قطب راوندی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۱: خط ۴۱:
=زادگاه و نیاكان=
=زادگاه و نیاكان=


«راوند» كه در آن زمان روستایی در نزدیكی كاشان بود زادگاه عالمان بسیاری شناخته می‌شد به گونه‌ای كه [[آقا بزرگ تهرانی]] بیش از ده نفر از بزرگان راوند را منحصر قرن ششم یاد می‌كند<ref>الثقات العيون في سادس القرون، آقا بزرگ تهراني، ص 103.</ref>.
«راوند» كه در آن زمان روستایی در نزدیكی كاشان بود زادگاه عالمان بسیاری شناخته می‌شد به گونه‌ای كه [[آقا بزرگ تهرانی]] بیش از ده نفر از بزرگان راوند را منحصر قرن ششم یاد می‌كند<ref>الثقات العیون فی سادس القرون، آقا بزرگ تهرانی، ص 103.</ref>.
«سعید» گلی از بوستان مكتب محمدی بود كه از آن دیار برخاست و قلب‌الدین لقب یافت او فرزند «هبة الله بن حسین بن هبة الله بن حسن راوندی» بود. گرچه اطلاعات كافی از همة نیاكان او به دست نیامده، همین اندازه معلوم است كه پدر و جد قطب‌الدین، از عالمان و برجستگان آن دیار بوده‌اند<ref> همان، ص 124، امل الآمل، و عامل، ج 2، ص 125؛ اعيان الشيعه، سيد محسن امين عاملي، ج 7، ص 260.</ref>. با تأسف تاریخچه و شرح حالی از تولد و دوران كودكی او نیز به دست نیامده است.  
«سعید» گلی از بوستان مكتب محمدی بود كه از آن دیار برخاست و قلب‌الدین لقب یافت او فرزند «هبة الله بن حسین بن هبة الله بن حسن راوندی» بود. گرچه اطلاعات كافی از همة نیاكان او به دست نیامده، همین اندازه معلوم است كه پدر و جد قطب‌الدین، از عالمان و برجستگان آن دیار بوده‌اند<ref> همان، ص 124، امل الآمل، و عامل، ج 2، ص 125؛ اعیان الشیعه، سید محسن امین عاملی، ج 7، ص 260.</ref>. با تأسف تاریخچه و شرح حالی از تولد و دوران كودكی او نیز به دست نیامده است.
 
=تحصیل=
 
فرزانة برومند راوند، علاوه بر پدر، از محضر بزرگان دیگری استفاده كرده است. قطب الدین خوشه‌چین خرمن عالمانی است كه ثمرة اندیشه‌شان قرنهای متمادی مشام انسانها را معطر ساخته است. افكار بزرگ شخصیت هایی چون [[شیخ صدوق]]، [[سید مرتضی]]، [[سید رضی]] و [[شیخ طوسی]]، در اندیشه و تفكر او جای پیدا كرده و با نقل حدیث از شاگردان آنان، جوهره علمی وعملی او نضج یافته است.
بنابر آنچه در [[ریاض العلماء]] آمده است، قطب الدین روایاتی از بزرگان [[حدیث]] در شهرهای [[اصفهان]]، [[خراسان]] و [[همدان]] شنیده و نقل كرده است<ref>رياض العلماء، ميرزا عبدالله افندي، ج 2، ص 435.</ref> و از این روزنه می‌توان به مسافرتهای علمی او به شهرهای مختلف پی برد. چنانكه قرار داشتن قبر شریف او در شهر [[قم]]، دلیلی بر استفادة او از محضر استادان آن دیار است.


=پانویس=
=پانویس=

نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۶

÷

Ambox clock.svg


نویسنده این صفحه در حال ویرایش عمیق است.

یکی از نویسندگان مداخل ویکی وحدت مشغول ویرایش در این صفحه می باشد. این علامت در اینجا درج گردیده تا نمایانگر لزوم باقی گذاشتن صفحه در حال خود است. لطفا تا زمانی که این علامت را نویسنده کنونی بر نداشته است، از ویرایش این صفحه خودداری نمائید.
آخرین مرتبه این صفحه در

قطب راوندی
نام قطب‌الدین سعید بن عبدالله بن حسین بن هبةالله راوندی کاشانی
القاب و سایر نام‌ها راون‍دی‌ • ق‍طب‌ال‍دی‍ن‌ س‍ع‍ی‍د ب‍ن‌ ه‍ب‍ةال‍ل‍ه‌ • ق‍طب‌ال‍دی‍ن‌ راون‍دی‌ • اب‍وال‍ح‍س‍ی‍ن‌ س‍ع‍ی‍د ب‍ن‌ ه‍ب‍ةال‍ل‍ه‌ • ق‍طب‌ ال‍راون‍دی‌ • اب‍وال‍ح‍س‍ن‌ س‍ع‍ی‍د ب‍ن‌ ه‍ب‍ةال‍ل‍ه‌
زاده راوند • نزدیک کاشان
درگذشت ۱۴ شوال سال ۵۷۳ هجری قمری • قم
استادان فضل بن حسن طبرسی • محمد بن علی طبری • صفی الدین مرتضی بن داعی رازی
شاگردان احمد بن علی بن عبدالجبار طوسی • ابن شهرآشوب
آثار الخرائج و الجرائح • تهافت الفلاسفه • جواهر الکلام فی شرح مقدمة الکلام
دین و مذهب اسلام • تشیع

قطب‌الدین سعید بن عبدالله بن حسین بن هبة الله راوندی کاشانی معروف به قطب راوندی (متوفای ۵۷۳ق) محدث، مفسر، متکلم، فقیه، فیلسوف و مورخ شیعه در قرن ششم هجری و از شاگردان شیخ طبرسی صاحب تفسیر مجمع البیان است. وی دارای تألیفات بسیاری است که معروف‌ترین اثر وی کتاب الخرائج و الجرائح است.

زادگاه و نیاكان

«راوند» كه در آن زمان روستایی در نزدیكی كاشان بود زادگاه عالمان بسیاری شناخته می‌شد به گونه‌ای كه آقا بزرگ تهرانی بیش از ده نفر از بزرگان راوند را منحصر قرن ششم یاد می‌كند[۱]. «سعید» گلی از بوستان مكتب محمدی بود كه از آن دیار برخاست و قلب‌الدین لقب یافت او فرزند «هبة الله بن حسین بن هبة الله بن حسن راوندی» بود. گرچه اطلاعات كافی از همة نیاكان او به دست نیامده، همین اندازه معلوم است كه پدر و جد قطب‌الدین، از عالمان و برجستگان آن دیار بوده‌اند[۲]. با تأسف تاریخچه و شرح حالی از تولد و دوران كودكی او نیز به دست نیامده است.

تحصیل

فرزانة برومند راوند، علاوه بر پدر، از محضر بزرگان دیگری استفاده كرده است. قطب الدین خوشه‌چین خرمن عالمانی است كه ثمرة اندیشه‌شان قرنهای متمادی مشام انسانها را معطر ساخته است. افكار بزرگ شخصیت هایی چون شیخ صدوق، سید مرتضی، سید رضی و شیخ طوسی، در اندیشه و تفكر او جای پیدا كرده و با نقل حدیث از شاگردان آنان، جوهره علمی وعملی او نضج یافته است. بنابر آنچه در ریاض العلماء آمده است، قطب الدین روایاتی از بزرگان حدیث در شهرهای اصفهان، خراسان و همدان شنیده و نقل كرده است[۳] و از این روزنه می‌توان به مسافرتهای علمی او به شهرهای مختلف پی برد. چنانكه قرار داشتن قبر شریف او در شهر قم، دلیلی بر استفادة او از محضر استادان آن دیار است.

پانویس

  1. الثقات العیون فی سادس القرون، آقا بزرگ تهرانی، ص 103.
  2. همان، ص 124، امل الآمل، و عامل، ج 2، ص 125؛ اعیان الشیعه، سید محسن امین عاملی، ج 7، ص 260.
  3. رياض العلماء، ميرزا عبدالله افندي، ج 2، ص 435.