توگو
| توگو | |
|---|---|
 | |
 | |
| نام رایج | توگو |
| نام کامل | جمهوری توگو |
| پایتخت |
|
توگو (به فرانسوی: Togo) کشوری است در غرب قارۀ آفریقا که از غرب با غنا، از شرق با بنین و از شمال با بورکینافاسو هممرز است و در جنوب به خلیج بنین و اقیانوس اطلس دسترسی دارد. پایتخت این کشور شهر لومه است و زبان رسمی آن فرانسوی است. توگو دارای مساحتی حدود ۵۴٬۳۹۰ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر ۸٬۲۷۸٬۷۲۴ نفر است. حدود ۴۳٫۳ درصد جمعیت این کشور در مناطق شهری و ۵۶٫۷ درصد در مناطق روستایی زندگی میکنند[۱].
اقتصاد و تجارت خارجی
بر اساس اطلاعات ارائهشده درباره تجارت خارجی توگو، رقم تجارت خارجی این کشور در سال ۲۰۱۹ میلادی حدود ۳٫۸۸۹ میلیارد دلار بوده است. میزان صادرات توگو در همین سال ۱٫۶۱۸ میلیارد دلار و میزان واردات آن ۲٫۲۷۱ میلیارد دلار اعلام شده است. بنابراین موازنه تجارت خارجی این کشور حدود ۶۵۳ میلیون دلار منفی بوده است. مهمترین کالاهای صادراتی توگو شامل پنبه، فسفات، قهوه و کاکائو و مهمترین کالاهای وارداتی این کشور شامل ماشینآلات و تجهیزات، مواد غذایی و فرآوردههای نفتی است. چین، فرانسه، ژاپن، هلند، غنا، بورکینافاسو، بنین، نیجر، هند و کره جنوبی نیز از مهمترین شرکای تجاری توگو معرفی شدهاند.
روابط اقتصادی با ایران
بر اساس اطلاعات معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، تراز تجاری ایران و توگو در سال ۱۳۹۷ بالغ بر ۲٬۳۲۶٬۰۲۰ دلار کالا بوده است. از مهمترین اقلام صادراتی ایران به توگو میتوان به قیر، خمیرهای غذایی، لوله و شلنگ اشاره کرد.
جغرافیا
جمهوری توگو در غرب آفریقا و در میان کشورهای غنا و بنین قرار گرفته است. این کشور از شمال با بورکینافاسو مرز مشترک دارد و در جنوب به خلیج بنین و اقیانوس اطلس میرسد. مساحت توگو در منابع مختلف حدود ۵۴ تا ۵۶ هزار کیلومتر مربع ذکر شده است. بر اساس اطلاعات جغرافیایی ارائهشده، این کشور دارای حدود ۵۴٬۳۸۵ کیلومتر مربع خشکی و نزدیک به ۲٬۴۰۰ کیلومتر مربع آب است. توگو از سمت غرب با غنا، از سمت شرق با بنین و از سمت شمال با بورکینافاسو مرز مشترک دارد و طول خط ساحلی آن در امتداد خلیج بنین حدود ۵۶ کیلومتر است. این کشور به دلیل قرار گرفتن در نزدیکی خط استوا از آبوهوای گرم و مرطوب برخوردار است و مناطق نزدیک به اقیانوس اطلس نیز شرایط آبوهوایی اقیانوسی دارند.
جمعیت و ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی
توگو از گروهها و قبایل مختلف تشکیل شده است و زبان رسمی آن فرانسوی است. در منابع مختلف، آمارهای متفاوتی درباره ترکیب دینی و قومی جمعیت این کشور ارائه شده است. بر اساس یکی از آمارهای ارائهشده، مسیحیان ۴۳٫۷ درصد، پیروان ادیان بومی ۳۵٫۶ درصد و مسلمانان ۱۴ درصد جمعیت را تشکیل میدهند.
اسلام در توگو
اسلام در توگو سابقهای تاریخی دارد و بر اساس منابع ارائهشده، فعالیت تجار مسلمان در گسترش این دین در منطقه نقش داشته است. ارتباطات تجاری میان مسلمانان و مردم محلی به تدریج زمینه شکلگیری مراکز دینی و آموزشی اسلامی را فراهم کرد. بر اساس گزارشی درباره روند گسترش اسلام در توگو، این کشور در گذشته دارای جمعیت مسیحی بیشتری بود، اما با گسترش فعالیتهای اسلامی، شمار مسلمانان افزایش یافت. در این گزارش همچنین از نقش قبایل هوسا و یوربا در فعالیتهای اسلامی و گسترش اسلام در این کشور یاد شده است[۲].
مساجد و مراکز اسلامی
بر اساس گزارش «نگاهی به روند رو به رشد اسلام در توگو»، از مساجد جامع هوسا و یوربا در شهر لومه به عنوان مساجد مهم این کشور نام برده شده است. همچنین مسجد سوکودی در شمال و مسجد بالمی در جنوب توگو از دیگر مساجد مورد اشاره در این گزارش هستند. در همین گزارش آمده است که علاوه بر مساجد تاریخی، مسلمانان توگو در مساجد دیگری نیز نمازهای روزانه و نماز جمعه را برگزار میکنند و در برخی مساجد، خطبه نماز جمعه به زبان عربی ایراد و سپس به زبان محلی ترجمه میشود.
ورود و گسترش اسلام
بر اساس گزارش منتشرشده درباره اسلام در توگو، ورود اسلام به این منطقه با فعالیت تجار عرب و آفریقایی و روابط بازرگانی آنان ارتباط داشته است. این تجار در جریان فعالیتهای تجاری خود در منطقه مستقر شدند و ارتباطات اقتصادی و اجتماعی آنان با مردم محلی به گسترش اسلام کمک کرد. گسترش اسلام به ایجاد مساجد، مدارس و مؤسسات اسلامی و همچنین آموزش قرآن در مناطق مختلف توگو منجر شد. بر اساس همین گزارش، اسلام ابتدا در بخشهای شمالی کشور گسترش یافت و سپس به مناطق جنوبی نیز راه پیدا کرد.
مؤسسات و مراکز اسلامی
از مؤسسات و مراکز اسلامی مورد اشاره در منابع مربوط به توگو میتوان به اتحادیه مسلمانان، شورای عالی امور اسلامی، شورای حفظ قرآن و سنت و مرکز تحقیقات اسلامی اشاره کرد. بر اساس گزارش منتشرشده درباره روند گسترش اسلام در توگو، مسلمانان این کشور برای حفظ هویت دینی خود به ایجاد مدارس اسلامی و مراکز آموزش قرآن اقدام کردهاند. همچنین در این گزارش به فعالیت الازهر در زمینه ایجاد مراکز قرآنی و آموزش دانشجویان و پژوهشگران علوم اسلامی توگو اشاره شده است.
همکاری مسلمانان توگو با کشورهای آفریقایی
بر اساس منابع ارائهشده، میان مسلمانان توگو و مؤسسات اسلامی کشورهای همجوار، از جمله نیجریه، بنین، غنا، ساحل عاج، مالی و نیجر، روابط و همکاریهایی در زمینه نشر اسلام و آموزش قرآن وجود داشته است.
وضعیت سیاسی
توگو در ۲۷ آوریل ۱۹۶۰ میلادی از استعمار فرانسه استقلال یافت. پیش از استقلال، این سرزمین ابتدا تحت سلطه آلمان قرار داشت و پس از جنگ جهانی اول میان فرانسه و بریتانیا تقسیم شد. بخش تحت کنترل بریتانیا در سال ۱۹۵۷ میلادی به غنا ملحق شد و بخش تحت کنترل فرانسه در سال ۱۹۶۰ میلادی استقلال یافت[۳].
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- معرفی کشور توگو، وبسایت معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، تاریخ درج مطلب: بیتا، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 18 تیرماه 1405 ش.
- نگاهی به روند رو به رشد اسلام در توگو، وبسایت شیعه آفریقا، تاریخ درج مطلب: ۲۵ آذر ۱۳۹۷ ش، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 18 تیرماه 1405 ش.
- تحقیق کامل درباره معرفی کامل کشور توگو، وبسایت آسمان، تاریخ درج مطلب: 8 آذرماه 1393 ش، تاریخ مشاهدۀ مطلب: 18 تیرماه 1405 ش.
کشورهای جهان | |
|---|---|
| قاره اروپا | |
| قاره آسیا | |
| قاره آفریقا | |
| قاره آمریکا | |
| قاره اقیانوسیه | |
| قاره جنوبگان |
|
 | |