پرش به محتوا

اکوادور

از ویکی‌وحدت
اکوادور
نام رایجاکوادور
نام کاملجمهوری اکوادور
پایتختکیتو

اکوادور (به اسپانیایی: Ecuador)، با نام کامل جمهوری اکوادور، کشوری در شمال غربی قارۀ آمریکای جنوبی است که از شمال با کلمبیا، از شرق و جنوب با پرو همسایه است و در غرب آن اقیانوس آرام قرار دارد. نام این کشور از خط استوا (اکوادور در زبان اسپانیایی به معنای استوا) گرفته شده است. اکوادور دارای تاریخچه‌ای غنی از تمدن‌های باستانی بومی مانند اینکاها، کیتوس و والدیویا است و پس از دورۀ طولانی استعمار اسپانیا، در سال ۱۸۲۲ م، به استقلال رسید.

تاریخچه

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که تمدن انسانی در اکوادور به ۳۵۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. تمدن‌های متعددی از جمله والدیویا و ماچالییا در سواحل، کیتوس در نزدیکی پایتخت امروزی، و کانیاری در منطقه کوئنکای کنونی شکل گرفتند. پس از مقاومت‌های طولانی‌مدت، به‌ویژه در نبرد یاهوارکوچا (دریاچه خون)، اکوادور به امپراتوری اینکاها پیوست. پس از مرگ اینکا هواینا کاپاک، امپراتوری به دو بخش شمالی (به پایتختی کیتو) و جنوبی (به پایتختی کوسکو) تقسیم شد. آتائوالپا، حاکم بخش شمالی، در سال ۱۵۳۲ م، هواسکار را شکست داد و امپراتوری را یکپارچه کرد. اما در همان سال، فرانسیسکو پیسارو و نیروهای اسپانیایی وارد منطقه شدند. با بهره‌گیری از ضعف داخلی اینکاها، پیسارو در نبرد کاخامارکا آتائوالپا را دستگیر کرد. با وجود پرداخت غرامت سنگین طلا و نقره توسط اینکاها برای آزادی پادشاه، اسپانیایی‌ها او را اعدام کردند و حاکمیت خود را بر منطقه برقرار نمودند. در دوران استعمار، کیتو ابتدا تحت حاکمیت نایب‌السلطنه لیما و سپس نووا گرانادا قرار داشت. جمعیت بومی در این دوره به دلیل بیماری‌ها و کار اجباری کاهش یافت. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۷، مردم اکوادور به تشکیل مجلس قانون اساسی رای دادند که با هدف بازنگری در قانون اساسی و با اکثریت اعضای حزب حاکم ائتلاف کشور به رهبری رافائل کورئا تشکیل شد.

سیاست و حکومت

اکوادور یک جمهوری ریاستی است. بر اساس قانون اساسی این کشور، رئیس‌جمهور، معاون رئیس‌جمهور و نمایندگان کنگره برای دوره‌های ۴ ساله انتخاب می‌شوند. رئیس‌جمهور می‌تواند دو دوره غیرمتوالی ریاست جمهوری را بر عهده گیرد. قوه مجریه متشکل از ۲۵ وزیر است و استانداران و شهرداران مستقیماً توسط مردم انتخاب می‌شوند. کنگره اکوادور دارای ۶۹ کمیته ۷ نفره است و در تمام سال به جز ماه‌های ژوئیه و دسامبر تشکیل جلسه می‌دهد. قضات دادگاه عالی توسط نمایندگان کنگره انتخاب می‌شوند.

جغرافیا

اکوادور در شمال غربی آمریکای جنوبی واقع شده است. این کشور از شمال با کلمبیا و از شرق و جنوب با پرو هم‌مرز است. در غرب، خط ساحلی طولانی آن در اقیانوس آرام قرار دارد. اکوادور دارای تنوع جغرافیایی بالایی است که شامل سواحل، کوه‌های آند، جنگل‌های آمازون و جزایر گالاپاگوس می‌شود.

اقتصاد

تولید ناخالص داخلی اکوادور حدود ۲۸.۹۸ میلیارد دلار برآورد می‌شود. نیروی کار این کشور حدود ۴.۵۵ میلیون نفر است. نرخ بیکاری در حدود ۸.۹ درصد و نرخ تورم در سال ۲۰۰۷ م، حدود ۳.۳ درصد بوده است. حدود ۳۸ درصد از جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند. محصولات اصلی صادراتی اکوادور شامل نفت، موز، گل‌های شاخه‌بریده، میگو، کاکائو، قهوه، چوب و ماهی است که عمدتاً به آمریکا، پرو، کلمبیا و شیلی صادر می‌شوند. واردات این کشور نیز شامل کالاهای صنعتی، سوخت و کالاهای مصرفی بی‌دوام است که از آمریکا، کلمبیا، برزیل و پاناما تأمین می‌گردد.

جمعیت و فرهنگ

جمعیت اکوادور حدود ۱۳.۹ میلیون نفر (بر اساس سرشماری‌های اولیه قرن بیست و یکم میلادی) با میانگین سنی ۲۴ سال است. امید به زندگی برای زنان ۸۰ سال و برای مردان ۷۴ سال تخمین زده می‌شود.

  • زبان: زبان رسمی این کشور اسپانیایی است.
  • سلامت عمومی: بیماری‌هایی مانند مالاریا، هپاتیت A و تیفوئید در برخی مناطق این کشور رایج است.
  • مذهب: ۹۵ درصد از مردم اکوادور مسیحی کاتولیک هستند؛ با این حال، اقلیت‌های مذهبی دیگری نیز در این کشور وجود دارند که شامل اسلام نیز می‌شود.

مسلمانان اکوادور

مسلمانان اکوادور اقلیتی پویا و فعال در جامعه هستند، اگرچه از نظر تعداد بسیار اندک‌اند. بر اساس آمار وزارت کشور اکوادور، تعداد مسلمانان این کشور حدود ۵,۰۰۰ نفر است که از این تعداد، حدود ۲,۰۰۰ نفر در شهر گویاکیل زندگی می‌کنند.

تاریخچه

حضور مسلمانان در اکوادور بیش از صد سال قدمت دارد. موج اولیه و چشمگیر مهاجرت، مربوط به سال ۱۹۱۱ م، و مربوط به سوری‌ها و لبنانی‌ها بود. در دهه نود قرن بیستم، گرایش مردم بومی اکوادور به اسلام افزایش یافت. همچنین در دو دهه پایانی قرن بیستم، موج دیگری از مهاجران از ملیت‌های مختلف از جمله فلسطینی، مصری، ایرانی و افغان به این کشور وارد شدند.

اماکن مذهبی

در اکوادور چندین شهر از جمله مچلا و مکاس پیشینه اسلامی دارند و در آنها آثار و تزئینات اسلامی، قرآن کریم، کتاب‌های حدیث و تفسیر قرآن یافت می‌شود. در گذشته مسلمانان برای برگزاری نماز جمعه مکانی را اجاره می‌کردند، تا اینکه در سال ۱۹۹۱ م، مسجد خالد بن ولید در شهر کیتو (پایتخت) تأسیس شد که بزرگترین مسجد این کشور محسوب می‌شود. همچنین در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۴ مرکز اسلامی اکوادور تأسیس شد و یک مرکز اسلامی دیگر نیز در گویاکیل وجود دارد؛ در مجموع، هفت مسجد در این کشور فعالیت می‌کنند. اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان اکوادور اهل سنت هستند.

آزادی مذهبی

مسلمانان در اکوادور در انجام آداب دینی خود آزادی کامل دارند. پوشش حجاب برای زنان مسلمان در این کشور مشکلی ایجاد نمی‌کند و زنان مسلمان در آرامش زندگی می‌کنند. مسلمانان اعیاد و مناسبت‌های مذهبی خود مانند ماه رمضان، عید فطر و عید قربان را جشن می‌گیرند. در مسجد خالد بن ولید، پس از اقامه نماز عید، جشنی برای کودکان و بزرگسالان ترتیب داده می‌شود که در آن حدود ۶۰۰ نفر شرکت می‌کنند. مسلمانان اکوادور در انجام فعالیت‌های اجتماعی و سیاست‌گذاری‌های این کشور نقش مهمی ایفا می‌کنند. آنها در سمینارهایی که توسط دولت برگزار می‌شود، حضور دارند و در پروژه‌هایی مانند اصلاح آزادی مذهبی در سیستم آموزشی اکوادور (سال ۲۰۱۸ م) و همچنین نشست‌هایی در مورد مبارزه با تروریسم، افراط‌گرایی و خشونت شرکت می‌کنند. نمایندگان جامعه مسلمانان همچنین با رؤسای جمهور سابق اکوادور درباره آزادی دینی در آموزش و پرورش گفتگو کرده‌اند[۱].

روابط دیپلماتیک با ایران

جمهوری اسلامی ایران و اکوادور روابط دیپلماتیک دارند. سفیر جمهوری اسلامی ایران در پرو معمولاً به صورت غیرمقیم نسبت به اکوادور نیز فعالیت می‌کند. دو کشور در سازمان‌های بین‌المللی متعددی از جمله سازمان ملل متحد عضو هستند.

عضویت در سازمان‌های بین‌المللی

اکوادور عضو سازمان ملل متحد و تعدادی از سازمان‌های منطقه‌ای است، از جمله:

  • گروه ریو؛
  • نظام اقتصادی آمریکای لاتین؛
  • سازمان انرژی آمریکای لاتین؛
  • معاهده آند.

جستارهای وابسته

پانویس

منابع