احمد بن محمد مقرئ طبری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌وحدت
جز (جایگزینی متن - 'در باره' به 'درباره')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵: خط ۵:
| نام‌های دیگر = مقرئ
| نام‌های دیگر = مقرئ
| سال تولد =  
| سال تولد =  
| تاریخ تولد = حدود 245 [[سال قمری|قمری]]
| تاریخ تولد = 245ق.
| محل تولد = [[طبرستان]]
| محل تولد = [[طبرستان]]
| سال درگذشت =  
| سال درگذشت =  
| تاریخ درگذشت = حدود 325 قمری
| تاریخ درگذشت = 325ق.
| محل درگذشت = [[بغداد]]  
| محل درگذشت = [[بغداد]]  
| استادان = یعقوب بن اسحاق  
| استادان = یعقوب بن اسحاق  
خط ۱۸: خط ۱۸:
| وبگاه =  
| وبگاه =  
}}
}}
'''احمد بن محمد مقرئ طبری'''، (حدود 245 – حدود 325ق) محدث شیعی. اصالتاً ایرانی و اهل [[طبرستان]] است.
'''احمد بن محمد مقرئ طبری'''، [[محدّث|محدث]] [[مذهب شیعه|شیعی]]. اصالتاً [[جمهوری اسلامی ایران|ایرانی]] و اهل [[طبرستان]] است.


== معرفی اجمالی ==
== معرفی اجمالی ==

نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۶

احمد بن محمد مقرئ طبری
احمد بن علی بن حسین بن رنجویه.jpg
نام کاملاحمد بن محمد مقرئ طبری
نام‌های دیگرمقرئ
اطلاعات شخصی
روز تولد245ق.
محل تولدطبرستان
روز درگذشت325ق.
محل درگذشتبغداد
دیناسلام، شیعه
استادانیعقوب بن اسحاق
شاگردان
  • هارون بن موسی تلعکبری
  • ابوطیب حسین بن علی بن محمد
فعالیت‌هامحدث شیعی

احمد بن محمد مقرئ طبری، محدث شیعی. اصالتاً ایرانی و اهل طبرستان است.

معرفی اجمالی

احمد بن محمد مقرئ طبری، محدث شیعی. کنیه او در منابع ذکر نشده است. وی در طبرستان دیده به جهان گشود و در بغداد درگذشت، اما زمان تولد و وفات او روشن نیست. شیخ طوسی وی را از ملازمان احمد بن بدیل کوفی(م258ق، از راویان خوشنام و قاضی همدان در زمان معتز عباسی«حکومت: 252 تا 255ق»)، به شمار آورده است، بنابراین تولد او می‌‏بایست اندکی پیش از اواسط سده سوم بوده باشد.

درباره وفات او تنها می‏‌دانیم که پسرش «ابراهیم بن احمد بن محمد طبری»(م393ق) معروف به «تیزون» در 324هجری در بغداد به دنیا آمد، بنابراین وفات او طبعاً یا باید در همین حدود رخ داده باشد و یا بعد از این تاریخ اتفاق افتاده باشد. با توجه به این‌که در منابع حدیثی، پسرش از او نقل حدیث نکرده، می‏‌توان دریافت که وفات او بعد از تولد فرزندش، چندان به طول نیان‌جامیده است. وی اصالتاً ایرانی و اهل طبرستان است. دروس مقدماتی را در زادگاهش سپری کرد و سپس به قرائت قرآن روی آورد و چون در ضبط کلمات قرآنی تخصص داشت لقب «مقرئ» به او داده‏‌اند. از اساتید او «یعقوب بن اسحاق» است که شرح‏ حالی از او در منابع گزارش نشده است. وی پس از مدتی اقامت در ایران، به عراق آمد و ظاهراً تا آخر عمر در بغداد اقامت داشت. وی در بغداد شاگردان چندی تربیت نمود که از جمله آنها هارون بن موسی تلعکبری(م385ق) و «ابوطیب حسین بن علی بن محمد» هستند. در‌باره ارزش روایات او هر چند سخن صریحی از سوی صاحب نظران ارائه نشده است اما اجازه نقل احادیثش به تلعکبری می‌‏تواند دلالت بر حسن حال او داشته باشد. از آثار تألیفی او خبری گزارش نشده است.

استادان

تنها از یعقوب بن اسحاق نام‌‌برده شده بعنوان استادش.

شاگردان

از هارون بن موسی تلعکبری و ابوطیب حسین بن علی بن محمد بعنوان شاگردانش نام‌برده شده است.

منابع

  1. الامالی، طوسی، ص 58 حدیث 84؛
  2. رجال طوسی، ص 412 شماره 5965؛
  3. جامع الرواه، ج 1 ص 71؛
  4. طبقات اعلام الشیعه، ج 1 ص 55.