روحانیه
| روحانیه | |
|---|---|
 | |
| نام | روحانیه |
| عقیده | 1. برخی از ایشان معتقدند که به دلیل دوستی با خداوند، قبح گناهانی همچون سرقت، زنا و شرب خمر از آنان برداشته شده است. 2. برخی از ایشان زندگی دنیوی را بر خود دشوار کرده و خود را از نعمات و لذات دنیا محروم میکردند تا جایی که حتی غذاهای ناسازگار نیز میخوردند. 3. برخی دیگر از ایشان معتقد بودند که زهد در دنیا حرام است. |
روحانیه، از جمله فرقههای اسلامی است که خود دارای چند صنف میباشد.
وجه تسمیه
این فرقه را از آن جهت روحانیه مینامند، زیرا که آنها به ملکوت آسمانها نظر دارند تا جایی که آشکارا بهشت را میبینند و از نعمات آن بهرهمند میشوند. به این فرقه فکریه نیز میگویند، به این دلیل که فکر را هدف عبادات خود میدانند و در فکر و اندیشهشان با خداوند سخن میگویند و با او مصافحه میکنند[۱].
اعتقادات
برخی از روحانیه معتقدند که دوستی خداوند بر دلهایشان غالب شده و گناه سرقت، زنا و نیز شرب خمر از آنان برداشته شده است، زیرا مثلا در توجیه سرقت معتقدند هر چیزی را که بردارند، همه میدانند که مال خداوند است و تصرف در اموال دوست بدون اجازه او حلال است.
ریاضت
برخی از روحانیه زندگی دنیوی را بر خود دشوار کرده خود را از نعمات و لذات محروم میکردند، مثلا غذاهای ناسازگار میخوردند و نیز خوراکهای تلخ و بدبو را در عالم تصور و خیالشان عسل و انگبین میانگاشتند. با اینحال، برخی از ایشان پس از آنکه مدتی به دنیاپرستی گراییدند، بار دیگر دنیا را ترک کرده و طعامهای لذیذ و شرابهای گوارا و لباسهای نرم و عطریات خوشبو را فرو گذاردند و دلهای خود را به ترک آن مشغول کردند و برخی دیگر معتقد بودند که زهد در دنیا حرام است، اما طعامهای نیکو و عیش و نوش حلال است و اغنیا و توانگران نزد خداوند بیش از فقرا ارج و منزلت دارند[۲][۳].
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- محمد جوادمشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 12 اردیبهشتماه 1405 ش.
- ابوالحسین محمد بن احمد ملطی، التنبیه و الرد علی اهل الاهواء و البدع، تحقیق محمد زاهد بن الحسن الکوثری، قاهره سال 1949 م، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 12 اردیبهشتماه 1405 ش.
