مولوی عبدالکبیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
مولوی عبدالکبیر ۵۷ سال سن دارد و از قوم [[پشتون‌]]<nowiki/>های زدران است. او اصالتا از ولایت شرقی پکتیا است؛ اما سال‌ها در ولایت شمالی بغلان زندگی کرده و زمین و ملک پدری فراوانی در این منطقه هم دارد.
{{جعبه اطلاعات شخصیت
| عنوان = مولوی عبدالکبیر
| تصویر = مولوی عبدالکبیر.jpg
| نام =
| نام‌های دیگر =
| سال تولد = 1963 م
| تاریخ تولد =
| محل تولد =
| سال درگذشت =
| تاریخ درگذشت =
| محل درگذشت =
| استادان =
| شاگردان =
| دین =
| مذهب =
| آثار =
| فعالیت‌ها = {{فهرست جعبه عمودی | والی ولایت ننگرهار | معاونت شورای وزیران یا نخست‌وزیری طالبان در بخش اقتصادی | در نبود [[ملاربانی]] سرپرستی نخست‌وزیری | رییس شورای پیشاور | عضو شورای رهبری و رییس کمیسیون دعوت | معاون سیاسی نخست‌وزیر طالبان}}
| وبگاه =
}}
'''مولوی عبدالکبیر''' یکی از رهبران '''طالبان''' و عضو تیم مذاکره کنندۀ طالبان با دولت بوده و ریاست دعوت و ارشاد طالبان را نیز بر عهده داشته است.


عبدالکبیر در دوران جهاد [[افغانستان]] علیه شوروی سابق نام چندان آشنایی نبود و یک مجاهد عادی به شمار می‌رفت که در مدارس مذهبی درس می‌خواند. اما با خروج نیروهای قشون سرخ و پیروزی مجاهدین بر کابل و بعد آغاز جنگ‌های داخلی عضو گروه [[طالبان]] شد. پیشرفت در تشکیلات شبه نظامیانی که از کدرهای علمی ‌و نظامی ‌بی‌بهره بود؛ برای مولوی عبدالکبیر چندان هم دشوار نبود.
== بیوگرافی ==
'''مولوی عبدالکبیر''' ۵۷ سال سن دارد و از قوم [[پشتون‌]]های زدران است. او اصالتا از ولایت شرقی پکتیا است؛ اما سال‌ها در ولایت شمالی بغلان زندگی کرده و زمین و ملک پدری فراوانی در این منطقه هم دارد.


او توانست اعتماد ملاعمر بنیانگذار طالبان را به دست آورد و والی ولایت بزرگ ننگرهار در شرق کشور شود. با تصرف کابل، مولوی عبدالکبیر به معاونت شورای وزیران یا نخست وزیری طالبان در بخش اقتصادی رسید که گاهی در نبود ملاربانی، سرپرستی نخست وزیری را نیز انجام می‌داد.
عبدالکبیر در دوران جهاد [[افغانستان]] علیه شوروی سابق نام چندان آشنایی نبود و یک مجاهد عادی به شمار می‌رفت که در مدارس مذهبی درس می‌خواند. اما با خروج نیروهای قشون سرخ و پیروزی مجاهدین بر کابل و بعد آغاز جنگ‌های داخلی عضو گروه طالبان شد.<br>


اما حکومت آقای کبیر و رفقای طالبانش خیلی طول نکشید. القاعده که در افغانستان ریشه دوانده بود؛ حملاتی را در خاک امریکا سازماندهی و اجرا کرد و پای نظامیان امریکایی به جنگ افغانستان کشیده شد. با سرنگونی رژیم طالبان، مولوی عبدالکبیر نیز مانند دیگر جنگجویان و فرماندهان طالبان فرار کرد و به خاک پاکستان پناه برد.
===مناصب پیش از حمله آمریکا به افغانستان===
او توانست اعتماد [[ملا محمد عمر]] بنیان‌گذار طالبان را به دست آورد و والی ولایت بزرگ ننگرهار در شرق کشور شود. با تصرف کابل مولوی عبدالکبیر به معاونت شورای وزیران یا نخست‌وزیری طالبان در بخش اقتصادی رسید که گاهی در نبود [[ملاربانی]] سرپرستی نخست‌وزیری را نیز انجام می‌داد.


او نیز مانند بسیاری از سران طالبان، طرح های تروریستی خود را در داخل افغانستان پیاده کرد. طالبان تشکیلات جدیدی‌ ایجاد کردند و شوراهای رهبری کویته، پیشاور و وزیرستان شکل گرفت که به صورت هماهنگ کار می‌کردند. مولوی عبدالکبیر به عنوان رییس شورای پیشاور که بعد از کویته بزرگ‌ترین شورای طالبان بود گماشته شد تا جنگ علیه دولت افغانستان مورد حمایت امریکا را عمدتا در مناطق شرقی این کشور مدیریت کند. او عملا ریاست بخش شرقی طالبان را تا زمان ادغام شبکه حقانی در گروه طالبان به عهده داشت.
حکومت آقای کبیر و رفقای طالبانش خیلی طول نکشید. القاعده که در افغانستان ریشه دوانده بود؛ حملاتی را در خاک آمریکا سازماندهی و اجرا کرد و پای نظامیان آمریکایی به جنگ افغانستان کشیده شد. با سرنگونی رژیم طالبان مولوی عبدالکبیر نیز مانند دیگر جنگجویان و فرماندهان طالبان فرار کرد و به خاک پاکستان پناه برد.


مولوی کبیر نیز مانند سراج‌الدین حقانی، رییس شبکه حقانی، از قوم زدران و از ولایت شرقی پکتیا است.
===مناصب پس از حمله آمریکا به افغانستان===
مولوی عبدالکبیر به عنوان رییس [[شورای پیشاور]] که بعد از کویته بزرگ‌ترین شورای طالبان بود گماشته شد تا جنگ علیه دولت افغانستان مورد حمایت آمریکا را عمدتا در مناطق شرقی این کشور مدیریت کند. او عملا ریاست بخش شرقی طالبان را تا زمان ادغام شبکه حقانی در گروه طالبان به عهده داشت. او نیز مانند بسیاری از سران طالبان، طرح‌های تروریستی خود را در داخل افغانستان پیاده کرد. طالبان تشکیلات جدیدی‌ ایجاد کردند و شوراهای رهبری کویته، پیشاور و وزیرستان شکل گرفت که به صورت هماهنگ کار می‌کردند.


افراد تحت فرماندهی مولوی کبیر نیز مانند شبکه حقانی – طی بیست سال گذشته در افغانستان – دست به حملات پیچیده و خونینی زده‌اند. سازمان ملل متحد که تاکنون مولوی کبیر را در فهرست سیاه خود دارد؛ او را به بمب‌گذاری سال ۲۰۰۷ در میان نمایندگان مجلس افغانستان در جریان سفرشان به ولایت شمالی بغلان متهم می‌کند. در این انفجار دست‌کم ۷۵ نفر از جمله ۵۹ کودک و سیدمصطفا کاظمی، از رهبران سیاسی برجسته افغانستان، کشته شدند.
==برخی فعالیت‌ها==
افراد تحت فرماندهی مولوی کبیر – طی بیست سال گذشته در افغانستان – دست به حملات پیچیده و خونینی زده‌اند. سازمان ملل متحد که تاکنون مولوی کبیر را در فهرست سیاه خود دارد؛ او را به بمب‌گذاری سال ۲۰۰۷ در میان نمایندگان مجلس افغانستان در جریان سفرشان به ولایت شمالی بغلان متهم می‌کند. در این انفجار دست‌کم ۷۵ نفر از جمله ۵۹ کودک و سیدمصطفا کاظمی، از رهبران سیاسی برجسته افغانستان، کشته شدند.


علاوه بر آن؛ سازمان ملل متحد او را متهم به جمع‌آوری مالیات از قاچاقچیان موادمخدر می‌کند.
علاوه بر آن؛ سازمان ملل متحد او را متهم به جمع‌آوری مالیات از قاچاقچیان مواد مخدر می‌کند.


به نظر می‌رسد با رشد شبکه حقانی و ادغام آن در گروه طالبان، جایگاه مولوی عبدالکبیر از یک فرمانده نظامی ‌فعال به یک رهبر نظریه‌پرداز و مبلغ طالبان تغییر کرد. صفحه رسمی‌ طالبان از او به عنوان «عضو شورای رهبری و رییس کمیسیون دعوت» یاد می‌کند که کارش تبلیغ برای جلب و جذب در گروه طالبان است.
به نظر می‌رسد با رشد شبکه حقانی و ادغام آن در گروه طالبان، جایگاه مولوی عبدالکبیر از یک فرمانده نظامی ‌فعال به یک رهبر نظریه‌پرداز و مبلغ طالبان تغییر کرد. صفحه رسمی‌ طالبان از او به عنوان «عضو شورای رهبری و رییس کمیسیون دعوت» یاد می‌کند که کارش تبلیغ برای جلب و جذب در گروه طالبان است.


بر اساس گزارش‌ها؛ مولوی کبیر یک بار در سال ۲۰۱۰ نیز به صلح با حامد کرزی، رییس جمهور پیشین کشور، تمایل نشان داده بود.
بر اساس گزارش‌ها؛ مولوی کبیر یک بار در سال ۲۰۱۰ نیز به صلح با [[حامد کرزی]]، رییس‌جمهور پیشین کشور، تمایل نشان داده بود.


خبرگزاری ‌آسوشیتدپرس از قول مقام‌های افغانستانی و غربی نوشته است که مولوی عبدالکبیر همراه با معاون پیشین والی ننگرهار و انورالحق مجاهد – فرمانده مناطق شرقی – که به فرار بن لادن از کوههای منطقه “تورا بورا” در سال ۲۰۰۱ کمک کرده بود از پیشاور با چرخبال به کابل سفر کرده و درباره دست کشیدن از خشونت با حامد کرزی گفتگو کرد. اما‌ این تلاش‌ها نتیجه نداد.
خبرگزاری ‌آسوشیتدپرس از قول مقام‌های افغانستانی و غربی نوشته است که مولوی عبدالکبیر همراه با معاون پیشین والی ننگرهار و [[انورالحق مجاهد]] – فرمانده مناطق شرقی – که به فرار [[بن لادن]] از کوه‌های منطقه “تورا بورا” در سال ۲۰۰۱ کمک کرده بود از پیشاور بالگرد به کابل سفر کرده و درباره دست کشیدن از خشونت با حامد کرزی گفت‌وگو کرد. اما‌ این تلاش‌ها نتیجه نداد.


اگر او و ۱۹ عضو دیگر هیات مذاکره‌کننده طالبان بتوانند در قطر و دیگر کشورها، گفتگوهای میان افغانستانی را به دور از نفوذ و سایه سازمان اطلاعات ارتش پاکستان تصمیم‌گیری کنند؛ امکان سازش و توافق صلح با دولت افغانستان بالا خواهد رفت. انتظار می‌رود؛ رهبر طالبان در آینده نزدیک حد و حدود اختیارات هیات مذاکره‌کننده خود را تعیین خواهد کرد – تا آن زمان باید صبر کرد.
== منابع ==
# [https://pajhwok.com/fa/2020/09/10/زندگی-نامه-هیأت-مذاکره-کننده-صلح-بین-اف/  زندگی نامه هیأت مذاکره کننده صلح بین افغان ها]
# [https://www.irna.ir/news/85113236 استعفای ملا حسن آخوند نخست وزیر حکومت طالبان و معرفی جانشین وی]
 
[[رده:طالبان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۷

مولوی عبدالکبیر
مولوی عبدالکبیر.jpg
اطلاعات شخصی
سال تولد1963 م، ۱۳۴۱ ش‌، ۱۳۸۲ ق
فعالیت‌ها
  • والی ولایت ننگرهار
  • معاونت شورای وزیران یا نخست‌وزیری طالبان در بخش اقتصادی
  • در نبود ملاربانی سرپرستی نخست‌وزیری
  • رییس شورای پیشاور
  • عضو شورای رهبری و رییس کمیسیون دعوت
  • معاون سیاسی نخست‌وزیر طالبان

مولوی عبدالکبیر یکی از رهبران طالبان و عضو تیم مذاکره کنندۀ طالبان با دولت بوده و ریاست دعوت و ارشاد طالبان را نیز بر عهده داشته است.

بیوگرافی

مولوی عبدالکبیر ۵۷ سال سن دارد و از قوم پشتون‌های زدران است. او اصالتا از ولایت شرقی پکتیا است؛ اما سال‌ها در ولایت شمالی بغلان زندگی کرده و زمین و ملک پدری فراوانی در این منطقه هم دارد.

عبدالکبیر در دوران جهاد افغانستان علیه شوروی سابق نام چندان آشنایی نبود و یک مجاهد عادی به شمار می‌رفت که در مدارس مذهبی درس می‌خواند. اما با خروج نیروهای قشون سرخ و پیروزی مجاهدین بر کابل و بعد آغاز جنگ‌های داخلی عضو گروه طالبان شد.

مناصب پیش از حمله آمریکا به افغانستان

او توانست اعتماد ملا محمد عمر بنیان‌گذار طالبان را به دست آورد و والی ولایت بزرگ ننگرهار در شرق کشور شود. با تصرف کابل مولوی عبدالکبیر به معاونت شورای وزیران یا نخست‌وزیری طالبان در بخش اقتصادی رسید که گاهی در نبود ملاربانی سرپرستی نخست‌وزیری را نیز انجام می‌داد.

حکومت آقای کبیر و رفقای طالبانش خیلی طول نکشید. القاعده که در افغانستان ریشه دوانده بود؛ حملاتی را در خاک آمریکا سازماندهی و اجرا کرد و پای نظامیان آمریکایی به جنگ افغانستان کشیده شد. با سرنگونی رژیم طالبان مولوی عبدالکبیر نیز مانند دیگر جنگجویان و فرماندهان طالبان فرار کرد و به خاک پاکستان پناه برد.

مناصب پس از حمله آمریکا به افغانستان

مولوی عبدالکبیر به عنوان رییس شورای پیشاور که بعد از کویته بزرگ‌ترین شورای طالبان بود گماشته شد تا جنگ علیه دولت افغانستان مورد حمایت آمریکا را عمدتا در مناطق شرقی این کشور مدیریت کند. او عملا ریاست بخش شرقی طالبان را تا زمان ادغام شبکه حقانی در گروه طالبان به عهده داشت. او نیز مانند بسیاری از سران طالبان، طرح‌های تروریستی خود را در داخل افغانستان پیاده کرد. طالبان تشکیلات جدیدی‌ ایجاد کردند و شوراهای رهبری کویته، پیشاور و وزیرستان شکل گرفت که به صورت هماهنگ کار می‌کردند.

برخی فعالیت‌ها

افراد تحت فرماندهی مولوی کبیر – طی بیست سال گذشته در افغانستان – دست به حملات پیچیده و خونینی زده‌اند. سازمان ملل متحد که تاکنون مولوی کبیر را در فهرست سیاه خود دارد؛ او را به بمب‌گذاری سال ۲۰۰۷ در میان نمایندگان مجلس افغانستان در جریان سفرشان به ولایت شمالی بغلان متهم می‌کند. در این انفجار دست‌کم ۷۵ نفر از جمله ۵۹ کودک و سیدمصطفا کاظمی، از رهبران سیاسی برجسته افغانستان، کشته شدند.

علاوه بر آن؛ سازمان ملل متحد او را متهم به جمع‌آوری مالیات از قاچاقچیان مواد مخدر می‌کند.

به نظر می‌رسد با رشد شبکه حقانی و ادغام آن در گروه طالبان، جایگاه مولوی عبدالکبیر از یک فرمانده نظامی ‌فعال به یک رهبر نظریه‌پرداز و مبلغ طالبان تغییر کرد. صفحه رسمی‌ طالبان از او به عنوان «عضو شورای رهبری و رییس کمیسیون دعوت» یاد می‌کند که کارش تبلیغ برای جلب و جذب در گروه طالبان است.

بر اساس گزارش‌ها؛ مولوی کبیر یک بار در سال ۲۰۱۰ نیز به صلح با حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین کشور، تمایل نشان داده بود.

خبرگزاری ‌آسوشیتدپرس از قول مقام‌های افغانستانی و غربی نوشته است که مولوی عبدالکبیر همراه با معاون پیشین والی ننگرهار و انورالحق مجاهد – فرمانده مناطق شرقی – که به فرار بن لادن از کوه‌های منطقه “تورا بورا” در سال ۲۰۰۱ کمک کرده بود از پیشاور بالگرد به کابل سفر کرده و درباره دست کشیدن از خشونت با حامد کرزی گفت‌وگو کرد. اما‌ این تلاش‌ها نتیجه نداد.

منابع

  1. زندگی نامه هیأت مذاکره کننده صلح بین افغان ها
  2. استعفای ملا حسن آخوند نخست وزیر حکومت طالبان و معرفی جانشین وی