پرش به محتوا

ادامۀ جنگ تا کجا (یادادشت)

از ویکی‌وحدت

ادامۀ جنگ تا کجا، عنوان یادداشتی است که به وضعیت ادامۀ جنگ رمضان و مسائل مربوط به آن می‌پردازد[۱]. سؤالی که امروز در اذهان بسیاری از مردم وجود دارد این است که این جنگ تا کی ادامه دارد؟ پاسخ به این سؤال نیازمند بیان چند نکته است. در ابتدا لازم است شناختی از ماهیت دشمن داشته باشیم. آغازگر این جنگ همانند جنگ 12 روزه، رژیم صهیونیستی و آمریکا هستند که اشاره‌ای اجمالی به ماهیت هر یک از آنها لازم است.

رژیم صهیونیستی

اسرائیل که تحت حاکمیت رژیم صهیونیستی است، کشوری جعلی است که با توطئه دو کشور استعمارگر انگلیس و فرانسه در سال 1948 با غصب سرزمین مسلمانان اعلام موجودیت کرد و بلا فاصله مورد شناسایی آمریکای جنایتکار قرار گرفت و در اثر لابی‌گری سرمایه سالاران صهیونیست حاکم بر آمریکا، حکم یکی از ایالت‌های این کشور را پیدا کرد. این عزیز دردانۀ آمریکا در طول عمر 78 ساله خود جز قتل و غارت و خونریزی و تجاوز به خاک همسایگان، کار دیگر از او شناخته نیست. این کشور تحت حاکمیت رژیم صهیونیستی است. صهیونیسم تفکر نژادپرستانه است که خود را موجود برتر می‌داند و انسان‌های غیر خود را موجوداتی می‌داند که برای خدمت به او آفریده شده و باید در خدمت او باشند. بر این اساس، قتل و غارت و تجاوز ذاتی این رژیم است و تا روزی که این رژیم در این منطقه باشد، محال است که مردم این منطقه روی خوشی و راحتی را ببینند. خصوصا که این رژیم به سرزمین کنونی که اشغال کرده قانع نیست و دنبال گسترش خود بین رود نیل و فرات است.

ماهیت آمریکا

ماهیت آمریکا اما برای بسیاری روشن نیست. بسیاری از مردم جهان و از جمله ایران، با دیدن پیشرفت تکنیکی امریکا آن را سمبل یک کشور پیشرفته تلقی کرده‌اند و از دیگر جنبه‌های آن غافل شده‌اند. در حالی که آمریکا کشوری بی ریشه است که تا سال 1492 میلادی کسی از منطقه جغرافیایی آن اطلاع ندارد. در این سال است که جغدی شوم به نام کریستف کلمب با مأموریتی از جانب پادشاه اسپانیا راهی این قاره شده و آن را کشف می-کند. در سال 1497 دریانوردی ایتالیایی به نام آمریکو وسپوچی (وسپوس) وراد این سرزمین شده و بدین جهت نام آمرکا از نام او گرفته شده و بر این سرزمین اطلاق می‌گردد. از قرن هفدهم ماجراجویان، چاقوکشان و قداره‌بندن و لات و الوات اروپایی راهی این سرزمین می‌شوند و به تصرف آنجا می‌پردازند. مهاجران جدید به قلع و قمع مردمان بومی آن منطقه پرداخته و سرزمین آنان را تصرف می‌کنند و برای آباد کردن این سرزمین غصبی مردم مستضعف آفریقا را به اسارت گرفته و به عنوان برده به کار اجباری در این سرزمین می‌گمارند. اروپاییان متجاوز بعد از نابودی بومیان منطقه خود به جنگ با یکدیگر می‌پردازند و در نهایت در دهه‌های پایانی قرن هیجدهم میلادی موفق به یک پارچه کردن و تشکیل حکومت آمریکا می‌شوند. بر این اساس ذات این مردم ذاتی شرور و تجاوزگر است و در طول حیات استعماری خودی چیزی جز قتل و غارت و خونریزی از این موجودات انسان نما مشاهده نشده است.

تحمیل جنگ بر مردم کره

تحمیل جنگ بر مردم کره (1950 - 1953 م) مداخله در ویتنام در سال 1950 و تحمیل جنگ بر مردم این کشور (1965 - 1972 م) که تبعات آن گریبان مردم کامبوج و لائوس را نیز گرفت و به قتل بیش از 750 هزار نفر کامبوجی انجامید. حمله به سکوهای نفتی ایران در زمان جنگ عراق با ایران، زدن هواپیمای مسافربری ایران در سال 1367 شمسی، حمله به پاناما در 1989، حمله به عراق در سال 1991، بمبارن یوگسلاوی در سال 1999 با همراهی ناتو، حمله مجدد به عراق در سال 2003 که تا سال 2010 ادامه داشت. حمله به افغانستان در سال 2001 و اشغال این کشور تا سال 2021، حمله به ایران با همراهی رژیم صهیونیستی در سال 2025 ، شبیخون زدن به ونژوئلا و ربودن رئیس جمهور قانونی این کشور در سال 2026، و حمله مجدد به ایران در سال 2026 میلادی (اسفند 1404ش)، تنها نمونه‌ای از تجاوزات، قلدری، زورگویی و ظلم و جنایت دولت ابرجنایتکار آمریکاست.

پیمان‌شکنی ویژگی اسرائیل و آمریکا

از جمله ویژگی‌های این دو قدرت جنایتکار پیمان‌شکنی آنان است. پیمان‌شکنی یهود که امری آشکار در طول تاریخ است و این چیزی است که قرآن نیز بر آن صحه گذاشته است. خداوند پیمان‌شکنی را در عداد ویژگی‌های قوم یهود ذکر کرده و در دو آیه از قران به آن تصریح نموده است. در سوره نساء فرموده است: فَبِما نَقْضِهِمْ ميثاقَهُمْ‏ وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بِكُفْرِهِمْ فَلا يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَليلا [نساء–155] ؛ پس به سبب پيمان‏شكنى‏شان، و اين‏كه به آيات خدا كفر ورزيدند و پيامبران را به ناحق كشتند و گفتند: دل‏‌هاى ما [از درك حقّ‏] در غلاف است - [نه‏] بلكه به سبب كفرشان خدا بر دل‌‏هايشان مهر زده است كه جز اندكى ايمان نمی‌‏آورند.

و در سورۀ مائده نیز فرموده است: فَبِما نَقْضِهِمْ ميثاقَهُمْ‏ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى‏ خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلاَّ قَليلاً مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنين [مائده–13] ؛ پس آنان را به سبب پيمان‏شكنى‏شان لعنت كرديم و دل‏هايشان را سخت گردانيديم. آنان كلمات [الهى‏] را از جاهاى خود تغيير مى‏دادند، و بخشى از آنچه را كه بدان تذكّر داده شده بودند فراموش كردند (ناديده گرفتند). و تو پيوسته بر خيانتى از آنان آگاه مى‏شوى، مگر عدّه كمى از آنان [كه اهل خيانت نيستند]. پس، از آنان درگذر و چشم‏پوشى كن. هیچ کسی نمی‌تواند موردی را ذکر کند که رژیم صهیونیستی در طول عمر ننگین خود حتی به یکی از پیمان‌های خود پایبند مانده باشد. مگر غیر از این است که ظرف کمتر از دو سال بیش از ده هزار بار پیمان آتش‌بس با حزب الله را نقض کرد. همچنان که حتی یک روز به پیمان آتش‌بس با حماس پایبند نماند. رژیم امریکا نیز همین است. مگر این آمریکا نبود که پیمان برجام را به راحتی نادیده گرفت. مگر این آمریکا نبود که در طول همین سال 1404 دو بار در حال مذاکره با ایران، خیانت کرد و به مردم ایران حمله کرد؟! خصیصه موجود در اکثر یهودیان و در همه صهیونیست‌ها و نیز خصیصه موجود در اکثر انسان سفید غربی پیمان‌شکنی است. آنان فزندان نیکولو ماکیاولی هستند که بر اساس توصیه ایشان به هیچ یک از قیود دینی، اخلاق و انسانی مقید نیستند.

آتش‌بس در شرایط فعلی

با توجه به آنچه گفته شد، آتش‌بس با آمریکا و رژیم صهیونیستی که جنایت و پیمان‌شکنی ذاتی آنهاست در شرایطی باید اتفاق بیفتد که جنگ به یک نقطه بازدارندگی پایدار رسیده باشد. مردم بصیر و فهیم ایران به خوبی توجه دارند که «مَن جَرَبَ المُجَرَبَ حَلَّت بِه النَدامَة» آزموده را آزمودن خطاست. مردم غیور ایران به خوبی واقفند که «گذشته چراغ راه آینده است» و یا به تعبیر دیگر «راه آینده از درون گذشته می‌گذرد». پس باید از همین گذشته نزدیک عبرت بگیریم و بدانیم آتش‌بس تنها زمانی به نفع ماست که به نقطه‌ای رسیده باشیم که بازدارنده باشد، و الا این ابرجنایتکاران پیمان اتش بس نقض خواهند کرد و روز از نو، روزی از نو.

بنابراین، در شرائط فعلی وقت آتش‌بس نیست. بلکه لازم است:

  • همانند ایام گذشته حضور میدانی خویش را حفظ کنیم؛
  • حفظ وحدت و انسجام و پرهیز از اختلاف افکنی در شرایط فعلی از اوجب واجبات است؛
  • پرهیز از دادن علامت ضعف به دشمن، شایعه پراکنی و هر کاری که موجب اضطراب مردم شود، امری واجب است؛
  • اعتماد به مسئولین به‌خصوص مسئولین نظامی؛
  • گرفتن اخبار مربوط به جنگ تنها از طریق رسمی که به تأیید مقامات نظامی رسیده باشد؛
  • بر مسئولین نیز لازم است اولاً از همه صاحب‌نظران با سلایق مختلف که اعتقاد به انقلاب و استقلال کشور دارند، استفاده نمایند. ثانیاً موظب کید و مکر دشمن باشند که در پی درگیر کردن ما با مسلمانان منطقه هستند.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. به قلم: مصطفی اسکندری 21 اسفندماه 1404 ش.

منابع