قلب الدين حكمتيار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
(صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="references" style="margin: 0px 0px 10px 0px; max-height: 300px; overflow: auto; padding: 3px; font-size:95%; background: #FFA50...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="references" style="margin: 0px 0px 10px 0px; max-height: 300px; overflow: auto; padding: 3px; font-size:95%; background: #FFA500; line-height:1.4em; padding-bottom: 7px;"><noinclude>
{{جعبه اطلاعات شخصیت
[[پرونده:Ambox clock.svg|60px|بندانگشتی|راست]]
| عنوان = قلب‌الدين حكمتيار
<br>
| تصویر = قلب الدین حکمتیار.jpg
'''''نویسنده این صفحه در حال ویرایش عمیق است. '''''<br>
| نام = قلب‌الدين حكمتيار
| نام‌های دیگر = گلبدین حکمتیار
| سال تولد = 1947 م
| تاریخ تولد =
| محل تولد =  [[افغانستان]]
| سال درگذشت =
| تاریخ درگذشت =
| محل درگذشت =
| استادان =
| شاگردان =
| دین = [[اسلام]]
| مذهب = [[اهل‌سنت]]
| آثار =
| فعالیت‌ها = نخست‌وزیر [[افغانستان]]، رئیس حزب اسلامی [[افغانستان]]
| وبگاه = 
}}
'''قلب الدين حكمتيار''' یا '''گلبدین حکمتیار''' در ۵ تیر ۱۳۲۶ (۱۹۴۷ میلادی) در قندوز [[افغانستان]] به دنیا آمد. محل تولد وی در 12 کیلومتری رودخانه جیحون که مرزهای افغانستان را از جمهوری‌های اسلامی در آسیای میانه جدا می‌کند و در یکی از روستاهای ولسوالی امام‌صاحب ولایت قندوز می‌باشد. ایشان بنیان‌گذار حزب اسلامی در افغانستان است. در همان سالی که خانواده‌اش از ولایت غزنه به قندوز مهاجرت کردند، در آن قریه زندگی می‌کرد و در سفرهای شکاری پدرش شرکت می‌کرد چون به آن علاقه داشت. ایشان در زمان [[طالبان]] به [[تهران]] گریخته و در آنجا ساکن گردید و در سال ۲۰۰۲ میلادی [[ایران]] را به مقصد [[پاکستان]] ترک کرد. پس از آن در پاکستان فعالیت‌های نظامی خود را علیه دولت [[حامد کرزی]] و نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت، پیش گرفت. او تا سال ۲۰۱۶ با تمام حکومت‌هایی که در افغانستان به قدرت رسیده بودند از جمله جمهوری افغانستان، جمهوری دموکراتیک افغانستان، دولت اسلامی افغانستان، امارت اسلامی افغانستان، دولت انتقالی افغانستان و دولت حامد کرزی و پس از آن با دولت اشرف غنی جنگیده‌ است.
در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان طرفداران خود را به شرکت در انتخابات دعوت کرد و به‌طور تلویحی از قطب‌الدین هلال (معاون سابقش) حمایت کرد، وی فقط ۲٫۷ درصد از آرا را کسب کرد.
== نخست‌وزیر افغانستان ==
او به‌عنوان نخست‌وزیر [[افغانستان]] در بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ میلادی و همچنین در سال ۱۹۹۶ میلادی، پیش از به‌روی کار آمدن [[طالبان]] نقش ایفا کرد.
== آشنایی با جوانان جریان اسلامی ==
آشنایی او با جوانان نهضت اسلامی در دانشگاه آغاز شد و خیلی زود به عضویت فعال در میان آنها درآمد و در سال 1350 میلادی به جرم کشتن یک دانشجوی [[کمونیست]] در تظاهرات دستگیر و به دو سال زندان محکوم شد، اما موفق به فرار و مهاجرت شد. در سال 1974 میلادی به [[پاکستان]] رفت و نتوانست تحصیلات خود را تکمیل کند. او تحت تأثیر فضایی بود که جریان نوظهور اسلامی در اوایل دهه شصت در واکنش به جنبش کمونیستی بود که نفوذ آن در جامعه افغانستان در زمان سلطنت پادشاه سابق ''محمد ظاهر شاه'' و نخست‌وزیر او ''محمد داوود'' افزایش یافت. برخی از تشکل‌های اسلامی برای مقابله با جریان کمونیستی تشکیل شد و اولین جنبش‌های فعال با نام‌های «جوانان مسلمان» و «انجمن خادمان فرقان» و سپس «جامعه اسلامی» که قدیمی‌ترین تشکل‌های اسلامی به‌شمار می‌رود، ظهور کردند. وزیر محمد داوود با اقدامات خودسرانه که منجر به کشته شدن تعداد زیادی از رهبران جامعه اسلام و دستگیری دیگران شد، مواجه شد.


'''یکی از نویسندگان مداخل ویکی وحدت مشغول ویرایش در این صفحه می باشد. این علامت در اینجا درج گردیده تا نمایانگر لزوم باقی گذاشتن صفحه در حال خود است. لطفا تا زمانی که این علامت را نویسنده کنونی بر نداشته است، از ویرایش این صفحه خودداری نمائید. '''  
نخست‌وزیر ''محمد داوود'' در جریان سفر ''محمد ظاهر شاه'' به اروپا در ژوئیه 1973 میلادی کودتای سیاسی را بر علیه ''محمد ظاهر شاه'' رهبری کرد و پس از اینکه موفق به سرنگونی وی شد، لغو سلطنت و جایگزینی آن با نظام جمهوری را اعلام کرد. سرکوب نهضت اسلامی از سوی او افزایش یافت و تعداد زیادی از رهبران آن مانند ''عبدالرب الرسول سیاف'' و دکتر ''محمدخان نیازی'' و زمانی که نور محمد تره کی پس از کودتای خونین که در آن محمد داوود کشته شد، قدرت را به دست گرفت، دستگیر کرد. در سال 1357 میلادی دستور انحلال کلیه زندانیان سیاسی جامعه اسلامی را صادر کرد. ''محمد نیازی'' همراه با تعدادی از شاگردانش در سال 1977 میلادی کشته شد. ''عبدالرب الرسول سیاف'' که در زمان ''بابرک کرمل'' رئیس‌جمهور سابق افغانستان در سال 1979 میلادی از زندان آزاد شد و در زمان ژنرال ''ضیاء آل حق'' [[پاکستان]] که از موج کمونیستی از افغانستان می‌ترسید حمایت خود را از اسلام گرایان فراهم کرد. حکمتیار در آن زمان دست قدرتمندی در داخل افغانستان داشت، به ویژه پس از کشته شدن پدر و دو برادرش در زندان‌های کابل پس از به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در آوریل 1978 میلادی. حکمتیار در سال 1974 با [[برهان الدین ربانی|برهان‌الدین ربانی]] برای سازماندهی مجدد جامعه اسلامی افغانستان در افغانستان به توافق رسید؛ لکن به زودی اختلافات بین این دو درگرفت و گسترش یافت تا اینکه حکمتیار انجمن را ترک کرد و حزب اسلامی را تأسیس کرد.
<br>
''آخرین مرتبه این صفحه در تاریخ زیر تغییر یافته است: ''{{#time:H:i، j F Y|{{REVISIONTIMESTAMP}}}}؛


<noinclude>
== تأسیس حزب اسلامی ==
</div>
حکمتیار حزب اسلامی را در سال 1976 میلادی تأسیس کرد. حزب جدید به دلیل تشکیلات دقیق خود متمایز شد و موفق شد پیروان خود را در ولایات کابل، قندوز، بغلان و ننجرهار جذب کند. وی از سال 1983 تا 1985 میلادی از اعضای اتحادیه اسلامی به بود، سپس در ائتلاف هفت سازمان شرکت کرد و در 24 فوریه 1989 میلادی به عنوان وزیر امور خارجه در دولت مجاهدین افغانستان انتخاب شد. در آگست 1989 عضویت خود را در دولت متوقف کرد و به زودی پس از ورود آنها به کابل بین جناح‌های مجاهدین درگیری آغاز شد و این جنگ باعث شد بسیاری از اتحادها منعقد و ایشان در همه این تحولات نقش فعالی داشت، اما او با این وجود. اختلاف خود را با [[برهان الدین ربانی|برهان‌الدین ربانی]] و مسعود ادامه داد تا اینکه جنبش طالبان آنها را از  پایتخت بیرون راند.
<div class="wikiInfo">[[پرونده:احمد قضاة.jpg|جایگزین=احمد قضاة|بندانگشتی|احمد قضاة]]
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |نام


!نام
== حمایت او از طالبان==
|قلب الدين حكمتيار
وی پس از روی کار آمدن [[طالبان]] در کابل و گسترش کنترل آنها بر بیش از 90 درصد کشور از صحنه ناپدید شد، اما با شروع کمپین آمریکایی‌ها به [[افغانستان]] دوباره ظاهر شد، به‌ویژه پس از اعلام اینکه قصد بازگشت به افغانستان را دارد.
|-
|زاده
|1956 م / [[افغانستان]]
|-
|درگذشت
|1443 قمری/ [[افغانستان]]
|-
|دین و مذهب
|[[اسلام]]، [[تسنن]]
|-
|فعالیت‌ها
|همکاری با [[اخوان‌المسلمین]]
|}
</div>
در 12 کیلومتری رودخانه جیحون که مرزهای افغانستان را از جمهوری های اسلامی در آسیای میانه جدا می کند و در یکی از روستاهای ولسوالی امام صاحب ولایت کندز گلبدین حکمتیار بنیانگذار حزب اسلامی در افغانستان در سال 1398 به دنیا آمد. 1947 گلبدین حکمتیار در همان سالی که خانواده اش از ولایت غزنی به کندز مهاجرت کردند، در آن قریه زندگی می کرد و در سفرهای شکاری پدرش شرکت می کرد که به آن علاقه داشت و به مکتب نظامی پیوست و سپس به مکتب متوسطه شیرخان منتقل شد. که در سال 1969 به دانشکده انجنیری دانشگاه کابل پیوست.<br>


= جوانان جریان اسلامی را بشناسید =
== زندگی مخفی==
آشنایی او با جوانان نهضت اسلامی در دانشگاه آغاز شد و خیلی زود به عضویت فعال در میان آنها درآمد و در سال 1350 به جرم کشتن یک دانشجوی کمونیست در تظاهرات دستگیر و به دو سال زندان محکوم شد، اما موفق به فرار و مهاجرت شد. در سال 1974 به پاکستان رفت و نتوانست تحصیلات خود را تکمیل کند. گلبدین حکمتیار تحت تأثیر فضایی بود که جریان نوظهور اسلامی در اوایل دهه شصت در واکنش به جنبش کمونیستی بود که نفوذ آن در جامعه افغانستان در زمان سلطنت پادشاه سابق محمد ظاهر شاه و نخست وزیر او محمد داوود افزایش یافت. برخی از تشکل‌های اسلامی برای مقابله با جریان کمونیستی تشکیل شد و اولین جنبش‌های فعال با نام‌های «جوانان مسلمان» و «انجمن خادمان فرقان» و سپس «جامعه اسلامی» که قدیمی‌ترین تشکل‌های اسلامی به‌شمار می‌رود، ظهور کردند. وزیر محمد داوود با اقدامات خودسرانه که منجر به کشته شدن تعداد زیادی از رهبران جامعه اسلام و دستگیری دیگران شد، مواجه شد. نخست وزیر محمد داوود در جریان سفر شاه محمد ظاهر شاه به اروپا در ژوئیه 1973 کودتای سیاسی را بر علیه پادشاه محمد ظاهر شاه رهبری کرد و پس از اینکه موفق به سرنگونی وی شد، لغو سلطنت و جایگزینی آن با نظام جمهوری را اعلام کرد. سرکوب نهضت اسلامی از سوی او افزایش یافت و تعداد زیادی از رهبران آن مانند عبد رب الرسول سیاف و دکتر محمدخان نیازی و زمانی که نور محمد تره کی پس از کودتای خونین که در آن محمد داود کشته شد، قدرت را به دست گرفت، دستگیر کرد. در سال 1357 دستور انحلال کلیه زندانیان سیاسی جامعه اسلامی را صادر کرد. داکتر محمد نیازی همراه با تعدادی از شاگردانش در سال 1977 کشته شد. عبدالرب الرسول سیاف که در زمان بابرک کرمل رئیس جمهور سابق افغانستان در سال 1979 از زندان آزاد شد و در زمان ژنرال ضیاءال -حق پاکستان که از موج کمونیستی از افغانستان می ترسید حمایت خود را از اسلام گرایان فراهم کرد. حکمتیار در آن زمان دست قدرتمندی در داخل افغانستان داشت، به ویژه پس از کشته شدن پدر و دو برادرش در زندان های کابل پس از به قدرت رسیدن کمونیست ها در آوریل 1978. حکمتیار در سال 1974 با برهان الدین ربانی برای سازماندهی مجدد جامعه اسلامی افغانستان در افغانستان به توافق رسید. دیاسپورا در منطقه پشاور پاکستان، که ربانی ریاست انجمن و امور روابط خارجی را بر عهده می گیرد، در حالی که حکمتیار به امور داخلی و نظامی رسیدگی می کند، اما به زودی اختلافات بین این دو درگرفت و گسترش یافت تا اینکه حکمتیار انجمن را ترک کرد و حزب اسلامی را تأسیس کرد.
او پس از اشغال کابل توسط طالبان با برهان‌الدین ربانی به سمت شمال رفت و از آنجا راهی [[ایران]] شد و در [[تهران]] ساکن شد. اگرچه پس از سقوط طالبان و خروج از ایران علیه این کشور موضع گرفت. نمونه‌ای از موضع‌گیری‌های او علیه ایران، بیانیه‌ای است که در سایت آژانس اسلامی افغانستان در تیرماه ۱۳۹۴ منتشر شده و در آن ایران را به «دمیدن در آتش جنگ‌های فرقه‌ای و درگیری‌ها» متهم کرده‌است. [[ایران]] رسماً اعلام کرده بود که ایشان را بنابه درخواست [[افغانستان]] و چند کشور غربی پذیرفته‌ است. وی پس از سقوط طالبان و تشکیل دولت انتقالی افغانستان با حمایت [[آمریکا]] و کشورهای غربی از این حکومت و عملیات نظامی [[آمریکا]] انتقاد می‌نمود و جزو یکی از نیروهای مخالف بود.
=منبع=
   
   
*ر.ک: مدخل قلب الدين حكمتيار در ویکی‌اخوان؛[http://ikhwanwiki.com ikhwanwiki.com.].
==منابع ==
*ر.ک: مدخل قلب الدين حكمتيار در ویکی‌اخوان؛ [http://ikhwanwiki.com ikhwanwiki.com.].


[[رده: شخصیت ‌های اخوان‌ المسلمین]]
[[رده:شخصیت‌ها]]
[[رده: شخصیت ‌های جهان اسلام]]
[[رده:سران کشور‌های اسلامی]]
[[رده: اخوان‌ المسلمین]]
[[رده:افغانستان]]
[[رده: شخصیت‌ ها]]
[[رده: افغانستان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۸

قلب‌الدين حكمتيار
قلب الدین حکمتیار.jpg
نام کاملقلب‌الدين حكمتيار
نام‌های دیگرگلبدین حکمتیار
اطلاعات شخصی
سال تولد1947 م، ۱۳۲۵ ش‌، ۱۳۶۵ ق
محل تولدافغانستان
دیناسلام، اهل‌سنت
فعالیت‌هانخست‌وزیر افغانستان، رئیس حزب اسلامی افغانستان

قلب الدين حكمتيار یا گلبدین حکمتیار در ۵ تیر ۱۳۲۶ (۱۹۴۷ میلادی) در قندوز افغانستان به دنیا آمد. محل تولد وی در 12 کیلومتری رودخانه جیحون که مرزهای افغانستان را از جمهوری‌های اسلامی در آسیای میانه جدا می‌کند و در یکی از روستاهای ولسوالی امام‌صاحب ولایت قندوز می‌باشد. ایشان بنیان‌گذار حزب اسلامی در افغانستان است. در همان سالی که خانواده‌اش از ولایت غزنه به قندوز مهاجرت کردند، در آن قریه زندگی می‌کرد و در سفرهای شکاری پدرش شرکت می‌کرد چون به آن علاقه داشت. ایشان در زمان طالبان به تهران گریخته و در آنجا ساکن گردید و در سال ۲۰۰۲ میلادی ایران را به مقصد پاکستان ترک کرد. پس از آن در پاکستان فعالیت‌های نظامی خود را علیه دولت حامد کرزی و نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت، پیش گرفت. او تا سال ۲۰۱۶ با تمام حکومت‌هایی که در افغانستان به قدرت رسیده بودند از جمله جمهوری افغانستان، جمهوری دموکراتیک افغانستان، دولت اسلامی افغانستان، امارت اسلامی افغانستان، دولت انتقالی افغانستان و دولت حامد کرزی و پس از آن با دولت اشرف غنی جنگیده‌ است. در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان طرفداران خود را به شرکت در انتخابات دعوت کرد و به‌طور تلویحی از قطب‌الدین هلال (معاون سابقش) حمایت کرد، وی فقط ۲٫۷ درصد از آرا را کسب کرد.

نخست‌وزیر افغانستان

او به‌عنوان نخست‌وزیر افغانستان در بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ میلادی و همچنین در سال ۱۹۹۶ میلادی، پیش از به‌روی کار آمدن طالبان نقش ایفا کرد.

آشنایی با جوانان جریان اسلامی

آشنایی او با جوانان نهضت اسلامی در دانشگاه آغاز شد و خیلی زود به عضویت فعال در میان آنها درآمد و در سال 1350 میلادی به جرم کشتن یک دانشجوی کمونیست در تظاهرات دستگیر و به دو سال زندان محکوم شد، اما موفق به فرار و مهاجرت شد. در سال 1974 میلادی به پاکستان رفت و نتوانست تحصیلات خود را تکمیل کند. او تحت تأثیر فضایی بود که جریان نوظهور اسلامی در اوایل دهه شصت در واکنش به جنبش کمونیستی بود که نفوذ آن در جامعه افغانستان در زمان سلطنت پادشاه سابق محمد ظاهر شاه و نخست‌وزیر او محمد داوود افزایش یافت. برخی از تشکل‌های اسلامی برای مقابله با جریان کمونیستی تشکیل شد و اولین جنبش‌های فعال با نام‌های «جوانان مسلمان» و «انجمن خادمان فرقان» و سپس «جامعه اسلامی» که قدیمی‌ترین تشکل‌های اسلامی به‌شمار می‌رود، ظهور کردند. وزیر محمد داوود با اقدامات خودسرانه که منجر به کشته شدن تعداد زیادی از رهبران جامعه اسلام و دستگیری دیگران شد، مواجه شد.

نخست‌وزیر محمد داوود در جریان سفر محمد ظاهر شاه به اروپا در ژوئیه 1973 میلادی کودتای سیاسی را بر علیه محمد ظاهر شاه رهبری کرد و پس از اینکه موفق به سرنگونی وی شد، لغو سلطنت و جایگزینی آن با نظام جمهوری را اعلام کرد. سرکوب نهضت اسلامی از سوی او افزایش یافت و تعداد زیادی از رهبران آن مانند عبدالرب الرسول سیاف و دکتر محمدخان نیازی و زمانی که نور محمد تره کی پس از کودتای خونین که در آن محمد داوود کشته شد، قدرت را به دست گرفت، دستگیر کرد. در سال 1357 میلادی دستور انحلال کلیه زندانیان سیاسی جامعه اسلامی را صادر کرد. محمد نیازی همراه با تعدادی از شاگردانش در سال 1977 میلادی کشته شد. عبدالرب الرسول سیاف که در زمان بابرک کرمل رئیس‌جمهور سابق افغانستان در سال 1979 میلادی از زندان آزاد شد و در زمان ژنرال ضیاء آل حق پاکستان که از موج کمونیستی از افغانستان می‌ترسید حمایت خود را از اسلام گرایان فراهم کرد. حکمتیار در آن زمان دست قدرتمندی در داخل افغانستان داشت، به ویژه پس از کشته شدن پدر و دو برادرش در زندان‌های کابل پس از به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در آوریل 1978 میلادی. حکمتیار در سال 1974 با برهان‌الدین ربانی برای سازماندهی مجدد جامعه اسلامی افغانستان در افغانستان به توافق رسید؛ لکن به زودی اختلافات بین این دو درگرفت و گسترش یافت تا اینکه حکمتیار انجمن را ترک کرد و حزب اسلامی را تأسیس کرد.

تأسیس حزب اسلامی

حکمتیار حزب اسلامی را در سال 1976 میلادی تأسیس کرد. حزب جدید به دلیل تشکیلات دقیق خود متمایز شد و موفق شد پیروان خود را در ولایات کابل، قندوز، بغلان و ننجرهار جذب کند. وی از سال 1983 تا 1985 میلادی از اعضای اتحادیه اسلامی به بود، سپس در ائتلاف هفت سازمان شرکت کرد و در 24 فوریه 1989 میلادی به عنوان وزیر امور خارجه در دولت مجاهدین افغانستان انتخاب شد. در آگست 1989 عضویت خود را در دولت متوقف کرد و به زودی پس از ورود آنها به کابل بین جناح‌های مجاهدین درگیری آغاز شد و این جنگ باعث شد بسیاری از اتحادها منعقد و ایشان در همه این تحولات نقش فعالی داشت، اما او با این وجود. اختلاف خود را با برهان‌الدین ربانی و مسعود ادامه داد تا اینکه جنبش طالبان آنها را از پایتخت بیرون راند.

حمایت او از طالبان

وی پس از روی کار آمدن طالبان در کابل و گسترش کنترل آنها بر بیش از 90 درصد کشور از صحنه ناپدید شد، اما با شروع کمپین آمریکایی‌ها به افغانستان دوباره ظاهر شد، به‌ویژه پس از اعلام اینکه قصد بازگشت به افغانستان را دارد.

زندگی مخفی

او پس از اشغال کابل توسط طالبان با برهان‌الدین ربانی به سمت شمال رفت و از آنجا راهی ایران شد و در تهران ساکن شد. اگرچه پس از سقوط طالبان و خروج از ایران علیه این کشور موضع گرفت. نمونه‌ای از موضع‌گیری‌های او علیه ایران، بیانیه‌ای است که در سایت آژانس اسلامی افغانستان در تیرماه ۱۳۹۴ منتشر شده و در آن ایران را به «دمیدن در آتش جنگ‌های فرقه‌ای و درگیری‌ها» متهم کرده‌است. ایران رسماً اعلام کرده بود که ایشان را بنابه درخواست افغانستان و چند کشور غربی پذیرفته‌ است. وی پس از سقوط طالبان و تشکیل دولت انتقالی افغانستان با حمایت آمریکا و کشورهای غربی از این حکومت و عملیات نظامی آمریکا انتقاد می‌نمود و جزو یکی از نیروهای مخالف بود.

منابع

  • ر.ک: مدخل قلب الدين حكمتيار در ویکی‌اخوان؛ ikhwanwiki.com..