۲۶٬۲۱۱
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class="wikiInfo"> | <div class="wikiInfo"> | ||
خط ۵۵: | خط ۲۹: | ||
شیخ، جز دو مرتبه که برای زیارت بقاع مقدسه و ادای فریضه حج سفر کرد، از میزاب خارج نشد. او در سفر اخیر (دومین سفر) در مسیر سفرش از برخی مجامع علمی مانند: [[جامع الزیتونه]] (دانشگاه زیتون) تونس و [[جامع الازهر]] (دانشگاه الازهر) [[مصر]]، بازدید و همچنین دروسی را در حرم مدنی القا کرد. البته او زیارتهای محلیای در مناطق خودشان داشت؛ در فصلهای پاییز و بهار شیخ محمد به قراره و بریان و ورجلان و... میرفت و در آن مناطق به نشر علم میپرداخت. | شیخ، جز دو مرتبه که برای زیارت بقاع مقدسه و ادای فریضه حج سفر کرد، از میزاب خارج نشد. او در سفر اخیر (دومین سفر) در مسیر سفرش از برخی مجامع علمی مانند: [[جامع الزیتونه]] (دانشگاه زیتون) تونس و [[جامع الازهر]] (دانشگاه الازهر) [[مصر]]، بازدید و همچنین دروسی را در حرم مدنی القا کرد. البته او زیارتهای محلیای در مناطق خودشان داشت؛ در فصلهای پاییز و بهار شیخ محمد به قراره و بریان و ورجلان و... میرفت و در آن مناطق به نشر علم میپرداخت. | ||
= تحصیل و جایگاه علمی = | = تحصیل و جایگاه علمی = | ||
در 1224ق/ 1823م، مادرش او را برای آموزش قرآن به یکی از مکاتب قرآنی سپرد و او در نهسالگی توانست حافظ قرآن شود. محمد، اشتهای عجیبی به قرائت و کتابت و حضور در مجالس علما داشت. شیخ، هنوز عمرش از شصت سال تجاوز نکرده بود که توانست به درجه اجتهاد برسد. او با علمای حرم، یعنی شیخ زینی دحلان و حسبیالله شافعی، شیخ ابراهیم حقی حنفی و شیخ علیش مالکی مباحثاتی داشت و آنان بارها به تفوق علمی او شهادت میدادند. | در 1224ق/ 1823م، مادرش او را برای آموزش قرآن به یکی از مکاتب قرآنی سپرد و او در نهسالگی توانست حافظ [[قرآن]] شود. محمد، اشتهای عجیبی به قرائت و کتابت و حضور در مجالس علما داشت. شیخ، هنوز عمرش از شصت سال تجاوز نکرده بود که توانست به درجه اجتهاد برسد. او با علمای حرم، یعنی شیخ زینی دحلان و حسبیالله شافعی، شیخ ابراهیم حقی حنفی و شیخ علیش مالکی مباحثاتی داشت و آنان بارها به تفوق علمی او شهادت میدادند. | ||
= استادان = | = استادان = | ||
او در حلقات درسی بسیاری از اساتید زمان خودش، از جمله اشخاص ذیل شرکت کرد: | او در حلقات درسی بسیاری از اساتید زمان خودش، از جمله اشخاص ذیل شرکت کرد: | ||
خط ۷۴: | خط ۴۸: | ||
شیخ محمد، در صبح روز شنبه 23 ربیعالثانی 1332ق، مطابق با 21 مارس 1914م، در حدود 96 سالگی پس از مدتی مرض خفیف و تب از دنیا رفت. او را در مقبره بامحمد در بنی یزقن به خاک سپردند و قبرش در آنجا معروف است. | شیخ محمد، در صبح روز شنبه 23 ربیعالثانی 1332ق، مطابق با 21 مارس 1914م، در حدود 96 سالگی پس از مدتی مرض خفیف و تب از دنیا رفت. او را در مقبره بامحمد در بنی یزقن به خاک سپردند و قبرش در آنجا معروف است. | ||
= آثار = | = آثار = | ||
قطب، در بسیاری از علوم شریعت کتاب نگاشت؛ در لغت و تاریخ و طب و منطق و حساب و فلسفه و نجوم و اخلاق و حتی در کشاورزی و شعر. برخی در شمارش آثار وی به سیصد اثر رسیدهاند. اکثر این آثار، شرح کتابی مختصر یا تلخیص کتابی موسّع و یا حاشیه بر شرح دیگران بوده است. برخی آثار او معروفند، برخی مفقود شده، برخی به چاپ رسیده و برخی دیگر نیز بهصورت خطی باقی مانده است. از آثار او میتوان موارد ذیل را نام برد: | قطب، در بسیاری از علوم شریعت کتاب نگاشت؛ در [[لغت]] و [[تاریخ]] و [[طب]] و [[منطق]] و [[حساب]] و [[فلسفه]] و [[نجوم]] و [[اخلاق]] و حتی در کشاورزی و شعر. برخی در شمارش آثار وی به سیصد اثر رسیدهاند. اکثر این آثار، شرح کتابی مختصر یا تلخیص کتابی موسّع و یا حاشیه بر شرح دیگران بوده است. برخی آثار او معروفند، برخی مفقود شده، برخی به چاپ رسیده و برخی دیگر نیز بهصورت خطی باقی مانده است. از آثار او میتوان موارد ذیل را نام برد: | ||
* شرح النيل و شفاء العليل (در فقه اباضی)؛ | * شرح النيل و شفاء العليل (در فقه اباضی)؛ | ||
* هميان الزاد إلی دار المعاد (در تفسیر قرآن)؛ | * هميان الزاد إلی دار المعاد (در [[تفسیر قرآن]])؛ | ||
* داعي العمل ليوم الأمل (در تفسیر قرآن که بهصورت خطی مانده است)؛ | * داعي العمل ليوم الأمل (در تفسیر قرآن که بهصورت خطی مانده است)؛ | ||
* تيسير التفسير (در تفسیر قرآن که این اثر را در اواخر عمرش، یعنی پس از هشتاد سالگی نوشته است). | * تيسير التفسير (در تفسیر قرآن که این اثر را در اواخر عمرش، یعنی پس از هشتاد سالگی نوشته است). |