پرش به محتوا

سید محمدتقی حسینی طباطبایی

از ویکی‌وحدت
سید محمدتقی حسینی طباطبایی
نام کاملسید محمدتقی حسینی طباطبایی
اطلاعات شخصی
سال تولد1307 ش، ۱۹۲۹ م، ۱۳۴۷ ق
روز تولد1 دی‌ماه
محل تولد
دیناسلام، شیعه
آثار
  • منتهی المیزان
  • منتهی المقال
فعالیت‌ها

سید محمدتقی حسینی طباطبایی، یکى از اعضاى فعال حزب جمهوری اسلامی بود. پس پیروزى انقلاب اسلامى آیت‌الله حسینى به‌عنوان اولین رئیس کمیته انقلاب اسلامى شهر زابل انتخاب شد. شهید حسینی طباطبایی همچنین به‌عنوان ریاست دادگاه انقلاب سیستان معرفى شود. پس از مدتى هم به‌عنوان مسئول حزب جمهورى اسلامى زابل انتخاب و سپس در اولین دورۀ انتخابات مجلس شوراى اسلامى منطقۀ سیستان از استان سیستان و بلوچستان برگزیده شد و در طول مدت کوتاه نمایندگى‌اش با تشویق برخى از مسئولین کشورى از جمله شهید محمدعلی رجایى و وزرایش تا حدى از محرومیت‌هاى منطقه کاست. ایشان از افراد پیشتاز در جریان طرح استیضاح ابوالحسن بنى‌صدر اولین رئیس‌جمهور بود که در نهایت به عزل وى منجر شد.

زندگی‌نامه

شهید آیت‌الله حاج سید محمد تقی حسینی طباطبایی در اول دی‌ماه 1307 ش، در خانواده‌ای روحانی در یکی از روستاهای زابل (چلنگ) متولد شد. پس از طی دوران طفولیت به جهت عشق و علاقه وصف ناپذیری که به تحصیل و یادگیری علم و دانش داشت راهی مکتب که در آن زمان مرسوم بود، شد و پس از فراگیری خواندن و نوشتن برای سیراب شدن از علم به شهر زابل سفر کرد. این اولین سفر روحانی آن بزرگوار بود. در شهر زابل نیز پس از گذراندن دوره مقدمات صرف و نحو و معانی و بیان در سال ۱۳۲۵ به شهر مقدس مشهد مشرف شد و در مدرسۀ بالاسر که فضای روحانی داشت مشغول به ادامۀ تحصیل شد و در درس استادان بزرگی همچون حاج میرزا احمد مدرس یزدی، درس اصول شیخ کاظم دامغانی، حاج شیخ هاشم قزوینی و حاج شیخ مجتبی قزوینی و درس خارج فقه و اصول آیت‌الله میلانی شرکت می‌کرد. وی در سال ۱۳۴۰ ازدواج کرد که ثمره آن ۹ فرزند است.

فعالیت‌ها

فعالیت‌های فرهنگی

شهید حسینی طباطبایی بسیار خوش‌ذوق و خوش‌قریحه بود و از این رو گاهی به سرودن شعر به زبان‌های فارسی و عربی نیز می پرداخت. پس از پیروزى انقلاب اسلامى شهید حسینى به‌عنوان اولین رئیس کمیتۀ انقلاب اسلامى شهر زابل انتخاب شد و توانست گروهک‌هایى که درصدد ایجاد انشعاب در صفوف مردم انقلابى زابل بودند را شناسایى و امکان فعالیت آنان را از بین ببرد. همچنین به سبب تبحر در علوم قضایى و فقه اسلامى طى حکمى از سوى آیت‌اللّه مشکینى به‌عنوان ریاست دادگاه انقلاب سیستان معرفى شود. پس از مدتى هم به‌عنوان مسئول حزب جمهورى اسلامى زابل انتخاب و سپس در اولین دورۀ انتخابات مجلس شوراى اسلامى منطقۀ سیستان از استان سیستان و بلوچستان به نمایندگى از مردم این منطقه برگزیده شد و در طول مدت کوتاه نمایندگى‌اش با تشویق برخى از مسئولین کشورى از جمله شهید محمدعلی رجایى و وزرایش تا حدى از محرومیت‌هاى منطقه کاست. وی از جمله افراد پیشتاز در جریان طرح استیضاح ابوالحسن بنى‌صدر اولین رئیس‌جمهور بود که در نهایت به عزل وى منجر شد.

آثار

از این آثار بجای مانده می‌توان از تألیف و ترجمۀ منطق منظوم به نام «منتهی المیزان» و کتابی به نام «منتهی المقال» و جزوه ای به عربی در مدح حضرت علی (علیه‌السلام) نام برد که به لحاظ نبودن امکانات مالی در زمان حیات خود موفق به چاپ و انتشار آن نشد. پس از فراگیری علوم دینیه در پی درخواست مردم سیستان جهت ارشاد و راهنمایی آنان راهی شهرستان زابل شد و بنا به دستور آیت‌الله حکیم مسجد و مدرسه‌ای علمیه در این شهر تأسیس کرد و ثمرۀ این زحمات تربیت طلابی بود که در حال حاضر از خدمتگزاران صدیق نظام مقدس جمهوری اسلامی در پست‌های حساس قضاوت، مدیریت نهادها و ارگان‌های انقلاب اسلامی و تدریس در دانشگاه ها و مدارس هستند.

در سال ۱۳۴۲ با توجه به قیام امام خمینی و آغاز نهضت اسلامی شهید حسینی نیز در این منطقه پرچم انقلاب را برافراشت. سخنرانی‌ها و بیانیه‌های امام راحل که به‌وسیله تلفن به ایشان مخابره می شد ضبط، پیاده و تکثیر می شد و در اختیار مردم قرار می داد و در این راه شکنجه و آزار بسیار از سوی رژیم پهلوی و ساواک دید. در سال ۱۳۵۳ ، ساواک به منزل شخصی و مسجد و مدرسه او هجوم آورد و چون بهانه‌ای نداشتند، ایشان را دستگیر کرده و به کمیته امنیت تهران بردند و پس از مدتی به زندان قصر منتقل و مدت یک سال را در زندان سپری کرد. بعد از آزادی از زندان راه انقلاب را ادامه داد و با این که از منبر رفتن منع شده بودند به صورت‌ها و روش‌های دیگر به ارشاد و قیام مردم علیه رژیم می پرداخت.

شهادت

سید محمدتقی حسینی‌طباطبایی که یکى از اعضاى فعال حزب جمهورى اسلامى بود، در غروب هفتم تیرماه 1360 در انفجار ساختمان حزب جمهوری اسلامی به همراه آیت‌اللّه سیدمحمد حسینى بهشتى و 71 نفر دیگر به شهادت رسید. مردم عزادار سیستان تن پاره پاره شده آن شهید را پس از تشییع در کنار مزار پدر بزرگوارش به خاک سپردند.

جستارهای وابسته

منابع