احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات شخصیت
{{جعبه اطلاعات شخصیت
| عنوان = احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری
| عنوان = احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری
| تصویر = احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری.jpg  
| تصویر = عالمان شیعه.jpg
| نام = احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری
| نام = احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری
| نام‌های دیگر = بَزَوفَری
| نام‌های دیگر = بزوفری
| سال تولد =  
| سال تولد =  
| تاریخ تولد =  
| تاریخ تولد =  
| محل تولد =  
| محل تولد =  
| سال درگذشت =  
| سال درگذشت =  
| تاریخ درگذشت = 365ق.
| تاریخ درگذشت = 365 ق
| محل درگذشت =  
| محل درگذشت =  
| استادان = {{فهرست جعبه عمودی |ابوعلی احمد بن ادریس اشعری |حمید بن زیاد نینوایی }}
| استادان = {{فهرست جعبه عمودی |ابوعلی احمد بن ادریس اشعری |حمید بن زیاد نینوایی }}

نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۴۷

احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری
عالمان شیعه.jpg
نام کاملاحمد بن جعفر بن سفیان بزوفری
نام‌های دیگربزوفری
اطلاعات شخصی
روز درگذشت365 ق
دیناسلام، شیعه
استادان
  • ابوعلی احمد بن ادریس اشعری
  • حمید بن زیاد نینوایی
شاگردان
  • شیخ مفید
  • حسین بن عبیدالله غضائری
  • هارون بن موسی تلعکبری
  • بن حاشر
  • احمد بن علی بن نوح سیرافی

احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری، محدث مشهور شیعی. در حلقه درس او شاگردان مشهوری چون «محمد بن محمد بن نعمان» معروف به «شیخ مفید» (م413ق)، «حسین بن عبیدالله غضائری» (م411ق)، «هارون بن موسی تلعکبری» (م385ق)، «شیخ حافظ احمد بن عبدون» معروف به «ابن حاشر» (م423ق)، «احمد بن علی بن نوح سیرافی» و بسیاری دیگر حضور داشتند.

معرفی اجمالی

احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری، محدث مشهور شیعی. از ولادت او آگاهی نداریم. وی تا سال 365هجری حیات داشته است، زیرا «تلعکبری» در این سال از او حدیث شنیده و اجازه نقل آنها را از وی دریافت نموده است. وی اهل «بزوفر» (بر وزن غضنفر) نزدیک «واسط» در سواحل غربی دجله است. پس از دوران کودکی، از آنجا به بغداد آمد و به فراگیری علوم حدیث مشغول شد.

به گفته شیخ طوسی، وی در یکی از حجره‏‌های قبرستان قریش در بغداد نزد «ابوعبدالله جعفر بن محمد مدائنی» احادیثی شنیده است. از معاصران و هم‌‏بحثان او پسرعمویش «ابوعبدالله حسین بن علی بن سفیان بزوفری» است که با هم نزد «ابوعلی احمد بن ادریس اشعری»(م306ق) شاگردی نمودند. حمید بن زیاد اگرچه فردی واقفی و هفت‏ امامی است اما فردی راست‌گو و احادیث او کاملاً مورد اعتماد صاحب‌نظران است. به هرحال، وی در محضر اساتید بهره‌‏های فراوان برد و به ‏زودی خود نیز از بزرگان و اسطوانه‏‌های علمی شیعه در بغداد به ‏شمار آمد. با این‏ همه از او هیچ اثر تألیفی شناسایی نشده است. گفتنی است برخی از صاحب‌نظران با استفاده از کلام شیخ طوسی در فهرست، صاحب شرح‌ ‏حال را با «احمد بن محمد بن جعفر بن سفیان صولی» متحد دانستند.

استادان

اساتید مشهور او ابوعلی احمد بن ادریس اشعری (م306ق) و حمید بن زیاد نینوایی (م310ق) است که وی از محضر این استادش بهره‌‏های فراوان برد.

شاگردان

در حلقه درس او شاگردان مشهوری چون محمد بن محمد بن نعمان معروف به شیخ مفید (م413ق)، حسین بن عبیدالله غضائری (م411ق)، هارون بن موسی تلعکبری (م385ق)، شیخ حافظ احمد بن عبدون معروف به ابن حاشر (م423ق)، احمد بن علی بن نوح سیرافی و بسیاری دیگر حضور داشتند.

منابع

  • امل الآمل، ج2ص10؛ رجال طوسی، ص410 شماره 5954؛
  • رجال نجاشی، ص92 شماره 228؛
  • طبقات اعلام الشیعه، ج1ص21؛
  • الغیبه، طوسی، ص367 حدیث 335؛
  • معجم رجال الحدیث، ج2ص66 شماره 471.