اریتره
 | این مقاله هماکنون برای مدتی کوتاه تحت ویرایش عمده است. این برچسب برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شدهاست، لطفا تا زمانیکه این پیام نمایش داده میشود ویرایشی در این صفحه انجام ندهید. این صفحه آخرینبار در ۱۱:۲۰، ۲۰ مه ۲۰۲۶ (ساعت هماهنگ جهانی) (۳ ساعت آینده) تغییر یافتهاست؛(الگو:پاکسازی) لطفا اگر در چند ساعت اخیر ویرایش نشده است، این الگو را حذف کنید. اگر شما ویرایشگری هستید که این الگو را اضافه کرده است، لطفا مطمئن شوید آن را حذف یا با {{در دست ساخت}} جایگزین میکنید. |
| اریتره | |
|---|---|
| نام رایج | اریتره |
| نام کامل | دولت اریتره |
| پایتخت | اسمره |
اریتره (به عربی: إرتريا) کشوری در شمال شرقی آفریقا، در منطقه شاخ آفریقا و در کرانه دریای سرخ است. این کشور از شمال و غرب با سودان، از جنوب با اتیوپی و از جنوب شرقی با جیبوتی هم مرز است. اریتره با ۱۱۷٬۶۰۰ کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی حدود ۵ میلیون نفر، یکی از کشورهای ساحلی مهم در دریای سرخ به شمار میرود. حدود ۸۰٪ مردم آن مسلمان، ۱۵٪ مسیحی و ۵٪ پیروان ادیان سنتی هستند. مسلمانان عمدتاً در دشتهای شرقی و غربی سکونت دارند و به زبان عربی تکلم میکنند.
تاریخچه
اریتره تا سال ۱۵۲۷ میلادی بهعنوان یک امپراتوری مستقل اداره میشد. در منابع اسلامی از این سرزمین بهعنوان ایالت باضع یا «سرزمین طراز اسلامی» یاد شده است. پرتغالیها در سال ۱۵۲۰ م، بندر مساوه را تصرف کردند و تا ۱۵۵۷ م، در اختیار داشتند. پس از آن، دولت عثمانی سه قرن بر این سرزمین حکومت کرد که در این دوره، دین اسلام در میان اقوام اریتره گسترش یافت. در سال ۱۸۷۰ م، مصر اریتره را فتح کرد و در ۱۸۸۵ م، ایتالیا سواحل آن را به تصرف خود درآورد و تا پایان جنگ جهانی دوم به استعمار این سرزمین ادامه داد. مردم اریتره با شجاعت به دفاع از استقلال خود برخاستند، اما با امضای قرارداد میان ایتالیا و منلیک، امپراتور وقت اتیوپی، قیام آنان فروکش کرد. در سال ۱۹۴۱ میلادی قوای متفقین وارد اریتره شدند و پس از جنگ، سازمان ملل طی قطعنامه ۳۹۰، بدون توجه به خواست مردم، مجوز الحاق این سرزمین به اتیوپی را صادر کرد. در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۲ میلادی هایلهسلاسی، امپراتور اتیوپی، اریتره را بهعنوان استان چهاردهم امپراتوری خود اعلام کرد و گفت: «ما خواهان سرزمین اریتره هستیم نه مردم آن».
پس از آن، مبارزه مسلحانه مردم اریتره برای آزادی آغاز شد. جبهه آزادیبخش اریتره (ELF) در دسامبر ۱۹۶۰ تشکیل شد. در ۱۹۷۴ م، هایلهسلاسی سقوط کرد، اما رژیم جدید شورویگرای هایلهماریام حملات را تشدید کرد و اعلام نمود: «برای نابودی انقلاب اریتره باید قسمت اعظم این ملت را از بین ببریم». در این حملات، ۱۵۰۰ روستا به آتش کشیده شد، بیش از ۸۰٬۰۰۰ غیرنظامی کشته و ۳۰۰ هزار رأس گاو و شتر نابود گردید. سرانجام در آوریل ۱۹۹۳ م، همهپرسی تحت نظارت سازمان ملل متحد برگزار شد و مردم اریتره با ۹۹٫۸٪ آرا به استقلال رأی مثبت دادند. اتیوپی و چند کشور دیگر از جمله جمهوری اسلامی ایران استقلال آن را به رسمیت شناختند.
اقتصاد
اساس فعالیتهای اقتصادی اریتره بر کشاورزی و دامداری استوار است. کشاورزی آن غنی بوده و موز، سایر میوههای فصلی و انواع سبزی از محصولات زراعی آن میباشد. ثروت دامی اریتره شامل گاو، گوسفند و شتر به ده میلیون رأس میرسد. مهمترین منابع معدنی آن عبارتند از: طلا، نیکل، آهن، مس، منگنز، کبالت، نقره، آلومینیوم، پتاسیم و نفت. در سال ۱۹۷۳ م، هایلهسلاسی امتیاز بهرهبرداری از معادن اریتره را به ۱۸ کمپانی بزرگ خارجی داده بود، اما مسلمانان با مبارزه مستمر اجازه غارت منابع سرزمین خود را ندادند. تنها پالایشگاه کشور در بندر عصب مستقر است و کارخانههای کمپوتسازی و تولید سیمان در سایر شهرها بهویژه اسمره (پایتخت) قرار دارند.
جغرافیا و جمعیت
اریتره در شمال اتیوپی و غرب دریای سرخ واقع شده و ۱۲۰۰ کیلومتر مرز مشترک با دریای سرخ دارد. دو بندر حیاتی مساوه (مصوع) و عصب از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردارند. ۷۸٪ مردم اریتره در روستاها زندگی میکنند و به کشاورزی مشغولند. مسلمانان غالباً به زبان عربی، مسیحیان به زبان تیگره و بتپرستان به زبانهای محلی تکلم میکنند.
سیاست
اریتره یک جمهوری نظامی تکحزبی است. از زمان استقلال در ۱۹۹۳ م، رئیسجمهور ایسایاس آفورکی بهعنوان رهبر کشور قدرت را در دست دارد. هیچ انتخاباتی برگزار نشده و گزارشهای بینالمللی از نقض گسترده حقوق بشر در این کشور حکایت دارند.
جستارهای وابسته
منابع
- سرزمین مسلمان نشین اریتره، وبسایت حوزه، تاریخ درج مطلب: 6 دیماه 1388 ش، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 20 اردیبهشتماه 1405.
کشورهای جهان | |
|---|---|
| قاره اروپا | |
| قاره آسیا | |
| قاره آفریقا | |
| قاره آمریکا | |
| قاره اقیانوسیه | |
| قاره جنوبگان |
|
 | |