پرش به محتوا

ثوریه

از ویکی‌وحدت
(تغییرمسیر از سفیان ثوری)
ثوریه
نامثوریه
موسسابوعبداللّه سفیان‌ بن‌ سعید ثوری کوفی
عقیدهسفیان ثوری در علم کلام، از صفاتیه بود، اما در روایات فقهی غالبا به رویه شیخین استناد می‌کرد. وی همچنین معتقد بود که یک مسلمان باید از اولوالامر اطاعت کند، خواه متّصف به عدل باشد یا جور.

ثوریه، مذهبی فقهی است که شامل پیروان ابوعبداللّه سفیان‌بن‌سعید ثوری کوفی می‌‌شود.

وجه تسمیه

سفیان‌ بن‌ سعید را از آن جهت ثوری می‌خوانند که یکی از اجداد او ثور‌ بن‌ عبد منات نام داشت[۱].

زندگی‌نامه

ثوری در سال 96 هجری قمری در کوفه متولد شد و در همانجا علم حدیث را آموخت. او مردی زاهد و بی‌‏اعتنای به خلفا و درباریان بود. بنابراین، مورد تعقیب منصور و مهدی، دو خلیفه عباسی قرار گرفت و مجبور به ترک وطن شد و مدتی در یمن، حجاز و مکه به‌ سر برد، اما در آن شهر بر وی سخت گرفتند و به بصره رفت و در آن شهر ساکن شد. وی سر انجام در شعبان سال 161 هجری قمری در 64 سالگی درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

آرای فقهی و کلامی سفیان ثوری

ثوری در فقه از پیروان اهل حدیث بود و از ثقات آن طایفه به شمار می‌‏رفت. بعضی او را برتر از مالک‌ بن‌ انس دانسته‌اند.ابن‌ ندیم از بعضی از مؤلفات او یاد کرده که از جمله آنها «الجامع‌ الکبیر و الجامع‌ الصغیر» و «کتاب الفرائض» و دو رساله دیگر است. وی تفسیری بر قرآن نوشته و ابواسحاق ثعلبی به آن استشهاد کرده است. امّا سفیان ثوری در علم کلام از «صفاتیه» بود و صفاتی را که برای خداوند در قرآن کریم آمده از خصائص ذات او می‌دانست. او در روایات فقهی غالبا به رویه شیخین استناد می‌کرد و علاوه ترجیح می‌‏داد که بسمله را با بانگی خفیف تلاوت کند و جهاد را تا روز قیامت باقی و واجب می‌‏دانست. وی می‌‏گفت یک مسلمان باید از اولوالامر اطاعت کند، خواه متّصف به عدل باشد یا جور. با این‌حال، او به شیعه تمایل داشت و به قول صاحب کتاب «طبقات الحفاظ» جعفر بن‌ محمد (علیه‌السّلام) یکی از شیوخ او بود. البته بعضی گفته‏‌اند که او زیدی مذهب بود و چون مردی زاهد و گوشه‏‌گیر بود صوفیه او را از پیشوایان پیشین خود شمرده‏‌اند. چنانکه شیخ فرید‌الدین عطّار نیشابوری در کتاب «تذکرة الاولیاء »، او را از بزرگان صوفیه دانسته است[۲].

جستارهای وابسته

پانویس

  1. محمد‌جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، ص 132، با ویرایش و دخل و تصرف در عبارات.
  2. همان.

منابع

  • محمد‌جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، سال 1372 ش، چ دوم، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 20 اسفندماه 1404 ش.