیل شده اند. وی سخنرانی ها و سمپوزیوم های علمی زیادی برگزار کرد و در شرکت در تعدادی از کنفرانس های اسلامی در سراسر جهان شرکت کرد. او همچنین برنامه های آگاهی دهی فراوان ، درس های متعدد و مصاحبه در بسیاری از شبکه های ماهواره ای دارد. نسب عمر بن محمد بن سالم بن حافظ بن عبدالله بن ابی بکر بن عیدروس بن عمر بن عیدروس بن عمر بن ابی بکر بن عیدروس بن الحسین بن شیخ ابی بکر بن سالم بن عبدالله بن عبدالرحمان بن عبدالله بن عبدالرحمان ال- ثقف بن محمد مولا الدویله بن علی بن علوی الغوار بن الفقیه ، سرهنگ دوم محمد بن علی بن محمد ، مالک میربات بن علی ، خلیع بن علوی بن محمد بن علوی بن عبید الله بن احمد المهاجر بن عیسی بن محمد النقیب بن علی العریدی بن جعفر صادق بن محمد الباقر بن علی زین العابدین فرزند الحسین نوه امام علی بن ابی طالب و امام علی همسر فاطمه بنت محمد وی سی و هشتمین نوه رسول خدا محمد در نسب خود است. تولد و تربیت او وی در طارم ، حضرموت ، یمن ، در چهارمین دوشنبه محرم سال 1383 هجری قمری متناظر با 27 مه 1963 میلادی متولد شد. او در آنجا پرورش یافت ، قرآن کریم را حفظ کرد و در آغوش پدرش در محیط علمی اسلامی پرورش یافت. سپس علوم شرع را از قرآن ، حدیث ، فقه ، آموزه ، منشأ ، علوم و رفتار زبان عربی به دست علمای حضرموت گرفت که مهمترین آنها پدرش مفتی طارم بود. او در پانزده سالگی شروع به تدریس و انجام دعوت مردم به خدا کرد ، در حالی که به یادگیری و دریافت و دریافت ادامه داد. حرکت به سوی البیضاء سپس با بدتر شدن حکومت کمونیستی در آن زمان ، اوضاع بدتر شد ، او در ابتدای صفر 1402 هجری قمری به شهر البیضا در یمن رفت و تحصیلات خود را ادامه داد و خدا را فرا خواند. او مشتاق برگزاری کلاسها و مجالس علمی بود و مکرراً در مناطق مختلف البیضاء ، الحدیده ، تعز و دیگر مناطق با خدا تماس می گرفت. حرکت به عمان در اواسط سال 1411 هجری قمری ، وی به درخواست بزرگان منطقه سلاله به سلطنت عمان رفت و حدود یک سال و نیم به عنوان مبلغ ، معلم و یادآور هدایت پیامبر در آنجا اقامت داشت. ، صلوات و درود خدا بر او و خانواده اش باد ، جایی که او مشتاق برگزاری درس بود ، جوانان را به هم نزدیک کرده و آنها را در مورد دین خود روشن کند. • بازگشت به حضرموت • در سال 1413 هجری قمری به شهر اشهر در فرمانداری حضرموت نقل مکان کرد و در آنجا بعد از افتتاح به تحصیل علوم اسلامی در رباط الشهر ادامه داد و مدتی به عنوان واعظ در آنجا زندگی کرد. معلم ، جایی که بسیاری از دانش آموزان از جنبه های مختلف جمهوری یمن و برخی مناطق جنوب شرقی آسیا از وی دیدن کردند. سپس به شهر طارم نقل مکان کرد ، در آنجا مستقر شد و تعداد دانش آموزانی را که از نقاط مختلف جهان به وی مراجعه می کردند دریافت کرد و تأسیس (دار المصطفی برای مطالعات اسلامی) را در 1414 ق / 1994 م آغاز کرد. که می خواهد میراث پیامبر را در خود القا کند که آن را بر اساس موارد زیر منتشر می کند: • آموزش علوم پزشکی قانونی با زنجیره پیوسته راویان به روش تحقیق و روش ارثی ، با در نظر گرفتن وسایل و روشهای مدرن و مفید و پیوند با واقعیت برای تسهیل کاربرد. [1] • پاکسازی روح با صداقت هدف ، تهذیب قلب و تهذیب اخلاق. • توانایی و عزم راسخ برای اظهارنظرهای خوب و ارائه خوبی به وسیع ترین محدوده ممکن را توسعه دهید. پس از ادامه تدریس ، ساختمان خانه در روز سه شنبه 29 ذی الحجه 1417 هجری قمری / 6 مه 1997 میلادی رسماً افتتاح شد و دانش آموزان و بازدیدکنندگان از سراسر جهان هنوز هم به آنجا سرازیر می شوند و فارغ التحصیلان این خانه مراکز آموزشی را باز کردند. و دعوت به خدا در تعدادی از کشورها. او همچنین علاقه زیادی به گسترش آگاهی دینی در شهر طارم دارد ، جایی که چندین شورا برگزار کرد ، مهمترین آنها جلسه هفتگی دوشنبه است که در میدان عمومی در مرکز شهر برگزار می شود و صدها نفر در آن شرکت می کنند. ساکنان شهر وی بارها به مناطق مختلف در سرزمین یمن سفر کرده و سخنرانی های زیادی در دانشگاه ها ، موسسات و باشگاه های یمن داشته است. • استادان ومشایخ • وی تحصیلات خود را نزد تعدادی از علما و شیوخ حضرموت و یمن گذراند. وی همچنین برای یادگیری از علمای آن به دو مسجد مقدس رفت و از چندین شیوخ مجوز علمی گرفت. از جمله این علما می توان به موارد زیر اشاره کرد: • پدرش محمد بن سالم بن حافظ است • برادرش علی المشور بن حافظ • ابراهیم بن عمر بن عقیل • محمد بن علوی بن شهاب الدین • محمد بن عبدالله الحدار • عبدالقادر بن احمد السقاف • احمد مشور بن طه الحداد • احمد بن علی بن شیخ ابی بکر بن سالم • عبدالله بن شیخ العیدروس • عبدالله بن حسن بلفقیه • عمر بن علوی الکاف • احمد بن حسن الحداد • سالم بن عبدالله الشطری • زین بن ابراهیم بن سومایت • ابوبکر العطاس بن عبدالله الحباشی • محمد بن علوی مالکی • فضل بن عبدالرحمان با برترین ها • توفیق امان • محمد یاسین الفدانی • عبدالفتاح ابوغده • سفرها • وی سفرهای زیادی در دعوت به خدا و گسترش دانش اسلامی در کشورهای مختلف مانند شام ، مصر ، سودان ، هند ، پاکستان ، اندونزی ، مالزی ، سنگاپور ، برونئی ، سریلانکا ، کنیا ، تانزانیا ، کومور و خلیج فارس انجام داده است. و با پشتیبانی بسیاری از محققان در آن قطرها تماس گرفت. وی همچنین در شرکت در تعدادی از کنفرانس های اسلامی شرکت کرد که جدیدترین آنها عبارت بودند از: • دوازدهمین کنفرانس آکادمی تحقیقات اسلامی تحت حمایت الازهر الشریف با عنوان (این اسلام است) که در قاهره ، پایتخت جمهوری عربی مصر ، در سوم صفر 1422 هجری قمری برگزار شد. • کنفرانس (این اسلام است) در سریلانکا در ماه محرم 1423 هجری قمری برگزار شد. • مجمع بین المللی دانش پژوهان در مالزی با عنوان (اسلام در عصر جهانی شدن) از 11 تا 13 جمادی الاول 1424 ق. • کنفرانس (راهنمای پیامبر در دعوت و هدایت) ، که توسط وزارت دادگستری ، امور اسلامی و اوقاف در امارات متحده عربی از 11 تا 16 رمضان 1425 هجری قمری برگزار شد. • کنفرانس (ما و دیگری) که توسط وزارت اوقاف و امور اسلامی در ایالت کویت از 6 تا 8 صفرالخیر 1427 ق برگزار شد. • کنفرانس گفتگوی اسلامی-مسیحی در دانشگاه کمبریج انگلستان از 11 تا 15 شوال 1429 هجری قمری. کنفرانس اهل سنت والجماعه یا کنفرانس بین المللی علمای مسلمان معروف به (کنفرانس چچن) یا کنفرانس گروزنی ، که به میزبانی شهر گروزنی ، پایتخت جمهوری چچن ، از 21 تا 21 برگزار شد. 23 ذی القعده 1437 ق. • نوشته های او • او دارای بسیاری از کتابها و نشریات سمعی و بصری است ، از جمله: • «إسعاف طالبي رضا الخلاق ببيان مكارم الأخلاق» • • «توجيهات الطلاب» • • «توجيه النبيه لمرضاة باريه» • • «الخطاب الإسلامي في المؤسسات الدينية» • • «شرح منظومة السند العلوي» • • «خلُقنا» • • «الذخيرة المشرفة» وقد ترجم لعدة لغات • • «خلاصة المدد النبوي» في الأذكار • • «الضياء اللامع بذكر مولد النبي الشافع» • • «الشراب الطهور في ذكر سيرة بدر البدور» • • «التوجيهات النبوية في الخطب الجمعية» • • «فيض الإمداد في خطب الجمعة والكسوفين والاستسقاء والأعياد» • • «المختار من شفاء السقيم» • • «ثقافة الخطيب» • • «نور الإيمان من كلام حبيب الرحمن» • «مملكة القلب والأعضاء» • ديوان شعر بعنوان: «فائضات المن من رحمات وهّاب المنن» • منابع "موقع الداعية الحبيب عمر بن محمد بن سالم بن حفيظ". مؤرشف من الأصل في 27 مايو 2019. 1. ^ e-Solutions, Mwasala. "الحبيب عمر بن محمد بن حفيظ". موقع الداعية الإسلامي الحبيب عمر بن حفيظ. مؤرشف من الأصل في 15 أكتوبر 2018. اطلع عليه بتاريخ 30 مارس 2019.