سید صادق شیرازی
| سید صادق شیرازی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید صادق حسینی شیرازی |
| نامهای دیگر | آیتالله سید صادق شیرازی |
| اطلاعات شخصی | |
| روز تولد | ۲۰ ذیالحجه |
| محل تولد | کربلا |
| دین | اسلام، شیعه |
| استادان | سید مهدی حسینی شیرازی، سید محمد حسینی شیرازی |
| فعالیتها |
|
سید صادق شیرازی، از اعضای بیت شیرازی است. وی فرزند سید مهدی حسینی شیرازی و برادر سید محمد حسینی شیرازی است. پس از درگذشت برادرش، برخی از مقلدان سید محمد شیرازی به مرجعیت او رجوع کردند و مجموعهای از مؤسسات دینی، فرهنگی و رسانهای در کشورهای مختلف به وی یا پیروانش منسوب شدهاند. او مبدع هفته برائت در مقابل هفته وحدت است.
زندگینامه
سید صادق حسینی شیرازی در ۲۰ ذیالحجه ۱۳۶۰ ق، در شهر کربلا متولد شد. وی تحصیلات مقدماتی علوم دینی را نزد پدر خود، سید مهدی حسینی شیرازی، آغاز کرد و سپس در حوزههای علمیه کربلا و نجف به تحصیل فقه و اصول پرداخت.
تحصیلات
وی دروس سطح و خارج حوزه را نزد شماری از استادان حوزههای علمیه کربلا و نجف فرا گرفت و در مباحث فقهی و اصولی به تدریس و تحقیق اشتغال داشت.
استادان
- سید مهدی حسینی شیرازی؛
- سید محمد حسینی شیرازی[۱].
خاندان شیرازی
خاندان شیرازی از خاندانهای مشهور علمی و مذهبی شیعه در عراق بهشمار میرود. این خاندان در سدههای اخیر در حوزۀ علمیه نجف و حوزۀ علمیه کربلا نقش فعالی داشته و شماری از اعضای آن به مرجعیت شیعه رسیدهاند. این خاندان نسب خود را به میرزای شیرازی، مرجع بزرگ شیعه و صادرکننده فتوای تحریم تنباکو، میرساند. از شخصیتهای مشهور این خاندان میتوان به افراد زیر اشاره کرد:
- میرزای شیرازی؛
- سید مهدی حسینی شیرازی؛
- سید محمد حسینی شیرازی؛
- سید حسن حسینی شیرازی؛
- سید صادق حسینی شیرازی؛
- سید مجتبی شیرازی؛
- سید محمدرضا شیرازی[۲].
سید محمد شیرازی
سید محمد حسینی شیرازی متولد سال ۱۳۰۷ ش، و متوفی ۱۳۸۰ ش، برادر بزرگتر سید صادق شیرازی، از مراجع تقلید شیعه در کربلا، کویت و ایران بود. وی از چهرههای تأثیرگذار خاندان شیرازی و بنیانگذار بسیاری از مؤسسات فرهنگی و دینی وابسته به این جریان به شمار میرود. وی در آغاز نهضت امام خمینی از ایشان استقبال کرد و هنگام ورود امام خمینی به کربلا در سال ۱۳۴۴ ش، زمینه اقامت و برگزاری نماز جماعت وی در حرم امام حسین (علیهالسّلام) را فراهم نمود. با این حال در سالهای بعد اختلافات فکری و سیاسی میان سید محمد شیرازی و جمهوری اسلامی ایران پدید آمد. از مهمترین دیدگاههای وی میتوان به نظریه شورایی بودن رهبری، مخالفت با تمرکز قدرت سیاسی و انتقاد از برخی سیاستهای جمهوری اسلامی اشاره کرد[۳].
فعالیتهای علمی
سید صادق شیرازی سالها به تدریس دروس خارج فقه و اصول در قم اشتغال داشته و آثار متعددی در فقه، اصول، عقاید، تاریخ اسلام و اخلاق منتشر کرده است.
آثار
از جمله آثار وی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- تقریرات درس خارج فقه؛
- مجموعه فقه اهلبیت؛
- آثار اعتقادی؛
- آثار تاریخی و اخلاقی.
مرجعیت
پس از درگذشت سید محمد شیرازی در سال ۱۳۸۰ ش، سید صادق شیرازی بهعنوان یکی از مراجع تقلید شیعه خود را معرفی کرد و برخی از مقلدان برادرش به وی رجوع کردند..
دیدگاهها
شعائر حسینی
سید صادق شیرازی بر حفظ شعائر سنتی عزاداری تأکید دارد. دیدگاه وی دربارۀ قمهزنی و برخی آیینهای عزاداری از موضوعات مورد اختلاف میان او و شماری از مراجع شیعه بوده است.
ولایت فقیه
برخی جریان شیرازی را ادامهدهنده دیدگاههای سید محمد شیرازی درباره محدود بودن اختیارات حاکم اسلامی و لزوم مشارکت شورایی در اداره حکومت میدانند.
وحدت اسلامی
منتقدان جریان شیرازی معتقدند برخی رسانههای وابسته به این جریان موجب تشدید اختلافات شیعه و اهل سنت شدهاند. در مقابل، هواداران این جریان این اتهامات را رد کرده و فعالیت خود را دفاع از آموزههای اهلبیت (علیهمالسّلام) میدانند[۴].
جریان شیرازی
عنوان «جریان شیرازی» به مجموعهای از پیروان، مؤسسات، رسانهها و فعالان مذهبی اطلاق میشود که از دیدگاههای خاندان شیرازی پیروی میکنند. این جریان در عراق، ایران، کویت، بحرین و برخی کشورهای غربی دارای مراکز مذهبی و رسانهای است که بانگاهی خاص به سیرۀ اهلبیت (علیهمالسّلام) بهویژه مراسم عزاداری محرم مشهور هستند.
رسانهها
از جمله رسانههای وابسته یا منتسب به این جریان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- شبکه امام حسین؛
- شبکه مرجعیت؛
- شبکه سلام؛
- شبکه الانوار؛
- شبکه فدک.
انتقادات
منتقدان این جریان، حمایت از برخی شیوههای عزاداری، مخالفت با برخی سیاستهای جمهوری اسلامی ایران و فعالیت برخی شبکههای ماهوارهای را از مهمترین محورهای انتقاد خود میدانند. در مقابل، هواداران جریان شیرازی این انتقادها را سیاسی دانسته و معتقدند فعالیتهای آنان در چهارچوب دفاع از شعائر مذهبی و استقلال مرجعیت دینی انجام میشود.
شیعۀ انگلیسی
اصطلاح شیعۀ انگلیسی از دهه ۱۳۹۰ ش، در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی ایران رواج یافت. این اصطلاح از سوی امام شهید برای توصیف جریانهایی به کار میرفت که به برجستهسازی اختلافات مذهبی میان شیعه و اهلسنت، زمینۀ تفرقه در جهان اسلام را فراهم میکنند[۵]. برخی، جریان شیرازی را از مصادیق این اصطلاح معرفی کردهاند و معتقدند برخی رسانههای وابسته به این جریان در راستای ایجاد اختلافات مذهبی فعالیت میکنند[۶]. برخی پژوهشگران نیز معتقدند اصطلاح «شیعۀ انگلیسی» بیش از آنکه یک مفهوم فقهی یا کلامی باشد، مفهومی سیاسی است که در چهارچوب منازعات فکری و سیاسی معاصر شیعه مورد استفاده قرار گرفته است.
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ زندگینامه، وبسایت سید صادق شیرازی.
- ↑ رفتارشناسی سیاسی حوزه کربلا در قرن اخیر، وبسایت مباحثات.
- ↑ آنچه باید درباره جریان شیرازیها و فرقه انحرافی در شیعه دانست، وبسایت خبرگزاری تسنیم.
- ↑ «الشیرازیون»جریان شیعه انگلیسی/نفوذ سرویسهای امنیتی درآن جدی است، وبسایت خبرگزاری مهر.
- ↑ شیعه انگلیسی و سنّی آمریکایی دو لبه یک قیچی/انگلیس منبع نکبت است، وبسایت خبرگزاری مهر.
- ↑ افشاگری آیت الله اراکی درباره فعالیت های جریان شیرازی؛ خطر جریان شیرازی از لیبرال ها و منافقان بیشتر است، وبسایت پایگاه اطلاع رسانی حوزه.
منابع
- زندگینامه، وبسایت سید صادق شیرازی، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهده: ۲6 خردادماه ۱۴۰۵ ش.
- رفتارشناسی سیاسی حوزه کربلا در قرن اخیر، وبسایت مباحثات، تاریخ درج مطلب: 30 مردادماه 1393 ش، تاریخ مشاهده: ۲6 خردادماه ۱۴۰۵ ش.
- شیعه انگلیسی و سنّی آمریکایی دو لبه یک قیچی/انگلیس منبع نکبت است، وبسایت خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 25 آذرماه 1395 ش، تاریخ مشاهده: ۲6 خردادماه ۱۴۰۵ ش.