ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری
| ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری |
| اطلاعات شخصی | |
| سال تولد | ۱۱۶۳ ق، ۱۱۲۸ ش، ۱۷۵۰ م |
| محل تولد | خوانسار، ایران |
| سال درگذشت | 1240 ق، ۱۲۰۳ ش، ۱۸۲۵ م |
| دین | اسلام، شیعه |
| استادان | سید محمد مهدی بحرالعلوم، میرزا محمد مهدی موسوی شهرستانی، محمد مهدی بن هدآیتالله موسوی اصفهانی، |
| شاگردان | میرزا زینالعابدین(پسرش) |
| آثار |
|
ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری (۱۱۶۳-۱۲۴۰ق) معروف به آقامیرزا و میرصغیر از قرن دوازدهم و سیزدهم قمری و از خاندان خوانساری و شاگردان سید محمد مهدی بحرالعلوم و ابوالقاسم خاتون آبادی.
وی در امور دینی بسیار محتاط بود و مردم او را صاحب کرامات میدانستند. محمد باقر خوانساری صاحب کتاب روضات الجنات از نوادگان اوست.
نسب
ابوالقاسم فرزند سید حسین خوانساری بود. جدش ابوالقاسم جعفر بن حسین مشهور به میر کبیر از عالمان نامدار خاندان خوانساری بودند[۱]. نسب خاندان خوانساری به امام کاظم (علیهالسّلام) میرسد.
ولادت و درگذشت
خوانساری معروف به آقامیرزا و میرصغیر در سال ۱۱۶۳ در خوانسار به دنیا آمد[۲]. خوانساری در ۱۲۴۰ در خوانسار درگذشت و در قبرستان پشت بازار قدیم خوانسار به خاک سپرده شد[۳].
فعالیت علمی
ابوالقاسم ابتدا نزد پدرش درس خواند. سپس به اصفهان رفت و سطوح عالی فقه و اصول را نزد عالمان آن شهر فراگرفت.
استادان
خوانساری علاوه بر شاگردی نزد پدر، از شاگردان خاص ابوالقاسم خاتون آبادی مشهور به مدرس بود و پس از اتمام تحصیلات به خوانسار بازگشت. اجازه روایت خوانساری افزون بر پدر از این علما نیز اجازه روایت داشت:
سید محمد مهدی بحرالعلوم، میرزا محمد مهدی موسوی شهرستانی، محمد مهدی بن هدایتالله موسوی اصفهانی، سید علی طباطبایی (صاحب ریاض المسائل متوفی ۱۲۳۱)، محمد حسین قزوینی شیرازی، میرزا یوسف بن عبدالفتاح تبریزی
شاگردان
پسرش میرزا زینالعابدین نزد او درس خواند و از او اجازه روایت گرفت[۴].
آثار
رسالهای با نام لبس الحریر المحض للنسا حالة الصلوة و الاحرام و حواشی متعددی بر شماری از کتابهای فقهی و حدیثی از او برجای مانده است[۵].
صفاتاخلاقی
خوانساری در امور دینی بسیار محتاط بود و از اینرو امامت جماعت و مناصب قضا و اِفتا را نپذیرفت. او بسیار متعبدبود و مردم او را صاحب کرامات میدانستند[۶].
فرزندان و نوادگان او نیز از عالمان و اهل فضل بودند. وی جد پدری محمد باقر خوانساری صاحب روضات الجنات است.
پانویس
- ↑ خوانساری، خاندان
- ↑ خوانساری، زندگانی حضرت آیتالله چهارسوقی، ج۲، ص۱۰۵; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، زندگانی حضرت آیتالله چهارسوقی، ص۲۰۵
- ↑ خوانساری، ج۲، ص۱۰۶; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، زندگانی حضرت آیتالله چهارسوقی، ص۲۰۸
- ↑ خوانساری، ج۲، ص۱۰۵-۱۰۶; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، ص۲۰۷،۲۰۸; حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج۴،ص۱۱۰۴-۱۱۰۵; روضاتی، ص۹۶-۹۷
- ↑ خوانساری، ج۲، ص۱۰۶; موسوی خوانساری، مقدمه روضاتی، ص۲۰۷
- ↑ خوانساری، ج۲، ص۱۰۵;حبیبآبادی، مکارم الآثار، ج۴، ص۱۱۰۴
