اروگوئه
| اروگوئه | |
|---|---|
 | |
 | |
| نام رایج | اروگوئه |
| نام کامل | جمهوری شرقی اروگوئه |
| پایتخت |
|
اروگوئه (به اسپانیایی: Uruguay) با نام رسمی جمهوری شرقی اروگوئه، کشوری است در آمریکای جنوبی. این کشور از شمال و شمال شرقی به برزیل، از جنوب و شرق به اقیانوس اطلس و از غرب به آرژانتین و رودخانه لاپلاتا محدود میشود. اروگوئه دومین کشور کوچک آمریکای جنوبی پس از سورینام و دهمین کشور این منطقه از نظر جمعیت است. پایتخت و بزرگترین شهر آن، مونتهویدئو، محل تمرکز بیش از نیمی از جمعیت کشور است.
معرفی کشور
اروگوئه کشوری با ثبات سیاسی و اقتصادی در منطقه آمریکای لاتین محسوب میشود. این کشور به دلیل توزیع عادلانه ثروت، شاخص توسعه انسانی بالا و شفافیت اداری، اغلب بهعنوان «سوئیس آمریکای جنوبی» توصیف میشود. مساحت اروگوئه ۱۷۶٬۱۵۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن حدود ۳٬۴۷۳٬۷۲۷ نفر است. زبان رسمی این کشور اسپانیایی است و اکثریت قریب به اتفاق مردم آن مسیحی (عمدتاً کاتولیک) هستند، هرچند اروگوئه کشوری لائیک است و دین رسمی ندارد.
تاریخ
اروگوئه پیش از استعمار، محل سکونت اقوام بومی چون چارواها و گوارانیها بود. در قرن هفدهم میلادی، این منطقه بهعنوان منطقهای مرزی بین قلمروهای اسپانیا و پرتغال مورد مناقشه قرار گرفت. در سال ۱۷۷۶ م، اسپانیا مونتهویدئو را بنیان نهاد. اروگوئه تا سال ۱۸۱۱ م، مستعمره اسپانیا بود و سپس تحت نفوذ برزیل قرار گرفت. این کشور در ۲۵ اوت ۱۸۲۵ به استقلال کامل از برزیل دست یافت. در اوایل قرن بیستم، اروگوئه مراحل اولیه پیشرفت را طی کرد، اما در سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ م، تحت حکومت نظامی و دیکتاتوری قرار گرفت که منجر به قطع روند دموکراسی نهادینه شده شد. با پایان این دوره، از سال ۱۹۸۵ م، دولتهای دموکراتیک بار دیگر به قدرت بازگشتند. در انتخابات اکتبر ۲۰۲۴، خائمه اورسی از حزب «جبهه گسترده» با ۴۹/۸۴ درصد آرا به ریاست جمهوری رسید.
جغرافیا
اروگوئه در جنوب شرقی آمریکای جنوبی واقع شده است. این کشور دارای ساحلی در اقیانوس اطلس و سمت جنوبی رودخانه لا پلاتا است. تقسیمات کشوری اروگوئه شامل ۱۹ استان و ۸۹ بخش است. آب و هوای این کشور معتدل و مرطوب است. خاک حاصلخیز و منابع طبیعی غنی، بهویژه در بخش کشاورزی و جنگلداری، از ویژگیهای بارز جغرافیایی این کشور است.
سیاست و حکومت
نظام سیاسی اروگوئه جمهوری ریاستی با اختیارات کامل رئیسجمهور است. قوه مقننه دو مجلسی است و شامل مجلس نمایندگان (۹۹ عضو) و مجلس سنا (۳۰ عضو) میباشد. انتخابات در اروگوئه اجباری است و هر ۵ سال یکبار برگزار میشود. رقابت اصلی سیاسی بین سه حزب بزرگ «جبهه گسترده» (گرایش چپ)، «حزب ناسیونال» و «حزب کلرادو» (هر دو سنتی و راستگرا) صورت میگیرد. اروگوئه رتبه اول در ثبات سیاسی و رتبه چهاردهم در دموکراسی را در آمریکای لاتین دارد.
اقتصاد
اقتصاد اروگوئه بر پایه لیبرالیسم اقتصادی و مالکیت خصوصی استوار است، اگرچه دولت سهم قابل توجهی در خدمات عمومی دارد. این اقتصاد به شدت به بخش کشاورزی و دامپروری وابسته است.
- محصولات صادراتی: سلولز (نخستین محصول صادراتی در ۲۰۲۴ م)، گوشت گاو، سویا، محصولات لبنی و کنستانترههای نوشیدنی؛
- شرکای تجاری: چین، برزیل، اتحادیه اروپا و ایالات متحده؛
- شاخصها: اروگوئه دارای بالاترین سطح باسوادی (۹۸/۶۲٪) در آمریکای لاتین است و از نظر شفافیت اداری و شاخص توسعه انسانی (IDH) در رتبههای بالا قرار دارد. نرخ فقر در این کشور در پایینترین حد منطقهای قرار دارد.
فرهنگ و جامعه
فرهنگ اروگوئه آمیختهای از سنتهای اروپایی (بهویژه اسپانیایی و ایتالیایی) و آمریکای جنوبی است. مردم این کشور به صمیمیت، آرامش و خونگرمی معروف هستند.
- موسیقی و رقص: تانگو و ملودیا از سبکهای موسیقی محبوب هستند.
- غذا: غذاهای سنتی شامل «آسادو» (کباب گوشت)، «دولسه دچه» (شیرینی شیر و شکر)، «پاسکوالینا» (پای اسفناج) و «مات» (چای گیاهی) است.
- ورزش: فوتبال محبوبترین ورزش در اروگوئه است. این کشور قهرمان جام جهانی ۱۹۳۰ م، (که در خود اروگوئه برگزار شد) و ۱۹۵۰ م، بود و همچنین ۱۵ بار قهرمان کوپا آمریکا شده است. فوتبالیستهای مشهوری مانند لوئیس سوآرز، ادیسون کاوانی و دیه گو فورلان از این کشور برخاستهاند.
مذهب
بر اساس آمار، حدود ۴۸ درصد از مردم اروگوئه مسیحی، ۴۱ درصد بیدین و ۱۱ درصد پیرو سایر ادیان هستند. اروگوئه کشوری لائیک است و دین رسمی در این کشور وجود ندارد. مسیحیان کاتولیک با ۴۷ درصد جمعیت در اکثریت قرار دارند و ۱۱ درصد مردم را مسیحیان غیرکاتولیک تشکیل میدهند.
مسلمانان
جامعه مسلمانان اروگوئه کوچک است و برآورد میشود که از حدود ۱۵۰۰ نفر تشکیل شده باشد. طبق گزارشی از روزنامه «الپایس» (El País)، اکثریت این جامعه را بومیانی تشکیل میدهند که به اسلام گرویدهاند (حدود ۹۰ درصد اهل سنت و ۱۰ درصد شیعه). سمیر سلیم، مدیر مرکز فرهنگ اسلامی مصر، مسئولیت هدایت این گروه را بر عهده دارد.
- مسلمانان خارجی: خارجیها اقلیت را در بین مسلمانان اروگوئه تشکیل میدهند. دیپلماتهای مصری (حدود ده نفر) و کارکنان سفارتخانههای قطر، عربستان سعودی و فلسطین در این کشور حضور دارند. همچنین تعدادی پناهنده سوری و چند نفر از بازگشتکنندگان از زندان گوانتانامو در اروگوئه زندگی میکنند.
- فعالیتها: به گفته امام جماعت مسلمانان اروگوئه، تقریباً هر دو هفته یک نفر برای مسلمان شدن به مسجد مراجعه میکند. این مرکز خدماتی از جمله آموزش زبان عربی را ارائه میدهد.
- آداب و رسوم: مسلمانان عرب در اروگوئه آداب مذهبی خود را حفظ کردهاند؛ نمازهای پنجگانه را انجام میدهند و زنان معمولاً با روسری موهای خود را میپوشانند و لباسهای مناسب میپوشند[۱].
گردشگری
اروگوئه یکی از مقاصد رو به رشد گردشگری در آمریکای لاتین است. جاذبههای این کشور شامل سواحل زیبا (مانند پونتا دل استه)، شهر تاریخی تروخیلیس (ثبت جهانی یونسکو)، و طبیعت بکر است. سرمایهگذاریهای گسترده در زیرساختهای گردشگری و برگزاری همایشهای بینالمللی، جایگاه این کشور را بهعنوان مقصدی امن و دموکراتیک تقویت کرده است.
رسانه
مهمترین روزنامههای اروگوئه عبارتند از:
- الپایس (El País)
- رپوبلیکا (República)
- الاوبروادور (El Observador)
- دیاریا (La Diaria)
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- صفحه اروگوئه در وبسایت سفارت جمهوری اسلامی ایران در مونتهویدئو، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: ۳ خردادماه ۱۴۰۵ ش.
کشورهای جهان | |
|---|---|
| قاره اروپا | |
| قاره آسیا | |
| قاره آفریقا | |
| قاره آمریکا | |
| قاره اقیانوسیه | |
| قاره جنوبگان |
|
 | |