پرش به محتوا

ایسلند

از ویکی‌وحدت
ایسلند
نام رایجایسلند
نام کاملجمهوری ایسلند
پایتخت
  • رکیاویک

ایسلند (به ایسلندی: Ísland) کشوری جزیره‌ای در شمال اقیانوس اطلس و شمالی‌ترین کشور اروپا است. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر این کشور رکیاویک است و جمعیت آن حدود ۳۲۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود[۱]. واحد پول این کشور کرونای ایسلند و زبان رسمی آن زبان ایسلندی است ۹۳٫۳۶ درصد از جمعیت ایسلند را ایسلندی‌ها تشکیل می‌دهند که از تبار ژرمن هستند و مابقی عمدتاً از مهاجران سایر کشورهای اروپایی می‌باشند. این کشور در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۱۸ از دانمارک مستقل شد و هم‌اکنون عضو پیمان ناتو و اتحادیه شینگن است. ایسلند یکی از مرفه‌ترین کشورهای جهان محسوب می‌شود و در سال ۲۰۰۵ م، از نظر شاخص توسعه انسانی رتبه اول جهان را کسب کرد.

معرفی کشور

کشور ایسلند شمالی‌ترین کشور اروپا و هجدهمین جزیره بزرگ جهان و دومین جزیره بزرگ اروپا است. این کشور شامل یک جزیره اصلی و ۳۰ جزیره کوچک در اقیانوس اطلس شمالی است که کمی پایین‌تر از مدار قطب شمال قرار گرفته‌اند. مساحت ایسلند حدود ۱۰۳٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. این کشور تا قرن بیستم یکی از فقیرترین کشورهای جهان بود، اما در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم با صنعتی کردن بخش ماهیگیری و دریافت کمک از طرح مارشال به رفاه دست یافت و در دهه ۱۹۹۰ م، به یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان تبدیل شد.

جغرافیا

ایسلند در شمال اقیانوس اطلس و در نزدیکی مدار قطبی شمال واقع شده است. به دلیل موقعیت جغرافیایی، آب‌وهوای این کشور سرد و قطبی است؛ اما حضور جریان‌های معتدل دریایی مانند گلف استریم، از سرمای شدید و یخبندان‌های گسترده در زمستان جلوگیری می‌کند. میانگین دما در زمستان در بسیاری از مناطق حدود ۲ درجه سانتی‌گراد است. منطقه داخلی جزیره عمدتاً از فلاتی تشکیل شده که با ماسه‌زارها، کوه‌ها و یخچال‌های طبیعی پوشیده شده است. ایسلند از نظر زمین‌شناسی فعال است و دارای آتشفشان‌ها و آبفشان‌های متعددی است که انرژی زمین‌گرمایی فراوانی تولید می‌کنند. تقریباً تمامی برق این کشور از طریق انرژی‌های تجدیدپذیر مانند هیدروالکتریک و منابع آب گرم تامین می‌شود.

تاریخچه

اسکان دائمی انسان در ایسلند از سال ۸۷۴ میلادی آغاز شد، زمانی که اینگولفور آرنارسون، رئیس قبیله‌ای نروژی، با همراهانش برای همیشه در این جزیره ساکن شدند. پیش از آن، افراد دیگری به‌طور فصلی به جزیره می‌آمدند. از سال ۱۲۶۲ تا ۱۹۱۸ م، ایسلند جزئی از پادشاهی نروژ و پس از آن بخشی از پادشاهی دانمارک بود. این کشور در نهایت در ۱ دسامبر ۱۹۱۸ به استقلال رسید. در سال ۲۰۰۸ م، نظام بانکداری این کشور با بحران عظیمی روبرو شد که منجر به ناآرامی‌های سیاسی شد، اما ایسلند با وجود این چالش‌ها، همواره در رتبه‌های بالای شاخص‌های توسعه انسانی و شادمانی قرار داشته است.

فرهنگ و جمعیت

۹۳٫۳۶ درصد مردم ایسلند را ایسلندی‌ها تشکیل می‌دهند که از تبار ژرمن هستند و مابقی عمدتاً از مهاجران دیگر کشورهای اروپایی هستند[۲].

مذهب

حدود ۸۸ درصد از مردم این کشور مسیحی و بیشتر آنها پیرو آیین پروتستان (کلیسای ایسلند) هستند. با این حال، تنوع مذهبی در حال رشد است.

اسلام

تخمین زده می‌شود که حدود ۲ هزار مسلمان در ایسلند زندگی کنند که بیشتر آنها در پایتخت سکونت دارند. جمعیت مسلمانان در سال‌های اخیر به دلیل مهاجرت و گرایش ایسلندی‌ها به اسلام به طرز چشمگیری در حال افزایش است.

ساخت اولین مسجد

شورای شهر ریکیاویک به تازگی با ساخت اولین مسجد در ایسلند موافقت کرده است. این مسجد به همت اتحادیۀ مسلمانان ایسلند و در منطقۀ «سوگایمری» (Sögur) در نزدیکی مرکز پایتخت ساخته شد. این رویداد به‌عنوان اولین قدم برای ایجاد یک مکان مذهبی رسمی برای جامعه مسلمانان ایسلند شناخته می‌شود. برخی مخالفان این طرح ادعا می‌کنند که این پروژه با سرمایه‌گذاری خارجی و برای تأثیرگذاری بر جمعیت رو به رشد مسلمانان طراحی شده است، اما سازندگان آن بر خدمات فرهنگی و مذهبی تأکید دارند[۳].

نکات جالب و عجیب

  • هات داگ: هات داگ یکی از محبوب‌ترین غذاهای ایسلند است که در همه جا از پمپ بنزین‌ها تا رستوران‌ها عرضه می‌شود.
  • جن و پری: طبق مدارک یافت شده از سال ۱۹۸۸، بخشی از مردم ایسلند به وجود جن و پری باور دارند.
  • برق سبز: تقریباً تمامی برق کشور از منابع تجدیدپذیر تامین می‌شود.
  • سگ‌ها: تا سال ۱۹۸۴ میلادی، نگهداری سگ خانگی در رکیاویک ممنوع بود.
  • کودکان و سرما: در زمستان، رایج است که کودکان را در کالسکه‌های مخصوص در هوای آزاد (کنار کافه‌ها) خوابانده و با لباس‌های گرم به آن‌ها اجازه دهند در هوای سرد بخوابند.
  • ممنوعیت آبجو: مصرف آبجو در ایسلند تا سال ۱۹۸۹ میلادی ممنوع بود.
  • عدم وجود پشه: در کشور ایسلند پشه وجود ندارد.
  • نویسندگی: تعداد نویسندگان به نسبت جمعیت در ایسلند بسیار بیشتر از سایر کشورهای جهان است.
  • غذای ملی:«هاکال» (کوسه گندیده) یکی از غذاهای سنتی و ملی این کشور است[۴].

اقتصاد

ایسلند دارای بازاری آزاد است و میزان مالیات در این کشور نسبت به سایر اعضای سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) پایین‌تر است. اقتصاد این کشور در گذشته بر پایۀ ماهیگیری استوار بود، اما اکنون بخش‌های گردشگری، انرژی زمین‌گرمایی و صنعت فناوری اطلاعات نیز نقش مهمی ایفا می‌کنند. ایسلند با وجود بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ م، توانست بازسازی سریع انجام دهد و در سال ۲۰۱۱ م، از نظر توسعه‌یافتگی در رتبه‌های بالا قرار گرفت.

ویزا و قوانین سفر

برای سفر به ایسلند، بسته به ملیت مسافران، دریافت ویزا الزامی است. ایسلند عضو اتحادیه شینگن است، بنابراین دارندگان ویزای شینگن معتبر می‌توانند بدون نیاز به ویزای جداگانه وارد این کشور شوند. سفارت دانمارک در تهران معمولاً امور مربوط به صدور ویزای شینگن ایسلند را انجام می‌دهد.

زمان مناسب سفر

  • تابستان (ژوئیه و اوت): بهترین زمان برای پیاده‌روی و بازدید از مناطق داخلی به دلیل آب و هوای معتدل‌تر و روزهای طولانی.
  • زمستان (فوریه، مارس، سپتامبر، اکتبر): بهترین زمان برای تماشای شفق قطبی (نورهای شمالی).
  • بهار و پاییز: زمان مناسبی برای تماشای نهنگ‌ها.

نکات مهم برای مسافران

  • آب لوله‌کشی در ایسلند بسیار تمیز و قابل شرب است.
  • هزینه‌های غذایی در ایسلند بسیار بالاست؛ پیشنهاد می‌شود مسافران غذاهای سبک همراه داشته باشند.
  • هوا در هر فصلی می‌تواند ناگهان تغییر کند؛ همراه داشتن لباس‌های گرم و ضدآب ضروری است.
  • حمل و نقل عمومی (اتوبوس) گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر از تاکسی است.
  • کمپینگ در مناطق بکر طبیعی امکان‌پذیر و محبوب است.

روابط ایران و ایسلند

ایران و ایسلند روابط دیپلماتیک و دوستانه‌ای دارند. عهدنامه مودت بین دو کشور در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۲۹ (۱۹۵۰ میلادی) در استکهلم امضا شد و در سال ۱۳۳۴ توسط مجلس شورای ملی تصویب گردید. این عهدنامه بر اساس اصول منشور ملل متحد، صلح و دوستی پایدار بین دو کشور را تضمین می‌کند[۵]. همچنین، گزارش‌هایی از علاقه یونانی‌های مقیم ایسلند به فرهنگ ایرانی اسلامی و فعالیت‌های فرهنگی مشترک با حمایت رایزنی فرهنگی ایران در آتن منتشر شده است[۶].

اختلاف ساعت

ایسلند در منطقۀ زمانی UTC+0 قرار دارد و ایران در منطقۀ زمانی UTC+3:30 است. بنابراین، ایسلند ۳ ساعت و ۳۰ دقیقه از ایران عقب‌تر است. به‌عنوان مثال، اگر در ایران ساعت ۱۶:۰۰ باشد، در ایسلند ساعت ۱۲:۳۰ است. این اختلاف ساعت در تمام شهرهای ایسلند یکسان است[۷].

جستارهای وابسته

پانویس

منابع