پرش به محتوا

سوره‌های مدنی

از ویکی‌وحدت

سوره‌های مدنی، دسته‌ای از سوره‌های قرآن هستند که در مقابل سوره‌های مکی قرار می‌گیرند و دانشمندان علوم قرآنی از دیرباز به بررسی آنها پرداخته‌اند. این اصطلاح در علوم قرآنی برای تمیز دادن این دسته از سوره‌ها بر اساس معیارهایی همچون مخاطب، محتوا و زمان نزول به کار می‌رود. بر اساس آماری که از روایات ترتیب نزول به دست می‌آید، تعداد سوره‌های مدنی ۲۸ سوره است. در مقابل این تعداد، ۸۶ سوره مکی شناخته شده‌اند[۱].

تعریف و معیارهای تشخیص

یکی از معیارهای اصلی تشخیص سوره‌های مدنی، مخاطب آیات است که مردم مدینه بوده‌اند. در مقابل، مخاطب آیات و سوره‌های مکی، اهل مکه بوده‌اند[۲]. ویژگی‌ها و خصایصی که برای تشخیص سوره‌های مدنی برگزیده‌اند، بر دوگونه است شامل ویژگی‌های قطعی و خطوط کلی. این تقسیم‌بندی به شناسایی دقیق‌تر سوره‌ها کمک می‌کند[۳].

ویژگی‌های محتوایی

از ویژگی‌های بارز سوره‌های مدنی جدال با اهل کتاب و دعوت آنها به ترک غلو در دین است. همچنین کثرت ذکر جهاد، اعلام جهاد و تشریع احکام آن در این سوره‌ها مشاهده می‌شود. تفصیل احکام حدود، فرائض، حقوق و نصاب‌ها نیز در سوره‌های مدنی مورد توجه قرار گرفته است[۴]. در سوره‌های مدنی بیش‌تر از تفاصیل احکام و بیان شریعت اسلام سخن گفته شده است. تمرکز این سوره‌ها بر سازماندهی و بسیج امت اسلامی است.

مصادیق

سوره محمد چهل و هفتمین سوره قرآن است و از سوره‌های مدنی محسوب می‌شود. نام این سوره برگرفته از ذکر نام پیامبر در آیه دوم است[۵]. سوره احزاب دارای ویژگی‌های دیگر سوره‌های مدنی است و محتوایش با فضای برهه نزول هماهنگ است[۶].

کارکرد پژوهشی

مطالعه مکی و مدنی می‌تواند در کشف نصوص و سوره‌های مدنی که ویژگی‌های سوره‌های مکی را داشته و بالعکس کمک نماید. این پژوهش به درک بهتر ساختار قرآن منجر می‌شود[۷].

پیوند به بیرون

جستارهای وابسته

پانویس

منابع