جبلیه
| جَبَلیّه | |
|---|---|
 | |
| نام | جَبَلیّه |
| عقیده | سبّ و لعن بر خلفا را جایز میدانستند. |
جَبَلیه، فرقهای از «غُلاة» نُصیریه علوی بودند که پیشوای ایشان در منطقه جبل لبنان، ادعای مهدویت کرد.
تاریخچه
سابقه این فرقه به سال 717 هجری قمری باز میگردد. پیشوای این فرقه ادعای مهدویت کرد و خود را محمد (صلّیالله علیه وآله) و علی (علیهالسّلام) و گاهی مهدی (عجّلالله تعالی فرجهالشّریف) خواند و جماعتی از نُصیریه را گرد خود آورد. این گروه، سبّ و لعن بر خلفا را جایز میدانستند. جبلیه به سبب برخی اعمال افراطی همچون تخریب مساجد، به دست لشکریان طرابلس پراکنده و قتل عام شدند. امروزه از این فرقه هیچ اثری بر جای نمانده است[۱].
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، ص 137.
منابع
- محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 25 اسفندماه 1404 ش.
