بدائیه

نسخهٔ تاریخ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۵ توسط Salehi.m (بحث | مشارکت‌ها)

بدائیه فرقه‌ای از غُلاة‌شیعه هستند که بداء را برای خدا جایز می‌دانند.

== اعتقادات ==‌ پیروان این فرقه معتقدند مانعی ندارد که خداوند حکمی را صادر کند و بعد از مدتی حکم دیگری را صادر کند که مخالف حکم اول باشد. آنان بر همین اساس خلافت خلفای‌ثلاثه را تفسیر می‌کنند.[۱] اما شیعیان این تعبیر را درست نمی‌دانند، بلکه مطابق با آیه: «یمحوا الله ما یشاء و یثبت و عنده أم الکتاب.» [۲] بداء را بر خداوند جایز می‌دانند، زیرا بنا‌بر مصالح عالم آفرینش؛ خداوند هرگاه بخواهد، می‏‌تواند امری را باطل و امری دیگر را جایگزین آن کند. این نوع تفسیر از بداء به معنای نسخ است. چنانکه خداوند امامت اسماعیل( فرزند [۳]) را «نسخ» فرمود و درباره او بداء حاصل شد و امام صادق(ع) فرمود:مَا بَدَا لِلَّهِ فِی شَیْ‌ءٍ کَمَا بَدَا لَهُ فِی إِسْمَاعِیلَ ابْنِی.[۴] [۵]

پانویس

  1. شاطبی ابراهیم بن موسی بن محمد، الاعتصام، قاهره، نشر مطبعه السعاده، سال 1332 هجری قمری، ج۲، ص۲۱۹
  2. سوره رعد، آیه 39
  3. امام صادق علیه‌السلام
  4. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، جلد اول، ص 69
  5. مشکور جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 خورشیدی، چاپ اول، ص 98 با ویرایش فنی و محتوایی و نیز اصلاح عبارات.