ابراهیم قصار

ابراهیم قصار
نام کامل	إبراهیم بن داود القصّار الرَقّی
اطلاعات شخصی
محل تولد	سوریه
سال درگذشت	326 ق، ۳۱۷ ش‌، ۹۳۸ م
فعالیت‌ها	از علمای بزرگ تصوف اهل سنت در قرن چهارم

إبراهیم بن داود القصّار الرَقّی کنیه‌اش ابواسحاق بود. او یکی از علمای بزرگ تصوف اهل سنت در قرن چهارم است.

نظر دیگران

ابوعبدالرحمان سلمی در مورد او چنین می‌گوید: او از شیوخ بزرگ شام بود و در فقر و تهی دستی روزگار می‌گذراند و به پیروانش علاقه داشت.

ابونعیم اصفهانی او را دارای کثرت اراده و کلامی آهنگین معرفی می‌کند.

زندگی

اصلیت او از شهر رقه در کشور سوریه بود.

او از معاصرین جنید و ابوعبدالله جلاء و هم‌نشین بسیاری از مشایخ شام بود تا این که در سال 326 هـ برابر با سال 938 م در رقه درگذشت.

گفتار

ارزش هر فرد به همت اوست اگر دغدغه‌اش این دنیاست آن انسان ارزشی ندارد و اگر هدفش رضایت خداوند متعال است نمی‌توان برای او قدر و ارزشی بیان کرد زیرا جایگاهی بس رفیع است.

چشم‌ها قوی ولی بینش‌ها ضعیف و ضعیف‌ترین فرد آن است که در رد هوس‌ها ضعیف باشد و قوی‌ترین فرد کسی است که در دفع آن قوی و مستحکم باشد.

معرفت یعنی اثبات خداوند تبارک و تعالی در عالم خارج بدون هیچ پیرایه و توهمی.

اشعار

از اشعار اوست:

بر کتمان زبان پیروز شدید، پس چگونه می‌توانید چشمی که اشکش را در روزگار جاری نموده، نهان دارید؟.

کوه‌های محبّت را بر بالای سرم نهاده ‏اید، و حال آن که من از حمل پیراهن، عاجز و ناتوان و درمانده‌ام.