پرش به محتوا

مارکو روبیو

از ویکی‌وحدت
مارکو روبیو
نام کاملمارکو آنتونیو روبیو
اطلاعات شخصی
سال تولد1971 م، ۱۳۴۹ ش‌، ۱۳۹۰ ق
روز تولد28 مه
محل تولدمیامی، فلوریدا
دینمسیحیت، کاتولیک
فعالیت‌ها
  • سناتور ایالات متحده
  • وزیر امور خارجه آمریکا

مارکو روبیو (Marco Rubio) سناتور جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۱ م، در میامی، فلوریدا، از والدینی کوبایی‌تبار به دنیا آمد. او از سال ۲۰۱۱ م، به‌عنوان سناتور ایالات متحده فعالیت می‌کند و به‌عنوان وزیر امور خارجه دولت دونالد ترامپ انتخاب شده است.

زندگی نامه

روبیو بیشتر خود را به‌عنوان پسر «مهاجران کوبای کاسترو» توصیف کرده است، اما وقتی که خبرنگاران کشف کردند که خانواده‌اش واقعاً در سال ۱۹۵۶ م، زمانی که فیدل کاسترو هنوز در حال برنامه‌ریزی برای اجرای انقلابش از مکزیک بود، به فلوریدا مهاجرت کردند، او مجبور شد از این حرف عقب‌نشینی کند. طبق گزارش‌ها، مقامات آمریکایی در سال ۱۹۶۲ م، خواهان دیپورت پدربزرگ مادری‌اش، پدرو ویکتور گارسیا بودند، اما او در ایالات متحده ماند. وضعیت قانونی گارسیا برای سال‌ها مبهم بود و همین امر ممکن است برای حزبی که خواهان سختگیری بر مهاجرت غیرقانونی است، مشکل‌آفرین باشد.

تغییرات مذهبی

وقتی مارکو روبیو هفت یا هشت ساله بود، خانواده‌اش به لاس‌وگاس نقل مکان کردند. پس از این جابه‌جایی، مارکو، مادرش و خواهرش ورونیکا که کاتولیک بودند، تحت تأثیر عمه‌شان که تغییر دین داده بود، به مذهب مورمون درآمدند. مارکو در آن دوران به دین جدیدش بسیار علاقه‌مند بود، اما پدر روبیو نمی‌توانست دینی را بپذیرد که اجازه سیگار کشیدن را نمی‌داد! وقتی خانواده روبیو به میامی بازگشتند، مارکو، مادرش و خواهرش دوباره به کاتولیسیسم روی آوردند و در ۱۳ سالگی اولین عشای خود را تجربه کرد. ترسناک‌ترین جنبه زندگی مارکو روبیو علاقه او به گروه موسیقی اوسموندز بود. اوسموندز در آن زمان مشهورترین مورمون‌ها در این کشور بودند و مارکو و پسرعموهایش از آن‌ها بسیار خوششان می‌آمد. در دوران ابتدایی، مارکو با خواهرش و پسرعمویش یک گروه آواز تشکیل دادند تا در اجتماعات خانوادگی برای اقوام خود اجرا کنند.

تحصیلات

روبی مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه فلوریدا در سال ۱۹۹۳ م، دریافت کرد، اما کار خود را در کالج تارکویو در میسوری با بورسیه فوتبال آغاز کرد. روبی طرفدار جدی فوتبال است که در دوران دبیرستان آرزوی بازی در لیگ ملی فوتبال (NFL) را داشت، اما او فقط از دو کالج پیشنهاد برای بازی دریافت کرد. او کالج تارکویو را انتخاب کرد؛ یک کالج ناشناخته واقع در شهر کوچکی با کمتر از دو هزار سکنه در شمال غربی منطقه میسوری. این کالج با ورشکستگی روبه‌رو شد و او نیز مصدوم شد و به همین دلیل روبی فوتبال را رها کرد و به یک مدرسه در فلوریدا منتقل شد. او از دانشگاه فلوریدا و دانشکده حقوق دانشگاه میامی فارغ‌التحصیل شد.

فعالیت سیاسی

روبیو در سال ۲۰۱۰ م، با بیان اینکه باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت و کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها، با حمایت از مخارج فاجعه‌بار داخلی، سیاست‌های مالیاتی و مراقبت‌های بهداشتی، اقتصاد کشور را تهدید کردند، به مبارزات انتخاباتی پرداخت. روبیو به‌عنوان نایب‌رئیس کمیته اطلاعاتی منتخب سنا و عضوی از کمیته روابط خارجی، بیشتر درباره تهدیدات نظامی و اقتصادی خارجی، به‌ویژه چین و ایران همواره صحبت می‌کرد. او هشدار می‌داد که چین، ایران، کره شمالی و روسیه به‌طور فزاینده‌ای علیه ایالات متحده شریک می‌شوند.

نامزدی ریاست‌جمهوری در ۲۰۱۶

روبیو وارد رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ م، شد و با جو سنگین جمهوری‌خواهان روبه‌رو شد که ترامپ نیز در آن حضور داشت. روبیو برنده مینه سوتا شد، جایی که تد کروز، سناتور تگزاس دوم شد و ترامپ سوم شد. تنها بردهای دیگر او در واشنگتن دی‌سی و پورتوریکو بود. او پس از اینکه ترامپ او را در ایالت خود شکست داد، رقابت را ترک کرد. ترامپ با ۴۵٫۷ درصد آرا، فلوریدا را تصاحب کرد، در حالی که روبیو با ۲۷ درصد در رتبه دوم قرار گرفت. روبیو و ترامپ در طول رقابت با یکدیگر جدال‌های لفظی رد و بدل کردند و ترامپ روبیو را مارکوی کوچک خطاب کرد. روبیو در پاسخ به توهین به اندازه دست‌های ترامپ اشاره کرد و او را یک «متقلب» و «مبتذل» خواند. روابط آن‌ها زمانی که ترامپ در کاخ سفید بود بهبود یافت و هنگامی که ABC News در اوایل سال جاری برخی از نظرات روبیو در سال ۲۰۱۶ م، را پخش کرد، او آن‌ها را کم اهمیت جلوه داد و گفت: «این یک کمپین بود.»[۱].

مواضع سیاسی

ایران

در مارس ۲۰۱۷ م، روبیو به همراه چهار سناتور دیگر، طرحی قانونی را برای گسترش تحریم‌ها علیه ایران ارائه داد. این طرح علاوه بر توسعهٔ موشک‌های بالستیک، مواردی همچون حمایت از تروریسم، فروش تسلیحات و نقض حقوق بشر را نیز شامل می‌شد. باب کورکر، رئیس کمیتهٔ روابط خارجی سنا، در این باره گفت: «این تحریم‌ها به آمریکا این امکان را می‌دهد که ابتکار عمل را در قبال ایران به دست بگیرد و به‌طور قاطع با تهدیدهای این کشور علیه امنیت آمریکا و متحدانش مقابله کند.»[۲]. در ژوئیهٔ ۲۰۱۷، روبیو به «قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم‌ها» رأی مثبت داد. این قانون تحریم‌هایی را علیه ایران، روسیه و کره شمالی اعمال می‌کرد. در سپتامبر ۲۰۱۸، روبیو با ارسال نامه‌ای به وزارت دادگستری، خواستار انجام تحقیقاتی دربارهٔ جان کری، وزیر امور خارجهٔ سابق آمریکا، شد. روبیو معتقد بود که ملاقات‌های کری با دیپلمات‌های ایرانی پس از پایان دورهٔ وزارت و گفتگو دربارهٔ برجام، احتمالاً نقض قوانین فدرال محسوب می‌شود. او در این نامه تأکید کرد که مردم آمریکا «حق دارند بدانند که قوانین ایالات متحده برای همه، صرف‌نظر از مقام و منصبشان، به یک شکل اجرا می‌شود».

روبیو، به‌عنوان عضو کمیتهٔ روابط خارجی سنا و کمیتهٔ منتخب اطلاعات سنا، پس از حملهٔ هوایی ایالات متحده که منجر به ترور سردار شهید قاسم سلیمانی شد، بیانیه‌ای صادر کرد و گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ با صدور فرمان این حمله، گامی قاطع و دفاعی برای حفاظت از جان شهروندان آمریکایی و منافع ملی کشورمان در منطقه برداشت. این اقدام پیش از آن انجام شد که سلیمانی و نیروهای تروریستی وابسته به ایران بتوانند حملات بیشتری را علیه تأسیسات و منافع آمریکا در خاورمیانه انجام دهند. قاسم سلیمانی یک فرماندهٔ نظامی دشمن و در حقیقت و به نحو دوفاکتو، فرماندهٔ شبکهٔ جهانی تروریسم نیابتی ایران بود که مستقیماً مسئول کشته شدن صدها آمریکایی بود و همچنان به طراحی و هدایت حملات تروریستی علیه دیپلمات‌ها و نظامیان آمریکایی ادامه می‌داد». روبیو پس از این ترور در برنامهٔ «چهرهٔ ملت» شبکهٔ سی‌بی‌اس با مارگارت برنان دربارهٔ تحولات جاری در عراق و ایران گفتگو کرد. او در این برنامه ادعا کرد سلیمانی برای سفر دیپلماتیک به عراق نرفته بود بلکه در حال انجام مأموریتی خاص بود و هدفش ایجاد یک دولت دست‌نشانده در عراق بود که کاملاً تحت کنترل ایران باشد.

روبیو پس از ترور سید حسن نصرالله دربارهٔ آیندهٔ روابط با ایران گفت: «ایران به‌طور مداوم به دنبال آسیب رساندن به اسرائیل است و به نظر می‌رسد آنها مایلند تا کشته شدن آخرین عضو شبه نظامیان شیعه بجنگند. هدف آنها تسلط بر آن منطقه است. آنها به دنبال بیرون راندن آمریکا از منطقه و سپس نابودی اسرائیل هستند… این به ایرانی‌ها بستگی دارد که تصمیم بگیرند چه کاری می‌خواهند انجام دهند. اما من معتقدم که اگر آنها اوضاع تشدید کنند، خود را در موقعیت بسیار ناامنی خواهند یافت».

او در پاسخ به این سؤال که «آیا روابط مسالمت‌آمیز با ایران امکان‌پذیر است؟» گفته است: از لحاظ نظری، اگر رژیم ایران از همین فردا بگوید: ما از تلاش برای تبدیل شدن به قدرت منطقه‌ای دست می‌کشیم، ما سلاح‌های هسته‌ای خود را متوقف می‌کنیم، ما حمایت از تروریسم را متوقف می‌کنیم، ما از تلاش برای ترور شما [که کاری است که آنها در حال حاضر در مورد دونالد ترامپ انجام می‌دهند] دست می‌کشیم، ما همهٔ این کارها را متوقف می‌کنیم، بله، برقراری چنین روابطی ممکن است و شما می‌توانید چیزی شبیه به این ماجرا را حل و فصل کنید. اما به لحاظ عملی و واقعی، این واقعاً بعید است زیرا مأموریت و هدف اصلی رژیم همین‌هاست. البته مردم ایران هیچ شباهتی به رژیم ندارند. من کشورهای کمی را در جهان می‌شناسم که رهبران و مردم آنها با هم به اندازهٔ این‌ها متفاوت باشند. مردم ایران به دنبال قدرت هژمونیک منطقه‌ای نیستند. آنها به دنبال حمایت از تروریسم نیستند. در واقع، فشار زیادی در داخل ایران در میان مردم وجود دارد و آن‌ها می‌پرسند که با همهٔ مشکلاتی که در کشور دارند، چرا همهٔ این پول را صرف شبه نظامیان شیعه و تروریست‌ها و حزب‌الله و کمک به حماس و ایجاد شبکه‌های تروریستی در کرانهٔ باختری می‌کنند؟ اگر ایران حاضر به انجام آنچه گفتم باشد، ما آماده‌ایم. آنچه ما نمی‌توانیم داشته باشیم جهانی است که در آن ایران منابع نامحدودی برای ادامهٔ حمایت از تروریسم، ساخت توانایی هسته‌ای و ساخت این موشک‌ها و موشک‌های دوربرد که آنها در چند سال گذشته توسعه داده‌اند، داشته باشد که نه تنها اسرائیل و کل منطقه، بلکه در نهایت ایالات متحده را تهدید می‌کند.

حزب‌الله

روبیو پس از شهادت حسن نصرالله در گفت‌وگو با شبکه ان‌بی‌سی گفته بود: «من فکر می‌کنم اگر نصرالله هنوز زنده بود، خطر یک درگیری گسترده‌تر حتی بیشتر از الان بود. او مردی بود که با خوشحالی می‌گفت «مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل» ... در حال حاضر ۶۰ هزار اسرائیلی هستند که تقریباً به مدت یک سال مجبور به ترک خانه‌های خود در شمال اسرائیل شده‌اند و در هتل‌های تل‌آویو زندگی می‌کنند. فرزندان آنها در اتاق‌های کنفرانس به صورت آنلاین به مدرسه می‌روند؛ زیرا گروهی که نصرالله رهبری آن را بر عهده داشت، یعنی حزب‌الله، از سلاح‌های ضدتانک، نه موشک‌های دوربرد هدایت شونده، سلاح‌های ضدتانک، برای هدف قرار دادن آنها و زیرساخت‌های غیرنظامی استفاده می‌کرد؛ بنابراین مردم مجبور به ترک خانه‌های خود شدند … علت ضرورت کشته شدن نصرالله همین است. اسرائیل یک منطقهٔ حائل ۶ تا ۱۰ مایلی بین خود و حزب‌الله می‌خواهد تا آنها نتوانند از این موشک‌های دوش‌پرتاب برای هدف قرار دادن شهرها و جوامع غیرنظامی استفاده کنند تا مردم بتوانند به خانه‌های خود بازگردند. حزب‌الله از عقب‌نشینی خودداری می‌کند و به این حملات ادامه می‌دهد؛ بنابراین اسرائیل چاره ای جز دفاع از خود دارد. من فکر می‌کنم نابودی نه تنها نصرالله، بلکه همه اعضای رهبری ارشد این سازمان شیطانی، خدمتی به بشریت است».

اسرائیل

مارکو روبیو در طول فعالیت سیاسی خود همواره از حامیان سرسخت اسرائیل بوده و به‌طور مداوم از سیاست‌هایی که به نفع روابط قوی ایالات متحده و اسرائیل هستند، حمایت کرده است. او در سخنرانی‌های خود در سنا و بیانیه‌های عمومی، بر اهمیت این اتحاد تأکید کرده و در نوامبر ۲۰۱۵ گفته است: اگر آمریکا در کنار اسرائیل نایستد، در کنار چه کسی خواهد ایستاد؟ اگر اسرائیل - یک دموکراسی، یک متحد قوی آمریکا در صحنهٔ بین‌المللی - اگر آنها شایستهٔ حمایت بی‌قید و شرط ما نیستند، پس کدام یک از متحدان ما در سراسر جهان می‌توانند در اتحاد خود با ما احساس امنیت کنند؟

جستارهای وابسته

پانویس

منابع