احمد بن خضرویه بلخی
| احمد بن خضرویه بلخی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | أبوحامد أحمد بن خضرویه البلخی |
| اطلاعات شخصی | |
| سال درگذشت | 240 ق، ۲۳۳ ش، ۸۵۴ م |
| استادان | ابوتراب نخشبی، حاتم اصم و بایزید بسطامی |
| شاگردان | ابوحفض نیشابوری، محمد بن فضل بلخی، ابوبکر وراق، محمد بن حامد ترمذی |
| فعالیتها | از مشایخ تصوف |
أبوحامد أحمد بن خضرویه البلخی یکی علمای بزرگ و مشایخ تصوف اهل سنت در قرن سوم هجری بود[۱]. او از بزرگان مشایخ خطه خراسان در آن عصر به شمار میآمد. ذهبی از او با عنوان زاهد کبیر و ربانی شهیر یاد میکند.
اساتید
او از سه شیخ بزرگ تصوف یعنی ابوتراب نخشبی، حاتم اصم و بایزید بسطامی بسیار بهره برد.
شاگردان
خضرویه استاد بسیاری از مشایخ بزرگ اهل تصوف مانند: ابوحفض نیشابوری، محمد بن فضل بلخی، ابوبکر وراق، محمد بن حامد ترمذی بود.
گفتار
راه روشن است و حق آشکار و منادی شنیده میشود. پس از این هیچ کس متحیر نمیماند مگرآنان که از چشم دل بیبهرهاند.
خواب غفلت بسیار سنگین و سخترین غفلت شهوتورزی و اگر سنگینی غفلت نبود نفس شهوتران بر تو پیروز نمیشد[۲].
وفات
به شهادت کتب تاریخ او در سال 240 هجری قمری وفات یافت[۳].
پانویس
- ↑ طبقات الصوفیة، تألیف: أبو عبدالرحمن السلمی، ص95-98، دار الکتب العلمیة، ط2003
- ↑ صفة الصفوه ج 4 ص 137 س 16
- ↑ أحمد بن خضرویه