کره شمالی
| کره شمالی | |
|---|---|
| نام رایج | کره شمالی |
| نام کامل | جمهوری دموکراتیک خلق کره |
| پایتخت | پیونگ یانگ |
کره شمالی، با نام رسمی «جمهوری دموکراتیک خلق کره»، کشوری در شرق آسیا و در نیمکره شمالی است. این کشور با مساحت ۱۲۰٬۵۴۰ کیلومتر مربع (نود و سومین کشور جهان) نزدیک به نیمی از کشور بریتانیا وسعت دارد. جمعیت این کشور حدود ۲۵ میلیون و ۳۷۰ هزار نفر با میانگین سنی ۳۵ سال است. کره شمالی از شمال با چین، از شمال شرق با روسیه و از جنوب با کره جنوبی همسایه است. پایتخت این کشور شهر پیونگ یانگ با ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت است و واحد پول آن ون کره شمالی میباشد. کیم جونگ اون از سال ۲۰۱۱ م، رهبری این کشور را بر عهده دارد. این کشور در سازمان ملل متحد و سازمانهای بینالمللی دیگری همچون فائو، ایکائو، یونسکو، سازمان بهداشت جهانی و جنبش غیرمتعهدها عضویت دارد.
تاریخ
کره در قرون پانزدهم و شانزدهم از نظر علمی و فرهنگی پیشرفت زیادی داشت. در سال ۱۵۹۲ م، ژاپن به کره لشکرکشی کرد، اما حکومت مرکزی کره با کمک چینیها حمله ژاپنیها را دفع کرد و در اوایل قرن هفدهم کره تابع دولت چین شد. پس از پیروزی ژاپنیها در نخستین جنگ با چین در قرن نوزدهم و در جنگ با روسیه در اوایل قرن بیستم، کره به کلی تحت استیلای ژاپن قرار گرفت. امپراتور کره خواست با اعزام هیأتی به لاهه، مملکت خود را از زیر نفوذ کشور ژاپن بیرون بیاورد، ولی با کشف این موضوع مجبور به استعفا شد. در سال ۱۹۱۰ م،کره رسماً به امپراتوری ژاپن ملحق شد. در زمان دومین جنگ چین و ژاپن و جنگ جهانی دوم، پایههای نفوذ ژاپن در کره سست شد و نیروهای استقلالطلب کرهای در سال ۱۹۴۲ م، به ژاپن اعلام جنگ دادند.
در فوریه و ژانویه سال ۱۹۴۵ کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شد. قسمت شمالی در تصرف روسها و قسمت جنوبی در اشغال آمریکاییها بود. مدار ۳۸ نیز بهعنوان مرز دو کره تعیین شد. در سال ۱۹۴۸ م، تقسیم کره به دو کشور صورت رسمی یافت و دو حکومت کره شمالی و کره جنوبی برقرار شد. در سال ۱۹۵۰ م، کره شمالی به کره جنوبی حمله کرد و به این ترتیب جنگ دو کره که آمریکا نیز به طرفداری از کره جنوبی در آن حضور داشت، آغاز شد. در سال ۱۹۵۳ م، آتشبس اعلام شد، اما در طی این جنگ خسارات زیادی به هر دو کشور وارد شد.
پس از پایان جنگ، دولت کره شمالی با استفاده از منابع سرشار این سرزمین دست به اجرای برنامههای وسیعی برای صنعتیسازی و ترمیم کشور زد و در این فرایند با کمک چینیها و روسها خطوط آهن و کارخانهها از نو ساخته شدند. رئیس حکومت این کشور رهبر نام دارد که از سال ۱۹۹۴ تا سال ۲۰۱۱ م، این مسئولیت در اختیار کیم جونگ ایل بود. در سال ۲۰۰۳ م، اختیارات رهبری کره شمالی افزوده شد و به این ترتیب رهبر این کشور بالاترین مقام اجرایی نیز شد. پس از مرگ کیم جونگ ایل، فرزند او کیم جونگ اون رهبری کره شمالی را به دست گرفت.
جغرافیا
کره شمالی در کناره غربی دریای ژاپن و شرق خلیج کره واقع شده است. این کشور کوهستانی است و کوهها در تمام نقاط آن کم و بیش پراکندهاند و جلگهها بیشتر در کرانههای غربی و نیز در برخی نواحی ساحل شرقی واقع شدهاند. کوه پکتو با ۲۷۴۴ متر بلندترین نقطه این کشور است. از جمله رودهای آن میتوان تومن، یالو، چونگچون، توئهدونگ و یسونگ را نام برد. رود یالو با ۸۰۰ کیلومتر طولانیترین رود کره شمالی است که مرز طبیعی این کشور با چین را تشکیل میدهد. جنگلها پهنه وسیعی از این کشور را پوشاندهاند. آب و هوای آن در نواحی شمالی معتدل و در سایر نواحی گرم و مرطوب است. پرجمعیتترین شهرهای کره شمالی عبارتند از: پیونگ یانگ (پایتخت) با ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، هامهونگ با ۴۸۴٬۰۰۰ نفر، چونگجین با ۳۰۶٬۰۰۰ نفر، سینوئیجو با ۳۰۰٬۰۰۰ نفر و ونسان با ۲۷۵٬۰۰۰ نفر. بنادر مهم این کشور چونگجین، هام هونگ و ونسان در سواحل دریای ژاپن و نامپو در سواحل خلیج کره هستند.
سیاست
رئیس حکومت در این کشور رهبر است که بالاترین مقام اجرایی نیز محسوب میشود. قوه مقننه از یک مجلس قانونگذاری به نام مجلس عالی خلق با ۶۸۷ کرسی تشکیل شده است که نمایندگان آن برای دورهای پنج ساله با رای مردم انتخاب میشوند. در کره شمالی، همیشه تنها با حضور یک نامزد (رهبر کشور) برگزار میشود و رایدهندگان میتوانند با خط زدن نام آن نامزد علیه او رای بدهند.
اقتصاد
تولید ناخالص داخلی این کشور ۴۰ میلیارد دلار است. ۲۰ میلیون نفر نیروی کار این کشور را تشکیل میدهند. آمارهای اقتصادی در مورد این کشور چندان دقیق نیست. تخمین زده میشود ۳۷ درصد از نیروی کار آن در بخش کشاورزی و بقیه در بخشهای صنعت و خدمات مشغول به کار باشند. محصولات صادراتی این کشور شامل مواد معدنی، محصولات ترکیبی فلزی، کالاهای تولیدی که شامل تسلیحات نظامی نیز میشود، منسوجات، محصولات کشاورزی و ماهیگیری است. محصولات وارداتی این کشور شامل مواد نفتی، زغال کک، ماشینآلات و تجهیزات، منسوجات و حبوبات است.
مردم
جمعیت این کشور حدود ۲۵ میلیون و ۳۷۰ هزار نفر با میانگین سنی ۳۵ سال است. امید به زندگی برای زنان در بدو تولد ۷۵ و برای مردان ۶۹ سال است. مردم این کشور بهطور سنتی پیرو بودا هستند. زبان رسمی در این کشور کرهای است.
ارتباطات
مطبوعات و رادیو و تلویزیون در این کشور تحت نظارت کامل دولت اداره میشوند و سانسور شدیدی در این کشور حاکم است.
جستارهای وابسته
منابع
- دربارۀ کشور کره شمالی، وبسایت خبری تابناک، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 24 فروردینماه ۱۴۰5 ش.