حلولیه
| حلولیه | |
|---|---|
 | |
| نام | حلولیه |
| عقیده | خداوند در صورت بشر مجسم میشود. |
حلولیه، عنوانی عام برای تمام فرقههایی است که به «حلول» خداوند در آدم ابوالبشر، انبیاء و ائمه و دیگران معتقد بودند.
معنای حلول
حلول در لغت به معنای 1- فرود آمدن در جایی، وارد شدن بر کسی 2 - داخل شدن روح فردی در بدن فردی دیگر[۱] و در اصطلاح حکما عبارت است از یکی شدن چیزی با چیز دیگر، به گونهای که از اشاره به یکی، اشاره به دیگری لازم آید. اما حلول در اینجا به معنای تجسّم و تجسد خداوند در صورت بشر است که آن را به زبان فرانسه noitanracni گویند[۲].
اعتقاد کلی
حلولیه قائل به تجسّم و تجسّد خداوند با صورت بشرند.
فرقههایی که قائل به حلولاند
بیشتر غُلاة شیعه مانند: سبائیه، بیانیه، جناحیه و نجدیه از نصیریه، رزامیه، باطنیه، عزاقرّیه، حلمانیه و دروزیه قائل به «حلول» بودند.همچنین، فرقههای وحدت وجودی و اتحادیه نیز از حلولیه شمرده میشوند[۳].
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- محمد معین، فرهنگ معین، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 10 فروردینماه 1405 ش.
- محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 10 فروردینماه 1405 ش.
