بسلمیه
| بسلمیه | |
|---|---|
 | |
| نام | بسلمیه |
| موسس | حفص بن سلیمان معروف به «ابوسلمه خلال» |
| عقیده | پیرو عقاید راوندیه |
بسلمیه، یا خلالیه منشعب شده از فرقه «راوندیه» و از شیعیان آلعباس هستند.
موسس
موسس این فرقه شخصی به نام حفص بن سلیمان معروف به «ابوسلمه خلال» بود.
تاریخچه
از جمله افرادی که در تحکیمبخشی پایههای قدرت عباسیان در عراق نقش موثری داشت، حفص بن سلیمان معروف به «ابوسلمه خلال» بود. وی دارای گرایش شیعی بوده و در ابتدا تصمیم داشت خلافت را به اولاد علی بن ابیطالب (علیهالسّلام) برگرداند[۱]. اما در این امر بین فرزندان عباس و فرزندان امام علی (علیهالسّلام) مردد بود. به همین دلیل دو نامه یکی خطاب به عبدالله بن حسن بن حسن (علیهالسّلام) و دیگری خطاب به جعفر بن محمد (علیهالسّلام) نوشت تا با آنها بیعت کند[۲]. امام صادق (علیهالسّلام) با درایت خویش میدانست که ابوسلمه از شیعیان علوی قابل اعتماد نیست، به همین دلیل در حضور پیک، نامه ابوسلمه را سوازند و به آورنده نامه گفت که ابوسلمه شیعه شخص دیگری است، اما عبدالله بن حسن بدون دقتنظر؛ پیام وی را پذیرفت و همین امر باعث بدبینی عباسیان و کشته شدن عبدالله و فرزندانش شد[۳] و پیشبینی امام صادق (علیهالسّلام) به واقعیت پیوست، زیرا هنوز پیک ابوسلمه به کوفه نرسیده بود که ابوسلمه با ابوعباس بیعت کرد و نیروهای خود را در اختیار وی قرار داد[۴] اما تزلزل ابوسلمه باعث شد تا ابنعباس به او بدبین شده سر انجام با نظر ابومسلم خراسانی او را به قتل رساند[۵].
عقاید
بسلمیه معتقدند که امامت پس از حسنین و محمد بن حنفیه به ابوهاشم و ابوالعباس سفاح میرسد. آنان امامت را حق ابوسلمه حفص بن سلیمان خلال، وزیر و صاحب و مؤسس خلافت عباسی میدانستند و حتی هاشم بنی حکیم مقنع صاحب ماه نخشب؛ ابوسلمه را خدا میدانست و میگفت: بعد از ابوسلمه، روح خدا در او «حلول» کرده است[۶].
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- ابن قتیبه دینوری، الامامة والسیاسة ، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمنماه 1404 ش.
- علی بن حسین مسعودی، اثبات الوصیة، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمنماه 1404 ش.
- محمدجواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 29 بهمنماه 1404 ش.
