شاکه (شاکیه)
| شاکه(شاکیه) | |
|---|---|
 | |
| نام | شاکه |
| عقیده | 1.جایز نیست افراد پیش از مرگ درباره افعالشان، مطیع یا عاصی خوانده شوند. 2. عقل و روح در وجود انسانها تصرف می کنند. |
شاکه، یا شاکیه شاخهای از فرقههای «مشبهه» شیعه هستند.
تاریخچه
در برخی از منابع نام این فرقه شاکیان آمده و غیاثاللّغة این فرقه را از «مرجئه» شمرده است.
عقاید
شاکه معتقدند که نمیتوان به کسی که فاعل طاعات یا معاصی است گفت مطیع یا عاصی، زیرا به عقیده آنان این احتمال وجود دارد که فاعل معاصی با توبه از دنیا برود (در آنصورت، عاصی نخواهد بود). بنابراین، جایز نیست که کسی را پیش از مرگ مطیع و عاصی بخوانیم. شاکه سخنی از ایمان نمیگویند، زیرا معتقدند که ایمان مستقیم نیست. آنان در ایمان خود شک دارند و میگویند که روح، ایمان است. همچنین میگویند که عقل و روح در وجود انسان تصرف میکند[۱][۲][۳][۴][۵].
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، ص 250، با ویرایش و اصلاح و جابهجایی عبارات.
- ↑ ترجمه سواد الاعظم، ص 173.
- ↑ ابو محمد عثمان العراقی، الفرق المفترقة بین اهل الزیغ و الزندقة، تحقیق یشار قوتلو آی، آنکارا، سال 1961 م، ص 78.
- ↑ تقیالدین ابوالعباس مقریزی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار، قاهره، سال 1911 م، ج 2، ص 170.
- ↑ رحیم رضازاده ملک، دبستان مذاهب، تهران، ج 2، ص 97.
منابع
- محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:21 خردادماه 1405 ش.
- ترجمه سواد الاعظم،تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:21 خردادماه 1405 ش.
- ابو محمد عثمان العراقی، الفرق المفترقة بین اهل الزیغ و الزندقة، تحقیق یشار قوتلو آی، آنکارا، سال 1961 م، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:21 خردادماه 1405 ش.
- تقیالدین ابوالعباس مقریزی، المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار، قاهره، سال 1911 م، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:21 خردادماه 1405 ش.
- رحیم رضازاده ملک، دبستان مذاهب، تهران، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:21 خردادماه 1405 ش.
