احمد بن حسین عطار: تفاوت میان نسخهها
خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
== استادان == | == استادان == | ||
[[محمد بن یعقوب کلینی|محمدبن یعقوب كلینی]] یکی از شناختهترین اساتید | [[محمد بن یعقوب کلینی|محمدبن یعقوب كلینی]] یکی از شناختهترین اساتید وی میباشد. | ||
== شاگردان == | == شاگردان == |
نسخهٔ ۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۳
احمد بن حسین عطار | |
---|---|
نام کامل | احمد بن حسین عطار |
نامهای دیگر | عطار |
اطلاعات شخصی | |
سال تولد | 300 ق، ۲۹۱ ش، ۹۱۳ م |
محل تولد | بغداد |
روز درگذشت | 385 ق |
محل درگذشت | بغداد |
دین | اسلام، شیعه |
استادان | محمدبن یعقوب كلینی |
شاگردان |
|
فعالیتها | محدث شیعی |
احمد بن حسین عطار، محدث شیعی در اواخر قرن چهارم هجری. در بغداد اقامت داشت و در دوران جوانی از شاگردان «محمدبن یعقوب كلینی»(م329ق) بوده است. سید مرتضی علم الهدی(م436ق) توانست مجلس درس او را درك كند و احادیث او را كه از شیخ كلینی نقل میشد، بشنود. در منابع شیعه احادیث اندكی از او برجای مانده كه بعضی از آنها درباره فضیلت علی (علیهالسلام) وارد شده است.
معرفی مختصر
احمد بن حسین عطار، محدث شیعی در اواخر قرن چهارم هجری. از لقب «عطار» ممكن است استفاده شود كه وی با گیاهان خوشبو و دارویی سر و كار داشته و از این راه هزینه زندگی را تأمین میكرده است. وی در بغداد اقامت داشت و در دوران جوانی از شاگردان «محمدبن یعقوب كلینی»(م329ق) بوده است. بنابراین ولادت او میتواند در آغاز قرن چهارم بوده باشد. زندگی و حیات علمی او در بغداد تا زمانی ادامه یافت كه «سید مرتضی علم الهدی»(م436ق) توانست مجلس درس او را درك كند و احادیث او را كه از شیخ كلینی نقل میشد، بشنود. از شاگردان دیگر او «عبدالله بن نصر بن خمیس موصلی» است كه در ناحیه غربی بغداد در مسجد رباط از او حدیث شنیده است. شاید «حسین بن عبدالوهاب» صاحب كتاب عیون المعجزات از دیگر شاگردان او بوده است، زیرا وی در این كتاب از او نقل حدیث میكند. در منابع شیعه احادیث اندكی از او برجای مانده كه بعضی از آنها درباره فضیلت علیعلیهالسلام وارد شده است. از او كتاب یا رسالهای گزارش نشده است.
استادان
محمدبن یعقوب كلینی یکی از شناختهترین اساتید وی میباشد.
شاگردان
سید مرتضی علم الهدی، عبدالله بن نصر بن خمیس موصلی و حسین بن عبدالوهاب از مشهورترین شاگردان وی میباشند.
منابع
- بحارالانوار، ج52ص217 باب25حدیث80؛
- طبقات اعلام الشیعه، ج1ص26؛
- عیون المعجزات، حسین بن عبدالوهاب، ص1حدیث1؛
- مدینه المعاجز، ج1ص194 حدیث115؛
- الیقین، سیدبن طاوس، ص423.