حمدون قصار
| حمدون قصار | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | أبوصالح حمدون بن أحمد بن عمارة القصّار النیشابوری |
| اطلاعات شخصی | |
| سال درگذشت | 271 ق، ۲۶۳ ش، ۸۸۴ م |
| محل درگذشت | نیشابور |
| استادان | محمد بن بکار بن الریان، ابن راهویه، أبا معمرالهذلی، أبا تراب النخشبی و أبا حفص النیشابوری. |
| شاگردان | فرزندش الحافظ أبوحامد الأعمشی، مکی بن عبدان، أبوجعفر بن حمدان و... |
| فعالیتها | موسس طریقه ملاتیه صوفیه |
أبوصالح حمدون بن أحمد بن عمارة القصّار النیشابوری یکی از علمای برجسته تصوف و اهل سنت در قرن سوم هجری بود. وی موسس طریقه ملاتیه صوفیه است[۱]. ذهبی او را با عنوان شیخ صوفیه یاد کرده است[۲]. او عالمی فقیه بود که بر روش سفیان ثوری معتقد بود. او در سال 271 هجری در نیشابور دیده از جهان فرو بست و در مقبره حیره به خاک سپرده شد.
اساتید
محمد بن بکار بن الریان، ابن راهویه، أبا معمرالهذلی، أبا تراب النخشبی و أبا حفص النیشابوری.
شاگردان
فرزندش الحافظ أبوحامد الأعمشی، مکی بن عبدان، أبوجعفر بن حمدان و...
گفتار
- استعانت مخلوق از مخلوق مانند کمک زندانی به زندانی دیگر است.
- هیچ کس از بلا نمیترسد، مگر کسی که پروردگارش را متهم (بد) کرده باشد[۳].
- هر که را در او دیدی صفت نیکویی است، او را رها مکن که تو را به برکتش میرساند[۴].
- به حمدون بن احمد گفته شد: سخنان پیشینیان از ما سودمندتر است، گفت: زیرا آنان برای جلالت اسلام و رستگاری نفوس انسانی و رضای خدای رحمان سخن میگفتند در حالی که ما برای حفظ غرور خود، طلب دنیا و رضای خلق صحبت میکنیم[۵].