جواهر لعل نهرو

جواهر لعل نهرو اولین نخست وزیر هند بود. او رهبر کنگره ملی هند و یکی از چهره های کلیدی جنبش استقلال هند بود. رهبر ایران سید علی خامنه ای از او به نیکی یاد می کند.

Ambox clock.svg


نویسنده این صفحه در حال ویرایش عمیق است.

یکی از نویسندگان مداخل ویکی وحدت مشغول ویرایش در این صفحه می باشد. این علامت در اینجا درج گردیده تا نمایانگر لزوم باقی گذاشتن صفحه در حال خود است. لطفا تا زمانی که این علامت را نویسنده کنونی بر نداشته است، از ویرایش این صفحه خودداری نمائید.
آخرین مرتبه این صفحه در تاریخ زیر تغییر یافته است: ۰۹:۰۹، ۱۵ مارس ۲۰۲۲؛


جواهر لعل نهرو
نام جواهر لعل نهرو
القاب و سایر نام‌ها پاندیت نهرو یا پاندیت جی
زاده 14 نوامبر 1889 در الله آباد هند
درگذشت 27 مه 1964م
دین و مذهب هندویسم
فعالیت‌ها عضو مجلس موسسان هند 1946 تا 1950م، نخست وزیر هند 1947 تا 1964م

زندگی نامه

جواهر لعل نهرو در 14 نوامبر 1889 در الله آباد هند به دنیا آمد. پدرش، موتیلال نهرو، یکی از اعضای جامعه پاندیت کشمیری، دو بار به عنوان رئیس کنگره ملی هند در طول مبارزات استقلال شرکت کرد.
مادر او، سوپرپانانی تسو، که از خانواده یک برهمن کشمیری برجسته ساکن لاهور بود، همسر دوم موتیلال بود، همسر اول پس از به دنیا آوردن یک فرزند درگذشت. جواهر لعل بزرگترین فرزند از سه فرزند بود که دو تای آنها دختر بودند. خواهر بزرگتر، ویشیا لاکشمی، بعدها اولین زن رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد شد. کوچکترین خواهر، کریشنا هیثینگ، نویسنده محترمی شد و چندین کتاب درباره برادرش نوشت[۱].

فعالیت های سیاسی

در سال 1912 به عنوان نماینده به کنگره بانکی پور پیوست و در سال 1919 دبیر اتحادیه حاکمیت داخلی در الله آباد شد. او اولین بار در سال 1916 با گاندیجی ملاقات کرد و بسیار مورد تشویق او قرار گرفت. او اولین راهپیمایی کشاورزان را در سال 1920 در منطقه پراتاپگاره اوتار پرادش سازمان داد. او دو بار در سالهای 1920-1922 به دلیل عدم همکاری به زندان افتاد.
در سپتامبر 1923، پاندیت نهرو به عنوان دبیر کل کمیته کنگره سراسر هند منصوب شد. او در سال 1926 از ایتالیا، سوئیس، انگلیس، بلژیک، آلمان و روسیه بازدید کرد.
وی در بلژیک به عنوان نماینده رسمی کنگره ملی هند در کنگره ملل تحت ستم در بروکسل شرکت کرد. او همچنین در جشن دهمین سالگرد انقلاب سوسیالیستی اکتبر در مسکو در سال 1927 شرکت کرد. او در سال 1928 در حالی که یک راهپیمایی را علیه کمیسیون سیمون در لاکنو رهبری می کرد، متهم شد.او در کنگره همه احزاب در 29 اوت 1928 شرکت کرد و یکی از امضاکنندگان گزارش نهرو در مورد اصلاحات قانون اساسی هند بود. این گزارش به نام پدرش متیلال نهرو نامگذاری شده است [۲].

زندان

تا پیش از استقلال هند، نهرو مدت 10 سال از عمرش را (به گونه‌ای نامنظم) در زندان‌های استعماری گذراند.در سال 1929، نهرو به عنوان رئیس جلسه لاهور کنگره ملی هند انتخاب شد. در همین جلسه استقلال کامل به عنوان هدف کشور تصویب شد. در طول 1930-1935، او چندین بار به دلیل خدماتش به Salt Satyagraha و دیگر جنبش‌هایی که توسط کنگره آغاز شد، زندانی شد.


پانویس