ناجیه

از ویکی‌وحدت

فرقه ناجیه‏ یعنی فرقه رستگار و خلاص شونده در اسلام و بلکه در همه ادیان.

معناشناسی

فرقه ناجیه به معنای گروه یا فرقه‌ای است که در قیامت نجات‌یافته‌اند تعبیری در حدیث منتسب به پیامبر(ص) به‌نام حدیث افتراق به کار رفته است.

باید توجه کنیم که کلمه ناجی مطابق با قواعد، صفت مشبهه است نه اسم فاعل. بنابراین به معنای خلاص‌شونده و رهنده است نه رهاننده و بالعکس منجی به معنای خلاص‏‌کننده و رهاننده می‏‌باشد

در هر صورت بر اساس حدیث مورد اشاره، پیامبر(ص) پیش‌بینی کرده است که امتش پس از او به ۷۳ فرقه تقسیم می‌شود، درحالی‌که فقط یک فرقه از آنها اهل نجات‌اند. در نتیجه هر یک از فرقه‌های مسلمان تلاش کرده‌اند معیارهایی بیان کنند تا خودشان مصداق فرقه ناجیه باشند. آ[۱] در نتیجه هر یک از فرق و مذاهب خود را ناجی و رستگار و دیگر فرقه‌ها را هالک و گمراه می‌‏شمارند. . شیعه امامیه بنابر احادیثی که از پیامبر (ص) و ائمه معصومین (علیهم‌السلام) روایت می‌‏کنند، خود را فرقه ناجیه می‌‏شمارند[۲] [۳].

پانویس

  1. آقانوری، علی، «حدیث افتراق امت؛ نقل‌ها و پیامدها»، در مجله هفت آسمان، شماره ۱۸، تابستان ۱۳۸۲ش، ص۱۳۳. با ویرایش و دخل و تصرف اندک در عبارت.
  2. مشکور محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، نشر آستان قدس رضوی، سال 1372 شمسی، چاپ دوم، ص 351
  3. جزایری سید نعمت الله، الانوار النعمانیة، تبریز، ص 279- 280.