۸٬۲۰۰
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۲۷۵: | خط ۲۷۵: | ||
تراز تجارت خارجی: در سال 2000 بالغ بر 066/2- میلیارد دلار، در سال 2001 بالغ بر 043/2-، در سال 2002 بالغ بر 922/2- میلیارد دلار. | تراز تجارت خارجی: در سال 2000 بالغ بر 066/2- میلیارد دلار، در سال 2001 بالغ بر 043/2-، در سال 2002 بالغ بر 922/2- میلیارد دلار. | ||
= | =سیستم سیاسی و حقوقی= | ||
ساختار | ساختار دولتی: ساختار داخلی سرزمین بوسنی بسیار پیچیده می باشد. این كشور از دو موجودیت یعنی جمهوری صربسكا و فدراسیون بوسنی و هرزگوین تشكیل شده است. ساختار سیاسی و حقوقی كشور بر اساس توافقنامه صلح دیتون (منعقده در تاریخ 21/11/1995 در دیتون آمریكا و امضاء شده در تاریخ 14/12/1995 در پاریس) تعیین و پایه ریزی شده است. نام رسمی جمهوری بوسنی و هرزگوین پس از اجرای توافقنامه صلح دیتون به “بوسنی و هرزگوین” تغییر یافت و این كشور در چارچوب مرزهای تایید شده و به رسمیت شناخته شده بین المللی به حیات خویش ادامه داد. | ||
موارد | موارد ذیل در حیطه اختیارات نهادهای كشوری بوسنی و هرزگوین قرار دارد: 1-سیاست خارجی، 2-سیاست تجاری خارجی، 3-سیاستهای گمركی، 4-سیستم پولی (به موجب بند هفتم دیتون)، 5-تامین مالی نهادهای كشوری و تعهدات بین المللی بوسنی و هرزگوین، 6-اجرای مقررات كیفری و حقوقی كشوری، بین المللی و موجودیتها (از جمله ارتباط با پلیس بین المللی)، 7- انتصاب مسئولین و فعالیت شبكه ارتباطاتی بین المللی و مشترك داخلی (از جمله تصویب مقررات مربوط به ارتباطات بین موجودیتی و كنترل حمل و نقل هوایی). | ||
واحدهای دولتی: بوسنی و هرزگوین از حیث اداری و دولتی به دو واحد (موجودیت) تبدیل شده است: فدراسیون بوسنی و هرزگوین (51 درصد) و جمهوری صربسكا (49 درصد). | |||
فدراسیون بوسنی و هرزگوین شامل 10 كانتون می باشد: 1-اونا سانا، 2-پوساوینه، 3-توزلا، 4-زنیتسا دوبوی، 5-بوسانسكو پودرینیه، 6-بوسنی میانی، 7-هرزگوین نرتوا، 8-غرب هرزگوین، 9- سارایوو، 10-هرتسگ بوسنی. | |||
جمهوری صربسكا نیز شامل 5 منطقه می باشد: 1-بانیالوكا، 2-دوبوی، 3-بیلینا، 4-منطقه سارایوو-رومانیه، 5-تربینیه. | |||
كانتونها و مناطق فوق | كانتونها و مناطق فوق نیز به مناطق شهرداری تقسیم میشوند. برچكو نیز به موجب رای حكمیت كمیسیون بین المللی بعنوان منطقه ویژه تحت كنترل دولت كشوری قرار دارد و نام “منطقه” به آن اطلاق میشود. | ||
قوه | قوه مجریه: قوه مجریه بوسنی و هرزگوین شامل شورای ریاست جمهوری (سه عضو صرب، كروات و بوشنیاك) و شورای وزیران (هشت وزارتخانه) می باشد. اختیارات شورای ریاست جمهوری بشرح ذیل می باشد: هدایت و كنترل سیاست خارجی بوسنی و هرزگوین، 2-انتصاب سفرا و دیگر نمایندگان بین المللی بوسنی و هرزگوین كه حداكثر دوسوم آنان می توانند از قلمرو فدراسیون انتخاب شوند، 3-معرفی بوسنی در نهادهای بین المللی و درخواست عضویت در نهادها و سازمانهای بین المللی كه بوسنی هنوز به عضویت آنها پذیرفته نشده است. 4-انجام مذاكرات جهت انعقاد قراردادهای بین المللی بوسنی و هرزگوین و لغو و تایید این قراردادها (با موافقت مجلس)، 5-اجرای تصمیمات مجلس، 6-ارائه طرح بودجه سالیانه به پارلمان با توصیه قبلی شورای وزیران، 7-ارائه گزارش مربوط به مخارج شورای ریاست جمهوری به مجلس (در صورت درخواست مجلس، حداقل یكبار در سال)، 8-هماهنگی با سازمانهای غیردولتی و بین المللی در بوسنی و هرزگوین (در صورت نیاز)، 9-اجرای دیگر وظایفی كه از جانب مجلس یا با موافقت موجودیتها به این ارگان تفویض می شود. | ||
شورای وزیران: رئیس شورا و وزرا شورای وزیران را تشكیل میدهند. شورای مزبور مسئولیت اجرای وظایف قید شده در تبصره های 1و4و5 بند سوم قانون اساسی را بعهده داشته و گزارش فعالیتهای خود را به مجلس ارائه می نماید (حداقل یكبار در سال می بایست گزارش مربوط به هزینه های كشوری را ارائه نماید)، 2-حداكثر دوسوم از تعداد كل وزرا می توانند از قلمرو فدراسیون انتخاب شوند. انتصاب معاونین وزرا كه از حیث قومی با وزیر مربوطه متفاوتند بعهده رئیس شورا می باشد. رئیس شورا پس از تایید و رای موافق مجلس وظایف خود را آغاز می نماید. شواری وزیران در صورت استیزاه و رای عدم اعتماد مجلس بكار خود خاتمه خواهد داد. شورای وزیران شامل 8 وزیر می باشد. | |||
قوه مقننه: مجلس | قوه مقننه: مجلس بوسنی و هرزگوین شامل مجلس نمایندگان و خانه اقوام بوسنی و هرزگوین می باشد. | ||
خانه اقوام شامل 15 عضو | خانه اقوام شامل 15 عضو می باشد كه دو سوم آن از فدراسیون (5 كروات و 5 بوشنیاك) و یك سوم باقیمانده از جمهوری صربسكا (5 صرب) انتخاب میشود. | ||
اعضاء | اعضاء بوشنیاك و كروات خانه اقوام از فدراسیون توسط نمایندگان كروات و بوشنیاك خانه اقوام فدراسیون و نمایندگان صرب توسط مجلس جمهوری صربسكا انتخاب میشوند. جهت تصمیم گیری در خانه اقوام می بایست حداقل 9 عضو در جلسه مجلس حضور داشته باشند با این شرط كه این 9 تن شامل 3 نماینده صرب، 3 نماینده كروات و 3 نماینده بوشنیاك باشند. | ||
مجلس | مجلس نمایندگان شامل 42 عضو (14 بوشنیاك، 14 صرب و 14 كروات) می باشد كه دوسوم اعضاء آن از فدراسیون و یك سوم باقیمانده ازجمهوری صربسكا انتخاب میشوند. نمایندگان مجلس نمایندگان بموجب قانون انتخابات و بطور مستقیم از موجودیت خویش انتخاب میشوند. دوره نمایندگی مجلس 4 ساله می باشد. | ||
قوه | قوه قضائیه: دادگاه قانون اساسی بوسنی و هرزگوین شامل شورای عالی دادگاهی و دادستانی بوسنی و هرزگوین بوده و از 9 عضو تشكیل شده است. 4 عضو آن توسط مجلس نمایندگان فدراسیون، 2 عضو توسط مجلس جمهوری صربسكا منصوب شده و 3 عضو دیگر نیز توسط رئیس دادگاه حقوق بشر اروپا و با توافق و مشورت قبلی شورای ریاست جمهوری بوسنی انتخاب میشوند. قضات انتخاب شده توسط رئیس دادگاه حقوق بشر اروپا می توانند اتباع بوسنیایی یا غیربوسنیایی باشند. | ||
اختیارات موجودیتها: به موجب توافقنامه صلح دیتون دو موجودیت بوسنی و هرزگوین دارای اختیارات ذیل می باشند: 1-موجودیتها حق دارند با احترام به اصل تمامیت ارضی و حاكمیت بوسنی و هرزگوین روابط موازی با كشورهای همسایه برقرار نمایند. 2-هر موجودیت به منظور ایجاد امكان اجرای تعهدات بین المللی دولت كشوری به آن كمك می نماید ضمن اینكه تعهدات مالی كه یك موجودیت بدون موافقیت موجودیت دیگر و قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی بوسنی و هرزگوین ایجاد نماید بعنوان تعهدات مالی همان موجودیت تلقی شده و می بایست به تنهایی آن را عهده دار شود باستثناء مواردی كه تعهد مزبور شرط عضویت بوسنی در یك سازمان یا نهاد بین المللی باشد. 3-موجودیتها در حیطه اختیارات خود كلیه شرایط لازم جهت حفاظت حقوقی و امنیتی اشخاص، حفظ و نگهداری ارگانهای مدنی مسئول اجرای قوانین و مقررات كه فعالیت خود را بر حسب مقررات و معیارهای جاری بین المللی بانجام می رسانند را فراهم می سازند. 4-هر موجودیت می تواند با موافقت مجلس توافقنامه هایی را با نهادها و كشورهای خارجی منعقد نماید. مجلس می تواند از حیث قانونی تعیین نماید كه برای چه قراردادهایی نیاز به موافقت مجلسی نیست. | |||
مجلس | مجلس فدراسیون و جمهوری صربسكا در سال 2002 اصلاحاتی بر قانون اساسی به تصویب رساندند كه ضامن تساوی هر سه قومیت در كلیه نقاط كشور می باشد. | ||
فدراسیون بوسنی و هرزگوین: پس از امضاء توافقنامه واشنگتن (در تاریخ 18/3/1994) اجلاس مجلس تعیین كننده قانون اساسی فدراسیون در سارایوو در تاریخ 30/3/1994 با حضور نمایندگان منتخب مردم در انتخابات سال 1990 (از مناطق موجود در قلمرو فدراسیون) برگزار و قانون اساسی فدراسیون به تصویب رسید. به موجب قانون اساسی: بوشنیاكها و كرواتها بعنوان قومیتهای متساوی الحقوق (به اتفاق اقلیتهای قومی و مذهبی و دیگر اتباع جمهوری بوسنی و هرزگوین) جهت كسب حقوق حقه خویش در مناطقی كه اكثریت جمعیت آنها را بوشنیاكها و كرواتها تشكیل میدهند فدراسیون بوسنی و هرزگوین كه شامل واحدهای فدراسیونی (كانتونها) می باشند را ایجاد می نمایند كانتونها دارای حقوق و مسئولیت یكسان و متساوی می باشند. مجلس مذكور در اكتبر سال 1996 پس از برگزاری انتخابات پارلمانی فدراسیون به فعالیت خود خاتمه داد. | |||
قوه مقننه: مجلس | قوه مقننه: مجلس فدراسیون بوسنی و هرزگوین شامل مجلس نمایندگان (متشكل از 98 نماینده) و خانه اقوام (73 نماینده) می باشد. توزیع كرسیهای مجلسی به احزاب سیاسی پس از انتخابات 5 اكتبر سال 2002 به شرح ذیل می باشند: حزب اقدام دمكرات 32 كرسی، اتحادیه دمكراتیك كرواتها 16 كرسی، حزب سوسیال دمكرات 15 كرسی، حزب برای بوسنی 15 كرسی و دیگر احزاب مجموعا 20 كرسی. | ||
قوه | قوه مجریه: قوه مجریه در فدراسیون بوسنی و هرزگوین شامل رئیس جمهور، معاونین رئیس جمهور و دولت فدراسیون می باشد. | ||
قوه | قوه قضائیه: قوه قضائیه در فدراسیون شامل دادگاه قانون اساسی فدراسیون، دیوان عالی فدراسیون، دادگاه حقوق بشر فدراسیون، مدافع حقوق فدراسیون، شورای تخلفات فدراسیون، ناظرحقوق بشر فدراسیون می باشد. | ||
دولت | دولت جمهوری صربسكا: دولت جمهوری صربسكا بزرگترین مرجع اجرایی این موجودیت محسوب میشود. حیطه اختیارات، سازماندهی، عملكرد و نحوه تصمیم گیری در داخل دولت مطابق با قانون اساسی و قوانین و ضوابط جمهوری صربسكا تعیین شده است. دولت جمهوری صربسكا شامل رئیس جمهور، معاونین رئیس جمهور و 16 وزارتخانه می باشد. وزرای كابینه دولت توسط مجلس جمهوری صربسكا انتخاب میشوند. دبیرخانه دولت شامل 4 واحد می باشد: دفتر رئیس جمهور، بخش روابط عمومی، بخش فعالیتهای عملیاتی-حرفه ای و اداری و فنی، و بخش امور عمومی. وزرای دولت جمهوری صربسكا مستقیما فعالیت وزارتخانه مربوط به خود را اداره می نمایند. وزارتخانه ها نهادهای اداری هستند كه فعالیتهای اداری و دیگر فعالیتهای مربوطه را بانجام رسانده و مستقیما تحت اداره دولت قرار داشته و تابع سازمان یا ارگان دیگری نیستند. | ||
مجلس | مجلس جمهوری صربسكا دارای 83 نماینده بوده و فعالیتهای مربوط به قانون گزاری را بانجام میرساند. توزیع كرسیهای مجلسی احزاب سیاسی جمهوری صربسكا به موجب آخرین انتخابات بشرح ذیل است: حزب دمكرات صرب 26 كرسی، اتحادیه سوسیال دمكراتهای مستقل 19 كرسی، حزب توسعه دمكراتیك 9 كرسی، حزب اقدام دمكراتیك 6 كرسی، حزب رادیكال صرب 4 كرسی، حزب سوسیالیست جمهوری صربسكا 3 كرسی، | ||
حزب دمكرات | حزب دمكرات مردمی 3 كرسی، حزب برای بوسنی 4 كرسی، حزب سوسیال دمكرات 3 كرسی و دیگر احزاب مجموعا 6 كرسی. | ||
قوه | قوه مجریه شامل دولت جمهوری صربسكا با 16 وزارتخانه مربوطه می باشد. قوه قضائیه مسئولیت دادگاههای موجود در قلمرو جمهوری صربسكا را بعهده داشته و دادگاه قانون اساسی صربسكا نیز وظیفه حفاظت از قانون اساسی و قوانین را بعهده دارد. | ||
منطقه برچكو: برچكو در شمال | منطقه برچكو: برچكو در شمال شرقی بوسنی و هرزگوین و در مسیر خطوط بین المللی آبی رود ساوا واقع شده است. این منطقه در واقع به منزله تقاطع راههای خاكی و آبی ارتباط دهنده بوسنی با غرب اروپا، كشورهای حوزه رود دانوب و دریای سیاه می باشد. قبل از تجاوز به بوسنی و هرزگوین برچكو مركز مهم اقتصادی و فرهنگی و بزرگترین بندر رودخانه ای بوسنی و هرزگوین محسوب میشد بطوریكه بیش از 40 درصد از حمل و نقل داخلی و 60 درصد از كل حمل و نقل كالا، مایعات و مواد خام از طریق این بندر انجام می گرفت. برچكو در حال حاضر پل بین شرق و غرب جمهوری صربسكا و فدراسیون با كشورهای غرب اروپا محسوب میشود. با توجه به اهمیت استراتژیك این منطقه برای فدراسیون وجمهوری صربسكا كمیسیون بین المللی تعیین كننده موقعیت برچكو در تاریخ 9 مارس 1999 برچكو را بعنوان منطقه معرفی نمود. منطقه برچكو واجد سیستم اداری و دولتی دمكراتیك و چندقومی مختص به خویش است. قبل از جنگ در این منطقه حدود 88000 تن زندگی می كردند كه از این تعداد 44 درصد بوشنیاك، 25 درصد كروات، 21 درصد صرب و 10 درصد باقیمانده نیز از اقلیتهای قومی و مذهبی بودند. پس از خاتمه تجاوز جمعیت این منطقه به حدود 90000 تن رسیده كه تعداد زیادی از آنان را جنگزدگان و آوارگان تشكیل میدهند و بیش از 10000 تن از ساكنین قبل از جنگ این منطقه هنوز در انتظار بازگشت به موطن خویش می باشند. | ||
احزاب | احزاب سیاسی، گروهها و سران آنها: در بوسنی و هرزگوین تعداد زیادی حزب سیاسی به شرح ذیل وجود دارد كه در انتخابات قبل نیز شركت داشته اند: حزب بوسنی به رهبری میرنس آیانوویچ، حزب وطن پرستان بوسنی به رهبری صفر خلیلوویچ، حزب دمكراتیك شهروندان بوسنی و هرزگوین به رهبری ابراهیم اسپاهیچ، اتحاددیه دمكرات مسیحی كرواتها به رهبری آنته پاشالیچ، اتحادیه دمكراتیك كرواتهای بوسنی و هرزگوین به رهبری باریشا چولاك، حزب حقوقیان كروات به رهبری زدراوكو هرستیچ، حزب روستاییان كروات به رهبری ایلیا سیمیچ، حزب مردمی دمكراتیك به رهبری دراگان كوستیچ، حزب دمكرات بازنشستگان به رهبری آلویز كنزوویچ، حزب دمكرات جمهوری صربسكا به رهبری دراگومیر دومیچ، اتحادیه دمكراتیك مردمی به رهبری فكرت عبدیچ، حزب دمكراتیك سوسیالیستها به رهبری نبویشا رادمانوویچ، حزب لیبرال دمكرات به رهبری راسم كادیچ، حزب ابتكار عمل جدید كرواتها به رهبری كرشیمیر زوباك، حزب برای بوسنی به رهبری صفت خلیلوویچ، حزب اقدام دمكراتیك به رهبری سلیمان تیهیچ، حزب توسعه دمكراتیك به رهبری ملادن ایوانیچ، حزب سوسیال دمكراتهای مستقل به رهبری میلوراد دودیك، حزب بازنشسگان فدراسیون به رهبری حسین ویكوویچ، حزب بازنشستگان جمهوری صربسكا به رهبری استویان بوگوساویچ، حزب مردمی با كار برای بهروزی به رهبری ملادن ایوانكوویچ، حزب جمهوری خواه بوسنی و هرزگوین به رهبری استپان كلوایچ، حزب دمكرات صرب به رهبری درگان كالینیچ، اتحاد مردمی صرب به رهبری برانیسلاو ایلیچ، حزب سوسیال دمكرات بوسنی و هرزگوین به رهبری زلاتكو لاگومجیا، حزب سوسیالیست جمهوری صربسكا به رهبری ژیوكو رادیشیچ. | ||
ارتش: در | ارتش: در بوسنی و هرزگوین ارتش واحد وجود ندارد و نیروهای نظامی به دو بخش ارتش فدراسیون بوسنی و هرزگوین و ارتش جمهوری صربسكا تقیسم شده اند. ارتش فدراسیون شامل دو جزء بوشنیاك و كروات بوده و تنها ستاد فرماندهی ارتش فدراسیون از سربازان و درجه داران هر دو قوم بوشنیاك و كروات تشكیل شده است. ارتش هردو موجودیت تحت كنترل غیرنظامی قرار داشته و در صدر آن وزارت دفاع موجودیت قرار دارد. به موجب قانون اساسی بوسنی و هرزگوین هر یك از سه عضو شورای ریاست جمهوری بوسنی از اختیارات قانونی جهت فرماندهی نیروهای نظامی قومیت خویش برخوردار می باشد. با این وجود قانون اساسی جمهوری صربسكا همچنان رئیس جمهور این موجودیت را فرمانده عالی ارتش جمهوری صربسكا تلقی میكند. | ||
ارتش | ارتش فدراسیون شامل 24000 نظامی (16618 بوشنیاك و 7225 كروات) قرار گرفته در 4 لشكر می باشد. در جزء بوشنیاك لشكر اول در سارایوو، لشكر دوم در توزلا و لشكر پنجم در بیهاچ مستقر است. لشكر اول كرواتها نیز در موستار مستقر می باشد. ارتش فدراسیون دارای واحد موتوری، مكانیزه و زره پوش، توپخانه دوربرد و پدافند هوایی می باشد. همچنین واحدهای دیگری همچون واحد دیده بانی، مهندسی، تداركات و پشتیبانی و اخطاردهی، نیروهای عكس العمل سریع و واحد پدافند هوایی نیز جزء آن می باشند. | ||
ارتش | ارتش جمهوری صربسكا دارای حدود 10000 سرباز و 4 لشكر می باشد. لشكر اول در بانیالوكا، لشكر سوم در بیلینه، لشكر پنجم در سوكولاتس و لشكر هفتم در بیلچی مستقر می باشند. این ارتش همچنین دارای واحدهای موازی و پشتیبانی (دیده بانی، توپخانه، اخطار، مهندسی و تداركات) می باشد. در این ارتش نیز نیروهای عكس العمل سریع و پدافند هوایی وجود دارند. | ||
به موجب قانون | به موجب قانون جدید وزارت دفاع كشوری تشكیل و تعداد نیروهای نظامی كل كشور به 12000 هزار سرباز تقلیل یافته است. | ||
موقعیت و روابط بین المللی: | |||
بوسنی و هرزگوین در سازمانهای بین المللی ذیل عضو می باشد: BIS, CE , EBRD, ECE, FAO, G77, IAEA, IBRD, ICAO, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, INTERPOL, IOC, IOMعضو ناظر ,ISO, ITU, NAMعضومهمان, OASعضو ناظر, OICعضو ناظر, OPCW, OSCE, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UNMEE, UPU, WHO, WIPO, WMO, WtoO, WtrOعضو ناظر. بوسنی و هرزگوین عضو مهمان سازمان كنفرانس اسلامی و از سال 1993 نیز عضو ISESCO می باشد. | |||
دفاتر | دفاتر سازمانهای مهم بین المللی در بوسنی: | ||
دفتر سازمان ملل در | دفتر سازمان ملل در بوسنی و هرزگوین: این دفتر در تاریخ 21 دسامبر 1995 در پی تصویب قطعنامه 1035 سازمان ملل بمدت یكسال در بوسنی برقرار گردید و سپس شورای امنیت سازمان ملل این مدت را بمدت چندسال تمدید نمود و بالاخره با قطعنامه 1423 در تاریخ 31 دسامبر 2002 به فعالیت خود در بوسنی خاتمه داد. | ||
دفتر | دفتر نماینده عالی جامعه بین الملل: نماینده عالی جامعه بین الملل و وظایف و اختیارات او در ضمیمه 10 توافقنامه صلح دیتون تعریف شده است. حیطه فعالیتها و اختیارات نماینده عالی در بوسنی و هرزگوین به شرح ذیل می باشد: نظارت بر اجرای توافقنامه صلح، حمایت از همكاری مستقل با احزاب سیاسی و قوه مجریه در راستای اجرای توافقنامه صلح دیتون، معرفی و اجرای كامل كلیه ابعاد مدنی توافقنامه، هماهنگی فعالیتهای سازمانهای غیرنظامی و آژانسها در بوسنی و هرزگوین به منظور تضمین اجرای موثر ابعاد مدنی توافقنامه دیتون، تسهیل در امر تصویب هر گونه تصمیم به منظور حل مشكلات مربوط به اجرای قوانین، مشاركت در كنفرانسهای كمك رسانی، ارائه گزارشات مقطعی به سازمان ملل، اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریكا، فدراسیون روسیه و دیگر دول راغب، احزاب سیاسی و سازمانها. | ||
دفتر سازمان | دفتر سازمان امنیت و همكاری اروپا: فعالیتهای سازمان امنیت و همكاری اروپا OSCE در چارچوب توافقنامه صلح دیتون (كه در سال 1995 در دیتون به منظور خاتمه بخشیدن به درگیریهای 43 ماهه به امضاء رسید. پس از خاتمه جنگ و درگیری بوسنی و هرزگوین با مشكلات عدیده ای در راستای ایجاد دمكراسی و جامعه چندقومی مواجه می باشد) تنظیم شده است. | ||
اسفور: پس از امضاء توافقنامه صلح | اسفور: پس از امضاء توافقنامه صلح دیتون نیروهای حافظ صلح تحت عنوان آیفور و به سرپرستی ناتو با هدف اجرای ابعاد نظامی توافقنامه صلح تشكیل گردیدند. (ابعاد غیرنظامی توافقنامه شامل: حفظ مرحله آتش بس، عقب نشینی نیروهای نظامی از مناطق عملیاتی، جمع آوری سلاحهای سنگین و لغو بسیج نیروهای نظامی، ایجاد شرایط جهت عقب نشینی نیروهای سازمان مللی كه در قالب آیفور فعالیت نداشتند و كنترل آسمان بوسنی و هرزگوین). آیفور در بدو امر با 60 هزار نیروی نظامی از فعالیتهای سازمان امنیت و همكاری اروپا در راستای نظارت و كنترل انتخابات برگزار شده در سپتامبر 1996، شركت در امر احداث پلها و جاده ها، پروژه های مین روبی، ایجاد فرودگاه جهت حمل و نقل غیرنظامی، احیای شبكه های آب، گاز و برق، احداث بیمارستانها و مدارس حمایت نمود. این فعالیتها را نیروهای 18 كشور غیرعضو ناتو نیز همراهی و حمایت نمودند. در تاریخ 20 دسامبر 1996 اسفور جایگزین آیفور گردید. وظیفه اصلی اسفور ممانعت از درگیری و نزاع و فراهم آوردن امكانات لازم جهت حمایت از فعالیتهای ارگانهای مدنی است. تعداد سربازان اسفور در مقایسه با آیفور به 31000 تن تقلیل یافت. پس از تمدید دوره ماموریت آن در ماه ژوئن 1998 با توجه به اذعان ناتو به لزوم ایجاد اعتماد و همكاری متقابل بین نیروهای نظامی بوسنی و هرزگوین دوره هایی جهت مقامات نظامی و غیرنظامی هر سه قومیت برگزار گردید. | ||
تصمیم مبنی بر كاهش نیروهای اسفور در تاریخ 25 اكتبر سال 1999 اجرا و تغییراتی در سازماندهی و توزیع حوزه های عملیاتی این نهاد نیز ایجاد گردید. تعداد نیروهای اسفور در سال 2003 در بوسنی و هرزگوین در حدود 13000 سرباز بوده است. | |||
پیمان ثبات اروپای جنوب شرقی: پیمان ثبات اولین تلاش جدی جامعه بین الملل جهت ایجاد تغییر در سیاست قبلی خود یعنی “ عكس العمل پس از وقوع بحران” و اتخاذ استراتژی پیشگیری طویل المدت از وقوع درگیریها و نزاع می باشد. | |||
40 كشور و سازمان مختلف در سند مربوط به | 40 كشور و سازمان مختلف در سند مربوط به تاسیس این پیمان متعهد به تلاش در راستای تقویت كشورهای اروپای جنوب شرقی شده اند، تلاش در راستای حفظ و حراست از صلح، دمكراسی، احترام به حقوق بشر و توسعه اقتصادی، حفظ نظم و آرامش وثبات در كل منطقه. | ||
همگرایی به اروپا در كلیه كشورهای منطقه تبلیغ و معرفی میشود. ایده مبنی بر ایجاد پیمان ثبات اواخر سال 1998 و قبل از وقوع جنگ در كوزوو مطرح گردید و اجلاس افتتاحیه پیمان ثبات در تاریخ 30 جولای سال 1999 در سارایوو برگزار گردید. | |||
دفتر بانك | دفتر بانك جهانی در بوسنی و هرزگوین: هدف اصلی دفتر بانك جهانی در بوسنی حمایت از دولت در فرایند ایجاد و تقویت نهادها و سیاست اداره كشور، موجودیتها ومناطق و تطبیق سیستم پولی كشور می باشد. حمایت از استراتژی مزبور با اعتباری بالغ بر 300 میلیون دلار از آژانس IDA انجام می گیرد و شرط اصلی ارائه این اعتبار اجرای اصلاحات می باشد. | ||
USAID در | USAID در بوسنی و هرزگوین: USAID سازمان دولتی آمریكایی است كه با بودجه ای بالغ بر 6 میلیارد دلار برنامه های خود در 75 كشور جهان (در اروپا، آسیا، خاورمیانه، آمریكای لاتین و آفریقا) را اجرا می نماید. هدف اصلی این سازمان معرفی و حمایت از چارچوب توسعه اقتصادی، امكانات درمانی و بهداشتی، حمایت و تقویت مدیریت سالم و ارائه كمكهای انسان دوستانه در كشورهایی كه در مرحله انتقال قرار دارند می باشد. آژانس مذكور فعالیتهای خود را از طریق مشاركت با دول بومی، دیگر سازمانهای دولتی آمریكایی، اهداكنندگان بین المللی، تجار منطقه ای و سازمانهای غیردولتی به انجام میرساند. | ||
USAID شبكه | USAID شبكه های برق رسانی را احیا و بازسازی و امكان استفاده از انرژی الكتریكی را برای 776000 تن فراهم آورده است قابل ذكر است كه رقم مذكور 25 درصد از كل جمعیت بوسنی را تشكیل میدهد. در سال 1998 نیز زیرساختها و تاسیسات جهت بازگشت 80000 جنگزده را بطور بلاعوض فراهم نمود. قابل ذكر است كه یك سوم از این افراد جنگزدگانی هستند كه در محل بازگشت خود در اقلیت می باشند. | ||