کاربر:Hoosinrasooli/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
}} | }} | ||
اسماعيل بن منصور بن احمد قصار، (000 – بعد 368ق) | |||
محدث شيعي در اواسط چهارم هجري. كنيه او در منابع ذكر نشده است. «شيخ صدوق»(م381ق) كه در 368هجري در «فرغانه»(بر وزن پروانه) به سر ميبرد، از وي حديث شنيده است، بنابراين وي تا اين تاريخ زنده بوده است. از تاريخ تولد و زادگاه او اطلاعي در دست نيست. گويا فرغانه وطن او بوده است كه وي در آنجا اقامت داشته است. به گفته ياقوت در معجم البلدان «فرغانه» منطقه وسيعي در ماوراءالنهر است كه در ناحيه تركستان(ازبكستان) قرار گرفته و با سمرقند پنجاه فرسخ(سيصد كيلومتر) فاصله دارد. در باره چگونگي تحصيلات و مسافرتهاي علمي او گزارشي نيافتيم. از او تنها يك حديث در جوامع روايي شيعه باقي مانده كه از امام صادق(ع) نقل شده و در باره آداب مسجد وارد شده است. وي اين حديث را از «ابوعبدالله محمد بن قاسم بن محمد علوي» نقل كرده و «شيخ صدوق»(م381ق) نيز آن را از وي شنيده است. وي ظاهراً داراي اثر تأليفي نبوده است. | |||
منابع: (الخصال، ص268، باب الخمسه، حديث3؛ معجم البلدان، ج4ص253؛ طبقات اعلام الشيعه، ج1ص65) | |||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
Hoosinrasooli/صفحه تمرین | |
---|---|
![]() | |
اطلاعات شخصی | |
دین | اسلام، شیعه |
اسماعيل بن منصور بن احمد قصار، (000 – بعد 368ق) محدث شيعي در اواسط چهارم هجري. كنيه او در منابع ذكر نشده است. «شيخ صدوق»(م381ق) كه در 368هجري در «فرغانه»(بر وزن پروانه) به سر ميبرد، از وي حديث شنيده است، بنابراين وي تا اين تاريخ زنده بوده است. از تاريخ تولد و زادگاه او اطلاعي در دست نيست. گويا فرغانه وطن او بوده است كه وي در آنجا اقامت داشته است. به گفته ياقوت در معجم البلدان «فرغانه» منطقه وسيعي در ماوراءالنهر است كه در ناحيه تركستان(ازبكستان) قرار گرفته و با سمرقند پنجاه فرسخ(سيصد كيلومتر) فاصله دارد. در باره چگونگي تحصيلات و مسافرتهاي علمي او گزارشي نيافتيم. از او تنها يك حديث در جوامع روايي شيعه باقي مانده كه از امام صادق(ع) نقل شده و در باره آداب مسجد وارد شده است. وي اين حديث را از «ابوعبدالله محمد بن قاسم بن محمد علوي» نقل كرده و «شيخ صدوق»(م381ق) نيز آن را از وي شنيده است. وي ظاهراً داراي اثر تأليفي نبوده است. منابع: (الخصال، ص268، باب الخمسه، حديث3؛ معجم البلدان، ج4ص253؛ طبقات اعلام الشيعه، ج1ص65)