۸۶٬۹۸۰
ویرایش
Mohsenmadani (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'می گویند' به 'میگویند') |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
==برشماری سنتهای الهی در قرآن== | ==برشماری سنتهای الهی در قرآن== | ||
سنت وقتی در مورد خداوند به کار میرود به معنی روش مستقیم و پایدار و مستمر و متوالی است. روشهایی که خدای متعال امور عالم و آدم را برپایهی آنها تدبیر و اداره میکند، سنت الهی | سنت وقتی در مورد خداوند به کار میرود به معنی روش مستقیم و پایدار و مستمر و متوالی است. روشهایی که خدای متعال امور عالم و آدم را برپایهی آنها تدبیر و اداره میکند، سنت الهی میگویند، <ref>مصباح یزدی، محمد تقی، جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن، ص۴۲۵، مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، تهران، چاپ اول، ۱۳۶۸</ref> مقصود از سنت در این بحث، گونهای از افعال خداوند است که بدون اختصاص به یک زمان، مکان و یا قوم خاص، در زمانها و مکانهای مختلف و درباره گروههای مختلف مردم واقع میشود. در واقع خود [[قرآن]] اینگونه افعال عمومی خداوند را «سنت» نامیده است: سُنَّةَ اللّهِ فِی الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّهِ تَبْدِیلاً <ref>(احزاب:٦٢)</ref>؛ «درباره کسانی که پیشتر بودهاند [همین] سنت خدا [جاری بوده] است؛ و در سنت خدا هرگز تغییری نخواهی یافت». <ref>محمدتقی مصباح یزدی، راه و راهنما شناسی، ص500.</ref> | ||
البته منظور از «سنت الهی» آن نیست که فعل خاصی مستقیما و بیواسطه از خداوند صادر شود، بلکه خداوند امور را با اسباب و وسایل طبیعی و فوق طبیعی انجام میدهد و همین سنت الهی در اسباب و مسببات یکی از سنتهای الهی است. و افعال طبیعت و انسان را در مرحلهی بالاتر، میتوان به خداوند نیز منسوب کرد و بنابراین تعابیر «سنة الله؛ <ref>احزاب، 38 و62 ؛ فاطر، 43 ؛ غافر،85 ؛ فتح، 23.</ref> و «سنتنا» <ref>اسراء،77 .</ref> که در قرآن کریم به کار رفتهاند، بر همین وجه هستند. | البته منظور از «سنت الهی» آن نیست که فعل خاصی مستقیما و بیواسطه از خداوند صادر شود، بلکه خداوند امور را با اسباب و وسایل طبیعی و فوق طبیعی انجام میدهد و همین سنت الهی در اسباب و مسببات یکی از سنتهای الهی است. و افعال طبیعت و انسان را در مرحلهی بالاتر، میتوان به خداوند نیز منسوب کرد و بنابراین تعابیر «سنة الله؛ <ref>احزاب، 38 و62 ؛ فاطر، 43 ؛ غافر،85 ؛ فتح، 23.</ref> و «سنتنا» <ref>اسراء،77 .</ref> که در قرآن کریم به کار رفتهاند، بر همین وجه هستند. | ||
البته قرآن کریم بیشتر، عذابهای الهی نازلشده بر اقوام گذشته را با این عنوان میخواند، ولی مفهوم سنت اختصاص به این قضیه ندارد. <ref>محمدتقی مصباح یزدی، راه و راهنما شناسی، ص500.</ref> | البته قرآن کریم بیشتر، عذابهای الهی نازلشده بر اقوام گذشته را با این عنوان میخواند، ولی مفهوم سنت اختصاص به این قضیه ندارد. <ref>محمدتقی مصباح یزدی، راه و راهنما شناسی، ص500.</ref> |