بدائیه
| بدائیه | |
|---|---|
 | |
| نام | بدائیه |
| عقیده | از غلاة شیعه که به جواز بداء معتقدند. |
بدائیه، شاخهای از غُلاة شیعه هستند که بداء را برای خداوند جایز میدانند.
اعتقادات
پیروان این فرقه معتقدند مانعی وجود ندارد که خداوند حکمی را صادر و سپس، حکمی مخالف حکم قبلی را صادر کند. آنان بر همین اساس خلافت خلفای سهگانه را تفسیر میکنند[۱]. اما شیعیان این تعبیر را درست نمیدانند، بلکه مطابق با آیه:
یمحوا الله ما یشاء و یثبت و عنده أم الکتاب [رعد–39] 
بداء را بر خداوند جایز میدانند، زیرا بنابر مصالح عالم آفرینش؛ خداوند هرگاه بخواهد، میتواند امری را باطل و امری دیگر را جایگزین آن کند. این نوع تفسیر از بداء به معنای نسخ است. چنانکه خداوند امامت اسماعیل فرزند جعفر بن محمد (صادق) را «نسخ» فرمود و درباره او بداء حاصل شد و امام صادق (علیهالسّلام) فرمود: مَا بَدَا لِلَّهِ فِی شَیْءٍ کَمَا بَدَا لَهُ فِی إِسْمَاعِیلَ ابْنِی[۲][۳].
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- ابراهیم بن موسی بن محمد شاطبی، الاعتصام، قاهره، مطبعة السعادة، سال 1332 ق، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: ....... 1404 ش.
- محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372،ش چ دوم،، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 26 بهمنماه 1404 ش.
