پرش به محتوا

سوره ق

از ویکی‌وحدت
سورۀ ق
نام‌های دیگر سوره
  • سورۀ قاف
  • سورۀ باسقات
شماره سوره۵۰
محل نزولمکه (مکی)
جزء۲۶
تعداد آیات۴۵

سورۀ ق، پنجاهمین سوره و از سوره‌های مکی است که در جزء ۲۶ قرآن قرار دارد. این سوره را «قاف» می‌نامند؛ زیرا با حرف مقطعه «ق» آغاز شده است. مسأله معاد و تعجب کافران از زنده شدن دوباره مردگان، نبوت، توحید و قدرت الهی از موضوعات مطرح شده در این سوره است. آیۀ ۱۶ سوره، وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ [ق–16] ‎؛ همانا انسان را آفریدیم و همواره آنچه را که باطنش [دربارۀ معاد و دیگر حقایق] به او وسوسه می‌کند، می‌دانیم، و ما به او از رگ گردن نزدیک تریم. که خدا را به آدمی از شاهرگش نزدیک‌تر می‌داند، از آیه‌های مشهور این سوره است. در فضیلت تلاوت این سوره آمده است کسی‌که سورۀ ق را قرائت كند خداوند سختی‌ها و سکرات مرگ را بر وی آسان می‌كند.

نام‌گذاری

نام‌گذاری این سوره را به نام قاف به دلیل شروع آن با حرف مُقَطَّعه «ق» دانسته‌اند[۱]. نام دیگر این سوره، باسقات (به معنای درختان بلند) است که این واژه در آیۀ دهم به کار رفته است[۲]. کلمۀ باسقات یک‌بار در قرآن و آن هم در سوره «ق» آمده است[۳].

محل و ترتیب نزول

تعداد آیات و دیگر ویژگی‌ها

  • سورۀ «ق» ۴۵ آیه، ۳۷۳ کلمه و ۱۵۰۷ حرف دارد و از نظر حجمی جزء مُفَصّلات و در حدود نیم حزب قرآن است[۵].
  • سورۀ «ق» بیست و هشتمین سوره از سوره‌های بیست و نه گانه‌ای است که به حروف مقطعه آغاز شده است.
  • ششمین سوره از بیست و سه سوره‌ای است که با سوگند شروع می‌شود[۶].

محتوا

محور بحث‌های سورۀ «ق» را مسئله معاد و دیگر مسائل مطرح شده در آن را، جنبی می‌دانند[۷].

موضوعات مطرح شده در سوره «ق» را می‌توان به صورت خلاصه در موارد ذیل، دسته‌بندی کرد:

  1. انکار و تعجب کافران از مسئله معاد (معاد جسمانی).
  2. استدلال بر معاد از طریق توجه به نظام آفرینش و به ویژه احیای زمین‌های مرده به وسیله نزول باران.
  3. استدلال بر مسئله معاد از طریق توجه به خلقت نخستین.
  4. اشاره به مسئله ثبت اعمال و اقوال برای روز حساب.
  5. مسائل مربوط به مرگ.
  6. گوشه‌ای از حوادث روز قیامت و اوصاف بهشت و دوزخ.
  7. اشاره به حوادث تکان‌دهنده پایان جهان.
  8. اشاره به وضع اقوام طغیان‌گر و سرنوشت دردناک آنها.
  9. فرمان به ذکر خدا و عظمت قرآن.
  10. تحت مراقبت بودن انسان در تمام مراحل زندگی[۸].

فضایل

  1. در فضیلت این سوره از پیامبر (صلّی‌الله‌ علیه‌ و‌آله‌) نقل شده است که هر كسی سورۀ «ق» را تلاوت كند، خداوند سکرات ( سختی‌های) هنگام مرگ را بر وی آسان می‌كند[۹].
  2. از امام باقر (علیه‌السّلام) نیز روایت شده است که هر كسی در نمازهای واجب یا مستحب خود سوره «ق» را قرائت کند، خداوند در روزیِ او وسعت ایجاد كرده و روز قیامت كتاب اعمال او را به دست راستش می‌دهد و از او به آسانی حسابرسی می‌كند[۱۰].
  3. در تفسیر البرهان برای قرائت این سوره خواصی چون بهبود بیماری صرع، زیاد شدن روزی و رفع ترس و اضطراب ذکر شده است[۱۱].

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ بهاءالدین خرمشاهی، دانش‌نامه قرآن و قرآن‌پژوهی، «سوره ق»، ص ۱۲۵۲.
  2. ↑ جلال‌الدین سیوطی، الاتقان فی علوم القرآن، سال ۱۳۹۴ ق، ج ۱، ص ۱۹۴؛ بهاءالدین خرمشاهی‌، دانش‌نامه قرآن و قرآن‌پژوهی، «سوره ق»، ص ۱۲۵۲.
  3. ↑ همان.
  4. ↑ محمدهادی معرفت، آموزش علوم قرآن، سال ۱۳۷۱ ش، ج ۲، ص ۱۶۶.
  5. ↑ بهاءالدین خرمشاهی، دانش‌نامه قرآن و قرآن‌پژوهی، «سوره ق»، ص ۱۲۵۲.
  6. ↑ محمدرضا صفوی، «سوره ق»، ص ۷۸۲.
  7. ↑ ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، سال ۱۳۷۱ ش، ج ۲۲، ص ۲۲۲.
  8. ↑ محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، سال ۱۳۹۰ ق، ج ۱۷، ص ۳۳۷؛ ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، سال ۱۳۷۱ ش، ج ۲۲، ص ۲۲۲.
  9. ↑ شیخ طبرسی، مجمع البیان، سال ۱۳۷۲ ش، ج ۹، ص ۲۳۳.
  10. ↑ همان.
  11. ↑ هاشم بحرانی، تفسیرالبرهان، سال ۱۴۱۶ ق، ج ۵، ص ۱۲۵.

منابع=

  • خرمشاهی، بهاءالدین، دانش‌نامه قرآن و قرآن‌پژوهی، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • سیوطی، جلال‌الدین، الاتقان فی علوم القرآن، سال ۱۳۹۴ ق، ؛ خرمشاهی‌، بهاءالدین، دانش‌نامه قرآن و قرآن‌پژوهی، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • معرفت، محمدهادی، آموزش علوم قرآن، سال ۱۳۷۱ ش، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • صفوی، محمدرضا، «سوره ق»، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، سال ۱۳۷۱ ش، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، سال ۱۳۹۰ ق؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، سال ۱۳۷۱ ش، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • شیخ طبرسی، مجمع البیان، سال ۱۳۷۲ ش، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.
  • بحرانی، هاشم، تفسیرالبرهان، سال ۱۴۱۶ ق، تاریخ درج مطلب: بی‌تا، تاریخ مشاهدۀ مطلب:‏ 14 آبان‌ماه 1405 ش.