دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی

دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی
تاریخ رویداد	1367 ش
مکان رویداد	تهران
عوامل	سازمان تبلیغات اسلامی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی
دلیل اهمیت	وحدت

دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی، با موضوع «وحدت اسلامی» از روز یکشنبه 5 تا 7 آبان‌ماه سال 1367 ش، مصادف با 15 الی 17 ربیع الاول سال 1409 ق، برابر با 27 تا 29 اکتبر 1988 م، با حضور اندیشمندان و متفکر داخلی و خارجی از ایران و کشورهای اسلامی، از جمله اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، آیت‌الله جوادی آملی، از اساتید حوزه علمیه قم، محمدتقی جعفری، فیلسوف و اندیشمند شیعه، محمد واعظ زاده خراسانی، از اساتید حوزه علمیه مشهد، سیدکاظم حائری، از عالمان مبارزه عراق، صبحی طفیلی، از عالمان حزب الله لبنان، حجت‌الاسلام جاوید، از نهضت اسلامی افغانستان، ادیب الهندی، از عالمان هندوستان، مولوی حسین‌پور از عالمان استان سیستان و بلوچستان، ملاقادر قادری، امام جمعه پاوه، آخوند قربانقلی حیدرنژاد، از عالمان اهل‌سنت ترکمن صحرا، مولوی عبدالعزیز اللهیاری، از عالمان اهل‌سنت استان خراسان و با پیام مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق، به مدت سه روز به همت سازمان تبلیغات اسلامی در ساختمان حسینیه الزهراء مجتمع امام خمینی در تهران برگزار گردید.

افتتاحیه کنفرانس

اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی در افتتاحیه دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: ما در حدود یک میلیارد مسلمان و نزدیک به 50 کشور اسلامی در جهان داریم و دارای امکانات وسیع می‌‌باشیم و در همه دنیا حضور داریم؛ ولی به عنوان اسلام ناب هیچ اقدامی نمی‌‌شود و ما این موهبت و نعمت الهی بزرگ استفاده درست نمی‌کنیم. خیلی از این اختلافاتی داریم به این دلیل است که هر جریان،گروه، مذهبی یک نحوه برداشت از اسلام دارد و برای آن نیز تبعاتی ترتیب می‌دهد و این منشأ و سرآغاز اختلاف می‌شود. البته برای انسان مدنی و دارای زندگی اجتماعی اختلاف یک مر طبیعی است و قرآن هم تأید می‌کند که خداوند انسان را این طور خلق نکرده که با عقاید متحد در همه زمینه‌ها، در کنار هم بتواند زندگی کنند. پس وجود اختلاف فکر و نظر یک واقعیت است. قرآن که زبان خلقت و برنامه اداره جامعه بشری است این مسأله را توضیح داده و این مشکل را از طریق پیامبران و کتاب‌های آسمانی حل کرده است. و می‌فرماید: كٰانَ اَلنّٰاسُ أُمَّةً وٰاحِدَةً فَبَعَثَ اَللّٰهُ اَلنَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ اَلْكِتٰابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ اَلنّٰاسِ فِيمَا اِخْتَلَفُوا فِيهِ ... ^{[بقره–213]} ‎؛ «مردم [در ابتدای تشکیل اجتماع] گروهی واحد و یک دست بودند [و اختلاف و تضادی در امور زندگی نداشتند]، پس [از پدید آمدن اختلاف و تضاد] خدا پیامبرانی را مژده دهنده و بیم رسان برانگیخت، و با آنان به درستی و راستی کتاب را نازل کرد، تا میان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند، داوری کند ... ». امروز در درون جهان اسلام اختلافات درونی سبب شده که بیگانگان و استمارگران جهت تضعیف اسلام و مسلمانان بهره ببرند. آمریکا، انگلیس، روسیه برای تحریک و اختلافات داخلی جهان اسلام، می‌توانند برای هر ساعت یک چیزی برای اختلاف در جهان اسلام درست کرده و در روزنامه‌های خود منتشر کنند. از این‌رو برای حل این مشکل، باید گروهی از چهره‌های شناخته شده، موجّه و مقاوم که از سر و صداها نترسند و حاضر به فداکاری باشند، تشکیل شود همانند دارالتقریب سابق با یک زمینه سالم و خالی از هوی و هوس‌ها و بدون وابستگی به جریان‌های سیاسی حاکم مسائل را بررسی کنند و از یک نقطه کوچک کار آغاز کنند تا کم‌کم با توسعه آن، مشکلات بزرگ‌تر را حل کنند. اگر ما بتوانیم خارج از این جریانات موجود حاکم بر دنیا، یک مرکز آزاد، متشکل از عالمان مخلص اسلام تشکیل دهیم و مصالح و جوامع اسلامی را بررسی و اعلام کنند. مثلا مسأله فلسطین و آزادسازی آن جزء مسائل مهم و مشترک دنیای اسلام قرار دهند. و قطعا پشتوانه اینها، نیروی عظیم صدها میلیونی مسلمانان خواهد بود. این مجمع و مرجع اسلامی از کشورهای اسلامی تشکیل شود و با این حرکت عظیم مشکل فلسطین و سایر کشورهای اسلامی حل و نجات آن قطعی می‌گردد. از چنین کنفرانس‌هایی متوقع است که برای عملی ساختن این فکر وحدت یک حرکت اجرایی بوجود آورد. البته بسیار دشواری است، اما محال نیست. امروز نیز ما می‌توانیم در مقابل استکبار شرق و غرب با استفاده از امکانات موجود خصوصا پایگاه اساسی در ایران که تحت رهبری امام خمینی به‌وجود آمده است.

سخنرانان

استاد حوزه علمیه مشهد

محمد واعظ زاده خراسانی از اساتید حوزه علمیه مشهد در دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: وحدت یک حقیقت واحدی است که ذات‌الاضافه به همه مسلمانان است. به هر نسبت که قدرت علمی، سیاسی و مالی افراد بیشتر باشد، وظیفه آنها سنگین‌تر است. مَثَل وحدت اسلامی، مَثَل یک ساختمان است که هر خشت و آجر آن در محافظت و نگهداری آن دخیل است. هر خلافی، هر حرکتی که بر علیه این وحدت صورت بگیرد، بمنزله از بین بردن یکی از آجرهای بنای وحدت اسلامی است، که در نهایت سبب ویرانی کل ساختمان می‌گردد. ایشان در خصوص علل اساسی تفرقه، آن را در امر زیر خلاصه کردند:

1. سیاست: باید اسلام را از آن نوع سیاستی که مورد نظر است، نجات داد. البته سیاست عین دین و دین عین سیاست است و اسلام دارای حکومت است و بالطبع دارای سیاست است و کسانی که با اغوای بیگانگان دم از جدائی دین از سیاست می‌زنند، در واقع اسلام را از قدرتی که بوسیله حکومت بدست می‌آورد، محروم می‌کند. بلکه منظور من از آن سیاست‌هایی است که از قرن اول در طول تاریخ مخل وحدت بوده است. همچنانکه سید شرف‌الدین جبل عاملی می‌نویسد: «فرقتنا السیاسه و ستجمعنا السیاسه»؛ یعنی سیاست‌های ضد اسلامی ما را از هم جدا کرده و بزودی یک سیاست عادلانه اسلامی ما را دور هم جمع خواهد کرد.
2. مذهب: طرقی که بین مسلمانان برای تبیین دین در سه بُعد عقیدتی، فقهی، اخلاقی بوجود آمده است و وقتی صحبت از اختلاف مذاهب می‌شود نوع دوم به ذهن می‌آید که عبارتند از: چهار مذهب رایج اهل‌سنت و دو یا سه مذهب شیعه و مذاهب غیر معروف. در مورد پیدایش این مذاهب نظریات مختلفی است که به دو دسته قابل تقسیم است: دسته اول سلفی‌هایعنی طرفداران سلف صالح صالح که یدایش مذاهب در اسلام را بدعت می‌دانند و الن در رأس آن وهابیت قرار دارد. دسته دوم قائل به مثبت بودن اصل پیدایش مذاهب بوده و این گروه نیز چون دین را جایگزن مذهب می‌کنند مرتکب اشتباه شده‌اند. از این‌رو اختلاف سلیقه‌ای باید کنار گذاشته شود.
3. قومیت و ملیت: اسلام ملیت‌ها و قومیت‌ها را در حد معقول و طبیعی قبول کرده و اساس خلقت را بر شعوب و قبائل دانسته است. اما اگر همین قومیت در خط تعصب بیفتد خلاف اسلام و قرآن می‌شود و استعماگران خوب فهمیده‌اند که این بافته اسلام که عرب، ترک، فارس، کرد، عجم، لر و ... را یکی نموده و تحت امت واحد اسلامی قرار داده را با دامن زدن به اختلاف قومیتی از هم باز کنند. از این‌رو باید توجه داشت که ملاک برتری در اسلام تقوا است.

استاد حوزه علمیه قم

آیت‌الله عبدالله جوادی آملی، از اساتید حوزه علمیه قم در دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: ما با داشتن همه نیروهای درکی و کشش گوناگون، مأمور به وحدتیم و از تفرقه نهی شده‌ایم. اینکه خدا ما را گوناگون آفرید و به وحدت امر کرد و از تفرقه بازداشت، نشانگر این حقیقت است که رسیدن به وحدت، میسر و پرهیز از تفرقه ممکن است. اما چه کنیم که با دیگران هماهنگ باشیم و با هم، یک واحد را تشکیل دهیم؟ راه‌های فراوانی فرا روی امت اسلامی نصب کرده‌اند که ما را از خطر تفرقه بازداشته و هم از منافع وحدت آگاه کرده‌اند و هم علل راه ما شناسانده‌اند و هم موانع آن را گوشزد نموده‌اند. وحدت یک قرارداد تجاری یا نظامی و یا صناعتی نیست که روزی امضاء شود و روز دیگر لغو گردد. گردهمایی وحدت نظیر سائر گردهمایی‌ها نیست که در محور پیوند و قرارداد خلاصه شود. ذات اقدس اله، وحدت را قراردادی و اعتباری قرار نداد، بلکه فرمود: ریشه وحدت در جان همه شماست. گرچه انسان‌ها دارای زبان‌ها و زمان‌ها و چهره‌های گوناگونند ولی هیچ یک، مقوم انسانیت انسان نیست، انسانیت انسان به فطرت است و آن در همه به‌طور یکسان هست. این عامل وحدت از درون، جوشان و ثابت و پایدار است، زیرا چیزی که با قرارداد بوجود نیامده باشد، دارای چنین صقاتی می‌باشد و آن، همان خلقت و فطرت الهی است. این فطرت، سرپرست و نگهدار و مقوم شماست نه رنگ، پوست و عادت‌های شما. از این‌رو همه ادیان الهی در یک مسیر بوده و آن مسیر فطرت است. عوامل وحدت فراوان است و عامل تفرقه بالعرض است. آنکه قیم فرد و جامعه است در درون ماست و آنچنان قیم است که به هیچ وجه نمی‌توان آن را منحرف کرد، نه اصلش تغییرپذیر است و نه می‌شود آن را منحرف کرد. پس اگر مسأله وحدت از درون آغاز شود اختلافات کلامی، فقهی و ... که اختلاف بیرونی است حل خواهد شد و منشأ و سرچشمه اختلاف چیزی جز هوای نفس نیست. همچنانکه قرآن می‌فرماید: إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ^{[آل‌عمران–109]} ‎؛ «مسلماً دینِ [واقعی که همه پیامبرانْ مُبلّغ آن بودند] نزد خدا، اسلام است. و اهل کتاب [درباره آن] اختلاف نکردند مگر پس از آنکه آنان را [نسبت به حقّانیّت آن] آگاهی و دانش آمد، این اختلاف به خاطر حسد و تجاوز میان خودشان بود ... ». و آیة وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ... ^{[شوری–14]} ‎؛ «و [جامعه های دینی در طول تاریخ] فرقه فرقه و گروه گروه نشدند، مگر پس از آنکه [نسبت به حقّانیّت دین به وسیله کتاب های آسمانی] دانش و آگاهی به سویشان آمد، [این پراکندگی و تفرقه به سبب] حسد و دشمنی میان خودشان بود ...». امیدواریم ذات حضرت أله، آن توفیق را به ما مرحمت کند که دارای فطرت صالح و دین سالم باشیم که این فطرت و سلامت دین، وحدت همه جانبه را تأمین می‌کند.

اندیشمند و فیلسوف شیعه

محمدتقی جعفری، اندیشمند و فیلسوف شیعه در دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: اگر کسی توقع داشته باشد که دو گروه یا سه گروه از یک مکتب عالی مثل اسلام هیچ اختلافی با هم نداشته و صددرصد با هم اتفاق داشته اشند، این انتظار عامیانه‌ای است. حتی اگر کسی چنین احتمال دهد که دو متفکر صاحب‌نظر در یک عده مسائل با هم اتحاد داشته باشند و چون و چراها را نیز یکسان جواب دهند، این در طول تاریخ وجود نداشته و نخوااهد داشت. شما نمی‌توانید دو فیلسوف پیدا کنید که در تعریف فلسفه به یک نحو سخن گفته باشند و از عهده پاسخگویی به سوالات یکسان برآیند چه رسد به عقاید و آرا فلسفی. پس اصل وجود اختلاف امری طبیعی است. اما نبید این اختلاف وسیله تضاد کشنده باشند بلکه باید سبب مسابقه و رقابت سازنده شوند. وی در ادامه افزود: الفاظ نقش زیادی در پیدایش برخی اختلافات داشته‌اند. به‌طوری که اگر مناقشه لفظی و به اصطلاح مشاجه در اصطلاح را کنار بگذاریم، خواهیم دید که دو جنبه یک حقیقت واحد بیان می‌شود. مثلا در بحث جبر و اختیار شانزده نظریه داریم که از جبر مطلق شروع می‌شود تا امر بین‌الامرین که مکتب اهل‌بیت می‌یاشد. با مقایسه این نظریات یا مطالبی که در این باب گفته شده معلوم می‌گردد که این دیدگاه‌ها چقدر بهم نزدیک است. همچنین ما بحث‌هایی از دورنمای تاریخ داریم که برای ما به‌صورت غیرقابل تفاهم جلوه کرده‌اندکه امیدواریم با دوری از هرگونه غرض‌ورزی و به‌عنوان واقع‌یابی مطرح و حل گردند. و خداوند هم با عنایت خود همانطور که فرموده است: وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ ^{[عنکبوت–69]} ‎؛ «و کسانی که برای [به دست آوردن خشنودی] ما [با جان و مال] کوشیدند، بی تردید آنان را به راه های خود [راه رشد، سعادت، کمال، کرامت، بهشت و مقام قرب] راهنمایی می کنیم؛ و یقیناً خدا با نیکوکاران است.»، ما را یاری خواهد داد و چه مجاهده‌ای بالاتر از اینکه رحمت بودن پیامبر (صلی‌الله علیه وآله) و شفا بودن قرآن را ثابت نماییم.

استاد اهل‌سنت ترکمن صحرا

قربانقلی حیدرنژاد، استاد اهل‌سنت ترکمن صحرا، در دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: براساس روایات تاریخی ما اهل‌سنت، روز ولادت با سعادت پیامبر (صلی‌الله علیه وآله)، روز 12 ربیع‌الاول است و بنا بر روایا تاریخی برادران شیعه این ولادت مبارک در روز 17 ربیع‌الاول به وقوع پیوسته است. ولادت مولود بزرگواری که دارای همه ملکات فاظله انسانی بوده و الگو و نمونه تمام عیار انسان کامل و کانون محبت، لطف، و انسانیت بوده است. در چنین روزی طبیعت پایگاه‌های شرک دگرگون شد و آتش از فرط حزن و اندوه برای فرو ریختن کاخ کسری، طبیعت آب را به خود گرفت و آب، طبیعت آتش را به خود گرفت و خشک شد. این معجزات و خوارق عادت در این روز بوقوع پیوست، چون شخصیتی که لحظه لحظه زندگیش دعوت به توحید و وحدت بود. و اینجاست که ما به عمق ظرافت ابتکار هفته وحدت به مناسبت ولادت مبارک پیامبر (صلی‌الله علیه وآله) پی می‌بریم. این ابتکار با حکمت معجزات یاد شده، مناسبت و هماهنگی خاص و عجیبی دارد. حکمتی که دین مبین اسلام براساس آن پایه‌ریزی شده است که همانا توحید و وحدت می‌باشد. توحید و وحدتی که آغاز و انجام بعثت و رسالت رسول اکرم را تشکیل می‌دهد. بر این اساس است که توحید و وحدت، حکمت اصلی عبادات سیاسی - اجتماعی اسلام از قبیل نماز جماعت، نماز جمعه، حج، جهاد، تشکیل حکومت و ... را تشکیل می‌دهد. لذا قرآن که ترسیم‌گر نقشه کلی حیات سعادتمندانه انسان است، دستورات و سفارشات أکیدی در مورد وحدت بیان داشته است: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ... ^{[آل‌عمران–103]} ‎. وی افزود:یکی از راه‌های احیاء این اصول، ایجاد سعه صدر، محبت و مودت میان مسلمانان، اخلاص و حسن نیت مراجع تقلید مذاهب مختلف اسلامی است. همچنین یکی دیگر از وسایل دست یافتن به وحدت، شناخت دشمنان مشترک است. دشمنانی که مراتب دشمنی آنها نسبت به شیعه یکسان است. هدف این دشمنانان مانند رژیم صهیونیستی، برچیدن بساط اسلام و قرآن و نابودی مسلمانان اعم از شیعه و سنی در سراسر جهان اسلام است. جمهوری اسلامی ایران، با نامگذاری هفته وحدت و تحکیم اتحاد بین مسلمانان، آنان را به توجه به روح، عظمت و مجد اسلام فرا خواننده است.

عضو نهضت اسلامی افغانستان

حجت‌الاسلام جاوید، عضو نهضت اسلامی افغانستان در دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: یکی از گام‌های بسیار مثبت و مؤثر جهت تحقق وحدت، انتخاب نمایندگان شایسته از عالمان و رهبران مسلمانان است که بر روی دردها و مشکلات و گرفتاری‌های سیاسی، اقتصادی، نظامی مسلمانان بحث و گفتگو کنند و راه‌های عملی وحدت را معرفی کنند. از دیگر مسائلی که ما را در دست یافتن به وحدت، کمک می‌کند برگزیدن جمعی از عالمان برای بحث و بررسی مسائل اعتقادی فرق اسلامی است تا مسلمانان به یک سلسه عقاید مشترک دست یابند. وی در خصوص موانع وحدت گفت: در راه اجرای وحدت مسلمانان، یک سلسه موانع و اشکالاتی وجود دارد، که در رأس آنها وجود سردمداران فاسد و وابسته کشورهای اسلامی است. تعداد بسیاری از سران اسلامی از مزدوران شرق و غرب هستند. تا وقتی که این رهبران و سردمداران در رأس کشورهای اسلامی قرار دارند، هیچ راه عملی برای اتحاد مسلمانان وجود ندارد. زیرا اینان با اشاره استکبار جهانی از تحقق هرگونه وحدت در میان مسلمانان جلوگیری می‌کنند. مسأله دیگری که از موانع وحدت به حساب می‌آید، اختلافات ناشی از قومیت‌ها و حساسیت‌های مربوط به زبان و مذهب و ... می‌باشد. ناسیونالیسم کور، باعث تضادها و نفاق‌ها و تفرقه‌های زیادی شده است و دشمنان اسلام در راه دست‌یابی به امیال خود و برای سرگرم نمودن مسلمانان از آن بهره کافی برده‌اند. از این‌رو عالمان و دانشمندان باید با تلاش پی‌گیر و بی‌وقفه خود، شعار بازگشت به قرآن و اصالت‌های اسلامی را برای مردم روشن کنند تا حربه‌های اختلاف‌آور از دشمنان گرفته شود و سیادت و مجد و عظمت مسلمانان تجدید گردد. وی افزود: تاریخ گذشته افغانستان شاهد مسائل ناخوشایند و اسفناکی میان مذاهب مختلف (شیعه و سنی) بوده است. ولی به برکت انقلاب اسلامی افغانستان، مسلمانان اعم از شیعه و سنی با هم متحد شدند و دوش بدوش هم در مقابل تجاوز سوسیال امپریالیسم شوروی به مبارزه بی‌امان خود ادامه می‌دهند. امروز شیعه و سنی در جبهه‌های نبرد و جهاد حق علیه باطل و الحاد با هم نماز می‌گزارند و در کنار هم مبارزه می‌کنند و در آغوش هم خونشان به زمین می‌ریزد و شهید می‌شوند. اگر مسلمانان متحد بودند ما امروز سرطان اسرائیل، فاجعه لبنان و اشغال افغانستان را نداشتیم. همانطور که امام خمینی فرمودند: اگر مسلمانان متحد می‌شدند و هر کدام یک سطل آب بر روی اسرائیل می‌ریختند، اقیانوس عظیمی بوجود می‌آمد و اسرائیل را در خود غرق می‌کرد.

عالم اهل هند

ادیب الهندی، عالم اهل هند، در دومین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی گفت: اخوت اسلامی با اختلاف در نظر و رأی منافات ندارد. این نوع، اختلاف، فطری و طبیعی است هرکس دارای ذوق و سلیقه خاص خود است. همانطور که در نظریات علمی، اختلاف وجود دارد. و این اختلاف هم مورد قبول و تأیید است زیرا اختلاف، باعث وقت بیشتر و پیشرفت دانش می‌شود. این نوع اختلاف در مورد مسائل دینی نیز عادی است. و شاید با دقت در حدیث «اخْتِلافُ اُمّتی رَحمَةٌ»؛ اختلاف امت من، رحمت است، به همین نتیجه برسیم. ولی این اختلاف نباید به درگیری و نزاع منجر شود. البته نفس اختلاف سبب درگیری و کشمکش نمی‌شود بلکه همیشه خودخواهی، سلطه‌جوئی و انحصارطلبی موجب این مسائل می‌شود و توطئه‌چینی و تحریک قدرت‌های سلطه‌گر و توسعه‌طلب نیز آن را تشدید و تکمیل می‌کند. اگر تمام فرق اسلامی، سعه‌صدر داشته باشند، اختلافات کم خواهد شد. نکته‌ای که با توجه به آن لازم و مفید است، این است که همچنانکه اختلاف، امری فطری و طبیعی است، اتحاد و وحدت نیز فطری است. و همه انسان‌ها آن را در درون خود، دارا می‌باشند ولی به‌طور عملی، وقتی این امر فطری، ظاهر و عیان می‌گردد که در مقابل دشمن قرار گیرد. مثلا وقتی عده‌ای هندی متعصب و افراطی، اقدام به اشغال مسجد مسلمانان نمودند، مسلمانان از شیعه و سنی در مقابل آن، با هم متحد شدند و زبان به اعتراض گشودند. با این توضیح روشن شد که اختلاف وقتی است که در مقابل ما دشمنی نباشد و ما در اثر بیکاری، با بکدیگر نزاع و دعوا می‌کنیم.

پیام مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق

وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ... ^{[توبه–71]} ‎ ای برادران که امروز در دژ انقلاب اسلامی گرد آمده و در کنفرانس جهانی وحدت اسلامی مشارکت دارید. این کنفرانس و این دیدار شما را تبریک می‌گوییم و در هر اقدام مثبتی که در جهت یکی کردن دیدگاه‌ها و اقدام‌ها صورت می‌گیرد با شما همراه ‌می‌شویم. سروران گرامی، عالمان، اندیشمندان و روشنفکران مکتبی یادواره عطرآمیز ولادت سرور بشریت محمد مصطفی (صلی‌الله علیه وآله) که موجب این دیدار شما شده است تنها راه خروج جهان از ظلمات جاهلیت به سوی نور ایمان و عمل صالح و تحقق حاکمیت ارزش‌های الهی می‌باشد. رسول‌الله سمبل وحدت است، دعوتگر یکپارچگی فراگیر است و شکننده بت‌های بشری و مادی است. برادران و خواهران! برادران عراقی شما با توجه به اصل نصرت و یاری و توصیه به حق و صبر، شما را خطاب قرار می‌دهند. آنها در این مقطع حساس با رنج‌های زیادی روبرو هستند و ما قصد داریم در اینجا از بعضی از رفتارهای وحشیانه‌ای که رژیم عراق به سرکردگی جنایتکار عصر صدام تکریتی انجام می‌دهد، بازگو کنیم:

1. رژیم حاکم بر عراق زندگی صدها هزار هموطن عراقی را با نابودی کلی و جزئی روبرو ساخته است. این رژیم هموطنان ما را که در جنگی جز منافع صدام و منافع ابرقدرت‌ها که با پیروزی انقلاب اسلامی از دست رفته بود، چیز دیگری در بر نداشت، دچار کرد و با ابتکار روابط برادرانه و تاریخی دو ملت مسلمان ایران و عراق را به تیرگی کشید، شما با نگاهی به آثار این جنگ می‌تواند عمق این جنایت را تصور کنید.
2. به برادران خود یادآوری می‌کنیم که رژیم حاکم بر عراق اکنون سرگرم تصفیه قومی و جغرافیایی و انسانی ملت کرد ما در عراق است. این رژیم تنها در اواسط ماه مارس گذشته با بمباران شهر حلبچه بیش از شش هزار شهروند کرد را به شهادت رساند و حدود ده هزار نفر دیگر از آنها هم با سلاح‌های شمیایی که در عرف جهانی ممنوع است مجروح شدند. ما برای درک عمق فاجعه، همین بس که بدانیم بیش از 150 هزار کرد آواره در ترکیه و ایران حضور دارند که همگی پس از توقف جنگ در جبهه‌های ایران و عراق و آغاز بمباران‌های شیمیایی توسط رژیم عراق به این کشورها فرار کردند. این رفتار رژیم و قساوت‌هایی که در مورد هموطنان کرد انجام می‌دهذ، نشانه‌ای بس خطرناک از بازگشت انسانیت به ارزش‌های جنگل است. علاوه بر این چهارهزار روستا در کردستان عراق نابود شده و ساکنان آن را مجبور کردند مجتمع‌های مسکونی که دور از سزمین خود بوده و فاقد هر گونه تسهیلات برای ادامه حیات است، زندگی کنند. صدها نفر دیگر را نیز به وضع فلاکت‌باری به حاشیه کویر منتقل کردند.
3. رژیم صدام، برخلاف عرف همچنان به تغقب و اذیت و آزار شخصیت‌های اسلامی و مخالفین دیگر د داخل و خارج عراق می‌پردازد. این رژیم همچنین بازداشت‌های کورکورانه و تصفیه‌های فیزیکی و شکنجه‌های وحشیانه و زندان‌های بدون دلیل و برخلاف قانون می‌پردازد. مانند: ربودن، شکنجه و بازداشت عبدالمنعم الشوکی در کویت، ترور سیدحسن شیرازی و محمدصالح حسسینی در لبنان، مثله کردن دو دانشجوی عراقی در پاکستان، ترور علامه سیدمهدی حکیم از رهبران دینی معارض رژیم عراق در سودان، ترور افسر سابق اطلاعات عراق در سوئد، ترور محمد زکی سویچ عالم دینی عراقی در تایلند، ترور واعدام پنج تن از رهبران جنبش اسلامی عراق و ... .
4. برادران شما در عراق از قومیت‌ها و مذاهب مختلف، از فشارهای ترریستی - سیاسی و دینی رنج می‌برند. رژیم حاکم بر این کشور تحمل هیچ نوع مخالفت به ر شکل و به هر اندازه را ندارد. لذا برادران عراقی شما از شما یاری‌ می‌طلبند و از شما می‌خواهند که به حمایت از آنها برخیزید و از خواسته‌های مشروع آنها حمایت کنید.

برادران! مسأله وحدت یک مسأله بزرگ و برخاسته از بطن اسلام ماست. اما وجود صدام و امثال او که سرنوشت ملت‌های محروم کشورهای اسلامی را در چنگ خود گرفته‌اند، مانع بزرگی در مقابل وحدت اسلامی است. ندای وحدت اسلامی که مسلمانان به خاطر آن ایثار فراوان کرده‌اند، از همگان می‌خواهد که از رهبری خردمندانه که سمبل آن امام کبیر و زاهد ما امام خمینی حمایت کنند. چرا که تنها در این صورت است که شعار وحدت به عمل و چارچوب به محتوا و مفهوم به مصداقی زنده تبدیل می‌شود. عزت و قوت جهاد ما هم به این وسیله تحکیم می‌یابد. در پایان، این توصیه پیامبر را به خود و برادرنمان گوشزد می‌کنیم که: المؤمنونَ إخْوَةٌ، تَتَكافى دِماؤهُم، وَ هُمْ يَدٌ على مَن سِواهُم. يَسْعى بذِمّتِهم أدناهُم؛ مؤمنان برادرند، خونشان برابر است، در برابر ديگران يكدستند و كمترين آنها [مى‌تواند] كسى را به امان و زنهار همه آنها درآورد.

جستارهای وابسته

• کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی
• محمد بن عبد‌الله (خاتم الانبیا)
• فرق و مذاهب اسلامی
• وحدت اسلامی
• هفته وحدت

منابع

• دبیرخانه کنفرانس وحدت اسلامی، مجموعه سخنرانی‌ها و مقالات دومین کنفرانس وحدت اسلامی، تهران، مرکز نشر سازمان تبلیغات اسلامی، سال 1368 ش، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 8 بهمن‌ماه 1404 ش.