پرش به محتوا

بشاریه

از ویکی‌وحدت
بشّاریه
نامبشّاریه
موسسبشّار شعیری کوفی
عقیدهانحراف در عقیده

بشّاریه‏ از «غُلاة» شیعه و پیرو بشّار شعیری کوفی بودند.

بشار شعیری

ابواسماعیل بشار شعیری کوفی، دهقان نیز خوانده می‌شد[۱] و چون کسب و کارش با شعیر (جو) بوده، به همین نام معروف شده است[۲]. او در دوره امام صادق (علیه‌السّلام) اعتقادات باطل را ترویج می‌کرد و حدود سال ۱۸۰ هجری قمری درگذشت. او مانند دیگر غُلاة آن زمان چون مغیره، ابوالخطاب، سری، بزیع، حمزه بریری و صائد نهدی به گزافه‌گویی پرداخت و از اهل‌بیت (علیه‌السّلام) در این عقاید باطل هزینه کرد. وی بر مبنای اعتقادات فرقه علیاویه بوده و در بخشی از عقاید غلو‌آمیز نیز معتقد و پیرو گزافه‌گویی‌های ابوالخطاب از سران غُلاة بوده است[۳].

عقاید

بشاریه معتقدند که امام علی (علیه‌السّلام) از خدایی بگریخت و در خانواده خاندان علوی هاشمی جای گرفت و محمد (صلّی‌الله علیه وآله) بنده و رسول او بود و چهار شخص را که علی (علیه‌السّلام) و فاطمه زهرا و حسن‌بن علی (علیه‌السّلام) و حسین (علیه‌السّلام) باشند، مظهر خداوند می‏‌دانست. او می‌‏گفت که حسن و حسین (علیهما‌السّلام) جعلی هستند و در حقیقت علی (علیه‌السّلام) است، زیرا او نخستین ایشان بود. آنان منکر پیامبری محمد (صلّی‌الله علیه وآله) بودند و می‌‏گفتند که محمد (صلّی‌الله علیه وآله) بنده علی (علیه‌السّلام) بود و علی (علیه‌السّلام) پروردگار است و با فرقه‌های «مجسّمه» و «علیاویه» در تعطیل و تناسخ همرأی بودند. از قول «علیاویه» نقل شده است، چون بشّار شعیری منکر خدایی محمد (صلّی‌الله علیه وآله) شد و پیامبری سلمان را انکار نمود، به صورت مرغی مسخ شد که او را علیاء خوانند و او در دریا است و از این‌جهت این فرقه را «علیائیه» نیز می‌خوانند.

عقیده امام صادق درباره بشار شعیری

امام جعفر صادق (علیه‌السّلام) درباره بشّار فرمود که بشّار شعیری شیطان‌ بن شیطان است که از دریا بیرون آمده تا مردم را بفریبد. سعد‌ بن عبداللّه روایت می‌‏کند که ابوعبداللّه جعفر بن محمد (علیه‌السّلام) به بشّار گفت که از پیش من دور شو خداوند تو را لعنت کند. امیدوارم که سقف هیچ خانه‌ای سایبان تو نشود.[۴].

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ابن‌ داود حلّی، رجال ابن‌داود، تهران، سال 1380 ق، ص ۳۰۳
  2. عمر بن عبدالعزیز کشّی، رجال کشّی، مشهد، انتشارات دانشگاه مشهد، سال 1348 ش، ص ۳۹۸.
  3. محمدباقر مجلسی،بحار الانوار،بیروت، انتشارات موسسة الوفاء، سال ۱۴۰۴ ق، ج ۲۵، ص ۳۰۵.
  4. محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، ص 102.

منابع

  • ابن‌ داود حلّی، رجال ابن‌داود، تهران، سال 1380 ق ، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمن‌ماه 1404 ش.
  • عمر بن عبدالعزیز کشّی، رجال کشّی، مشهد، انتشارات دانشگاه مشهد، سال 1348 ش، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمن‌ماه 1404 ش.
  • محمدباقر مجلسی،بحار الانوار،بیروت، انتشارات موسسة الوفاء، سال ۱۴۰۴ ق ، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمن‌ماه 1404 ش.
  • محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمن‌ماه 1404 ش.