خوفیه
| خوفیه | |
|---|---|
 | |
| نام | خوفیه |
| عقیده | هر کسی خدا را دوست بدارد، دوست او میشود، پس نباید از او بترسد، زیرا که دوست از دوست خود نمیترسد. |
احمد بن علی مقریزی این فرقه را یکی از شاخههای دوازده گانه مجبره بر میشمارد[۱] ولی هیچ توضیحی درباره آنها ارائه نمیدهد، در حالیکه ابنجوزی درباره ایشان میگوید: خوفیه از جبریه بوده و معتقدند که هر کسی خدا را دوست بدارد، دوست او میشود، پس نباید از او بترسد، زیرا که دوست از دوست خود نمیترسد[۲]. مشابه این سخن در کتاب هفتاد و سه ملت نیز آمده[۳] با این تفاوت که این کتاب اشارهای به جبری بودن این فرقه نکرده است. در هر صورت، ابن جوزی در کتاب تلبیس ابلیس، جبریه را به دوازده گروه تقسیم میکند که عبارتند از: مضطربه، افعالیه، مفروغیه، نجاریه، مُتَأَنِّیه، کسبیه، سابقیه،حبّیه، خوفیه، فکریه، خسّیه و معیه[۴]. مولف در ادامه به معرفی این فرقهها و نیز آراء و عقایدشان میپردازد.
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- احمد بن علی مقریزی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 فروردینماه 1405 ش.
- ابن جوزی، تلبیس ابلیس، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 فروردینماه 1405 ش.
- هفتاد و سه ملت، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 فروردینماه 1405 ش.
