یعفوریه
| یعفوریه | |
|---|---|
 | |
| موسس | سلیمان الاقطع یا محمد بن بشیر |
| عقیده | دو گونه اعتقاد به دو گروه از یعفوریه نسبت داده شده است. اعتقادات گروه اول: معرفت ائمه واجب است و قیام به شرایعى که از طرف محمد بن عبدالله (خاتم الانبیا) ابلاغ شده است نیز واجب است. کسی که امام را نشناسد و بمیرد، چنان است که در جاهلیت مرده است. اعتقادات گروه دوم: معتقد بودند که خداوند فقط نماز، خُمس و روزه ماه رمضان را واجب کرده است و موضوعاتی چون حج و زکات و دیگر موضوعات شرعی وجود ندارد. آنها ازدواج با محارم را جایز مىدانستند و رابطه جنسی با غلامان را بدون اشکال میشمردند. |
یعفوریه، فرقهای است که در باره آن، مطالب اندک و نیز پراکندهای نوشته شده و از نظر محتوا نیز متفاوت است که با استناد به آنها، نمیتوان آراء و عقاید دقیق و خاصی را به این فرقه منتسب کرد. در ادامه به معرفی دو گروه که هر کدام با عنوان یعفوریه شناخته شدهاند، اشاره میشود.
گروه اول
گروه اول از یعفوریه از فرقههای «امامیه» و از اصحاب سلیمان الاقطع بودند که از معاصران ابو محمد هشام بن الحکم بود. آنها معتقد بودند که معرفت ائمه واجب است و قیام به شرایعى که از طرف رسول (صلّیالله علیه وآله) ابلاغ شده است نیز واجب است. کسی که امام را نشناسد و بمیرد، چنان است که در جاهلیت مرده است. برخی از ایشان گفتهاند که اگر کسى معرفت امام را درک کند، هیچ فریضه و تکلیفی بر او واجب نیست. فقط معرفت امام او را کفایت میکند. برخى از «یعفوریه» پیرو عقیده «معتزله» در «قدر» شدند و گفتند: معرفت امام ضرورى است[۱].
گروه دوم
گروه دوم از یعفوریه، شیعیان و پیروان محمد بن بشیر بودند و در عصر امامت موسی بن جعفر (علیهالسّلام) ظهور و در امامت حضرت توقف کرده و منکر امامت فرزندش علی بن موسی (علیهالسّلام) و نیز منکر امامان بعد از آن حضرت شدند. آنها عصمت امامان بعد از موسی بن جعفر را قبول نداشتند و هر کسی را که به امامت ایشان قائل بود کافر و خونش را حلال مىدانستند. البته این فرقه در ادامه، امامت موسی بن جعفر را نیز منکر شدند و امامت محمد بن بشیر و پس از او امامت فرزندش را پذیرفتند. آنان معتقد بودند که خداوند فقط نماز، خمس و روزه ماه رمضان را واجب کرده است و مسائلی چون زکات، حج و دیگر موضوعات دین و احکام شرعی وجود ندارد. علاوه، آنها ازدواج با محارم را جایز مىدانستند و رابطه جنسی با غلامان را بدون اشکال میشمردند[۲].
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 6 دیماه 1404 ش.
- محمد بن عمر کشی،رجال الکشی( اختیار معرفة الرجال)، تحقیق شیخ طوسی، انتشارات دانشگاه مشهد، سال ۱۳۴۷ ش، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 6 دیماه 1404 ش.
