ابوبکر وراق
| ابوبکر وراق | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | أبوبکر محمد بن عمرالورّاق الترمذی |
| نامهای دیگر | حکیم ترمذی |
| اطلاعات شخصی | |
| محل تولد | ازبکستان |
| سال درگذشت | 240 ق، ۲۳۳ ش، ۸۵۴ م |
| آثار |
|
| فعالیتها | صوفی |
أبوبکر محمد بن عمرالورّاق الترمذی ملقب به حکیم یکی از علمای برجسته تصوف اهلسنت در قرن سوم هجری قمری بود[۱].
اصلیت
محل تولد وی ترمذ در کشور ازبکستان بود و در بلخ زندگی میکرد.
معاصرین
او همنشینی با بزرگانی همچون احمد بن خضرویه بلخی و محمد بن سعد بن إبراهیم الزاهد و محمد بن عمر بن خشنام بلخی را تجربه کرده است.
آثار
او دارای کتابهای معروفی در مورد تصوف، آداب معاشرت و ادبیات است. نیز احادیثی از او روایت شده است.
گفتارها
شکر نعمت باعث مشاهده منت و لطف الهی میشود (عامل استمرار نعمت است)[۲].
از حرص پرسیده شد: پدرت کیست؟ گفت: شک در مقدورات. از او پرسیده شد: هنر و شغلت چیست؟ گفت: تحقیر فرد طماع از او پرسیده شد: هدفت چیست؟ گفت: محرومیت.
راه غلبه بر هوا و هوس دوری از شهوات است. اگر هوای نفس غالب شود قلب تیره میشود. و اگر قلب تیره شود، تحمل و صعه صدر از بین میرود و اگر سعه صدر از بین رفت انسان به سوءخلق دچار میشود و اگر انسان به سوء خلق دچار شد خلق از او متنفر میشوند، وقتی با مردم بدرفتار شد مردم هم با او همانند خودش رفتار خواهند کرد و اگر از آنها متنفر شد بر آنان جفا خواهد کرد و همانا فرد جفاکار خود را تبدیل به شیطانی از جنس انسان خواهد نمود.
همانا اگر سرزمین وجودت طعمه شهوات شود در قلبت درخت ندامت و پشیمانی خواهی کاشت[۳].
صوفی کسی است که قلب خود را از هر گونه ناخالصی پاک میکند و نسبت به همگان شرح صدر داشته و با بخشش و ایثار با نفس خود مبارزه میکند[۴].
وفات
ابوبکر وراق سرانجام در سال 240 هجری قمری بدرود حیات گفت[۵].